ரயில் பயணம்

சென்னை மத்திய ரயில் நிலையத்திலே இருந்து பெங்களூர் செல்லும் லால்பாக் விரைவு வண்டியைப் பிடிக்க வேண்டிய நான், காலையிலே இருந்து பரபரப்பாக இயங்கி கொண்டு இருந்தேன், ரெண்டு நாளுக்கு தேவையான துணிகளை பையிலே அள்ளி வைத்து விட்டு ரயில் பயணச்சீட்டையும் கவனமாக அணிந்து இருந்த சட்டையிலே வைத்து விட்டு எடுத்துச் செல்லவேண்டிய பொருட்களைச் சரிபார்த்தேன்.

காலைச் சாப்பாடு மறந்து போனது. மதியம் வந்த போது பசி தெரிந்தாலும் கிளம்பும் அவரசத்திலே சாப்பாடு தவறி விட்டது. தாம்பரத்திலே இருந்து சரியாக ரெண்டு மணிக்கு புறநகர் ரயிலைப் பிடித்தேன்.    

பூங்கா ரயில் நிலையத்திலே இறங்கி வேகமாக நடந்து சென்னை மத்திய ரயில் நிலையம் வந்தடைய மூன்று பத்து, நிலையத்தின் உள்ளே நுழைந்ததும் பத்தாவது நடை மேடையிலே ரயில் நிற்பதாக அறிவிப்புப் பலகையைப் பார்த்தேன். ரயிலை அடைந்து என்னுடைய இருக்கை இருக்கும் பெட்டியத் தேடினேன் ஐந்து நிமிட தேடலுக்குப்  பின்  இடத்தை  கண்டு பிடித்தேன். இருக்கையிலே ஏறி அமர்ந்துவிட்டு ஜன்னல் வழியே வேடிக்கை பார்த்துகொண்டு இருந்தேன். 

இதை தொடர்கதையா எழுதி இருந்தா ரெண்டு முட்டை கண் ஆம்லேட் போடமா வெறிக்க வெறிக்க பார்த்தது, இல்ல வெளிய நான் கண்ட காட்சி நடு மண்டையிலே இல்லாதா மூளை அதிரும் படியாக என்னை உலுக்கியதுன்னு சொல்லிட்டு தொடரும் போடுவாங்க. நானும் தொடருமுன்னு போட்டு உங்களோட கொலைவெறி பொறுமையா சோதிக்கிற அளவுக்கு 

கொடுமைக்காரன் இல்ல. 

வெளியே வேடிக்கைப் பார்த்துகொண்டு இருந்த நான் சாப்பிட எதாவது வாங்க கிளம்பலாம் என்று எண்ணினாலும் வண்டி புறப்பட இன்னும் ஐந்து நிமிடங்கள் இருக்கும் போது என்னால் போகமுடியலை, அதானலே வெளியே வேடிக்கை பார்தேன். வண்டி புறப்படும் நேரம் வந்தது, ஆனால் ரயில் கிளம்பலை, ஐந்து, பத்து நிமிடம் ஆச்சி., கடைசியா அரை மணி நேரம் கழித்து கிளம்பியது. நான் இந்திய ரயிலில் பயணம் செய்கிறேன் என்பதை உணர்ந்தேன். இந்த இடைப்பட்ட அரைமணி நேரத்திலும் என்னாலே சாப்பாடு வாங்க முடியலை,வண்டி எந்நேரம் வேண்டுமானாலும் கிளம்பலாம் என்று வாங்க முடியாமல் போனது. 

வண்டி கிளம்பிய பத்து நிமிசத்துக்குள் நடைபாதை டீ,காபியிலே இருந்து டாஸ்மாக் கடையிலே கிடைக்கும் சரக்கை தவிர அனைத்து சரக்குகளை விற்பவர்கள் ஆக்கிரமிப்பு அதிகமாக இருந்தது. விற்பவர்களில் சிலர் சீருடை அணித்து இருந்தார்கள். அவர்கள் ஒப்பந்த உழியர்கள் என்று அவர்கள் அடையாள அட்டையை வைத்து தெரிந்துகொண்டேன், இவர்கள் நடைபாதையிலே செல்லும் வேகம் ரயிலின் வேகத்துக்கு கொஞ்சமே குறைவாக இருக்கும். அசதியாக இருக்கிறது என்று சிறிதுநேரம் எழுந்து நடைபாதையிலே நின்றால் ௬ட "சார் சைடு" என்று நொடிக்கொரு முறை உங்களை கடந்து செல்வார்கள் இந்த ஊழியர்கள்.  

சாதாரண நேரமாக இருந்தால் இவற்றை எல்லாம் கவனித்து இருக்க மாட்டேன், நான் ஒரு எழுத்தாளர் என்று போனவாரம் தெரிந்ததாலே கண்ணில் தென்படுபவை எல்லாம் கனவிலே தென்பட்டு எழுத்துக்களாகிறது(எங்க போய் முடியுமோ)

இப்படி ரயில் நடப்புகளை கவனித்து கொண்டு இருக்கும் போது பயணச்சீட்டு பரிசோதகர் வந்தார், எனது மின்னணுச் சீட்டைக் காட்டினேன். வாங்கிப்பார்த்துவிட்டு என்னிடம் ஏதோ கேட்டாரு, எனக்கு அவரு பேசுனது புரியவே இல்ல. அவரிடம் 

தமிழ் ஆர் இங்கிலீஷ் ன்னு சொன்னேன், அதற்குள் பக்கத்திலே இருந்தவர் "உன்னோட அடையாள அட்டை கேட்கறாரு என்று சொன்னார், உடனே தேடிப்பார்க்க ஆரம்பித்தேன், தேடாத எல்லாம் கிடைத்தது அடையாள அட்டையைத்  தவிர, நான் தேடி முடிக்கும் முன்னே என்னைய பார்த்தது ஹிந்தியிலே சொல்லிட்டு பக்கத்து இடத்துக்கு போனார், அங்கே இருந்த குடும்பம் ஒன்றும் என்னை மாதிரி மின்னணு சீட்டு வாங்கி இருந்தவர்களிடம் அடையாள அட்டை நகலை கொடுத்ததற்காக வாக்குவாதம் பண்ணிவிட்டு கடந்து போனார்.

  அவர் போனதும் கொஞ்ச நேரத்திலே டீ,காபி விற்பவர்களை எல்லாம் தவிர்த்து இன்னும் சில வீட்டு அத்தியாவசிய பொருட்கள், மற்றும் குழந்தைகள் விளையாட்டு பொருட்கள் வைத்துகொண்டு வியாபாரம் செய்ய வியாபாரிகள் வந்தார்கள், அந்த வியாபாரிகள் அனைவரும் கிட்டத்தட்ட மாற்று திறனாளிகள், ஒருவருக்கு கண் இருப்பதை கண்டுபிடிப்பதே கஷ்டம், இன்னொருவருக்கு கை மெலிந்து தட்டையாக இருந்தது, இன்னும் சில வித்தியாசமான முக அமைப்பு கொண்ட மனிதர்கள்,இவர்களின் உழைப்பு திறனை பாராட்டுவதா இல்லை இவர்களைப் பார்த்தது பரிதாப்படுவதா என்று யோசித்துக்கொண்டே நான் எந்த பொருளும் வாங்கவில்லை. என்னைமாதிரி மற்ற பயணிகளும் நினைத்தார்களோ என்னவோ,அவர்களும் எந்த பொருளும் வாங்கவில்லை. 

வண்டி சோலார்பேட்டை தாண்டியதும்,சிறிது நேரத்திலே நான் இருந்த ரயில் பெட்டி முன்பதிவு செய்யாத பெட்டியைப்போல ௬ட்டம் நிறைந்து வழிந்தது. எனது  அருகில்  இருந்த காலி இடத்தை துண்டு போட்டு பிடிக்க இருவர், இருவரில் ஒருவர் வென்றுவிட, என் அருகிலே இருந்தவரிடம் கேட்டேன். நீங்க முன்பதிவு செய்தீங்களா என்று, அவரு அதற்கு இல்லைன்னு பதில் சொல்லிவிட்டு அமர்ந்துவிட்டார்.

பசிமயக்கம்  கண்களை பிறட்டிகொண்டு வந்தாலும், ஏனோ ரயிலில் விற்பனை செய்யப்பட்ட தின்பண்டங்களை வாங்கி சாப்பிட பிடிக்கவில்லை. கண்களை  மூடிக்கொண்டு இருந்த சிறிது நேரத்திலே பசி மயக்கத்திலே ஆழ்ந்த உறக்கத்திற்கு சென்றேன். எவ்வளவு நேரம் தூங்கினேன் என்று தெரியவில்லை. எனது  சட்டைய பிடித்து இழுப்பது போன்ற உணர்வு, எழுந்தால் எனக்கு எதிரே பயண சீட்டு பரிசோதகர் நின்றுகொண்டு எனது அடையாள அட்டையை கேட்டுக்கொண்டு இருந்தார்,நான் எனது பக்கத்திலே இருந்தவரைப் பார்த்தேன். அவர் இல்லாமல் வேறொருவர் அமர்ந்து இருந்தார்.

பசிமயக்கம், தூக்க கிறக்கம் ரெண்டிலும் வந்த ஆத்திரத்திலே எதிரே நின்ற  

இவ்வளவு நேரமும் மாட்டு சந்தை மாதிரி பயணச்சீட்டு எடுத்தும், எடுக்காமலும் ரயில் பெட்டி முழுவதும் மக்கள் வெள்ளமா இருந்தது,அவங்களை எல்லாம் பார்த்து ஒரு வார்த்தை பேசாத நீ உண்மையிலே முன்பதிவு செய்து சீட்டு வாங்கிய என்னையப் பார்த்து அடையாள அட்டை கேட்கிற உனக்கு மனசாட்சி இல்ல என்று சொன்னேன், கொஞ்ச நேரத்திற்கு எதிரில் நின்றவர் மட்டுமல்ல, அந்தப் பெட்டியிலே இருந்த அனைவரும் அமைதியானார்கள், பரிசோதகர் என்னிடம் 

தம்பி இது உங்க பையிலே இருந்து விழுந்த கடவுசீட்டாய் இருக்கும், உனது புகைப்படத்தை பார்த்து நான் உன்னிடம் திரும்பி கொடுக்க வந்துள்ளேன் என்று சொன்னவரிடம் வேறவொன்றும் பேசாமல் கடவுச்சீட்டை வாங்கிவிட்டு அமைதியாக அமர்ந்தேன்.அதுவரை பக்கத்திலே இருந்தவர்களிடம் இந்தியன் ரயில்வே யை குறைசொல்லிகொண்டு வந்த நான் எதுவுமே பேசவில்லை, கொஞ்ச நேரத்திலே என் ரயில் பயணம் முடிந்துவிட்டது,ஆனால் இன்னும் வாழ்கைப்பயணம் முடியவில்லை.    

  

         

தீண்டா நட்பு

கல்லூரி முடிச்சி ஆறு மாசம் பல இடங்களில் தேடி அலைந்து பெங்களூரில் வேலை கிடைத்தது, முதல் நாள் வேலைக்கு சென்றேன், அறிமுக படலங்களை எல்லாம் முடித்து, நான் செய்ய வேண்டிய வேலையை பற்றி திட்ட மேலாளார் விளக்கினார், என்னுடன் வேலை செய்ய வேண்டிய நபர் விடுமுறையிலே இருப்பதாகவும் அவர் திரும்பி வந்த பின் இன்னும் விளக்கமாக பேசுவோம் என சொன்னார்.

நான் வேலையிலே சேர்ந்து ஒருவாரம் கழித்து என்னிடம் புதிதாய் ஒருவரை அறிமுகம் செய்து வைத்தனர், நாங்கள் செய்ய வேண்டிய வேலையை பற்றி கலந்துரையாடினோம்,நாங்கள் செய்ய வேண்டிய வேலை அதிகம் இருப்பதால் பெரும்பாலும் தாமதமாகவே இரவு வீட்டுக்கு சொல்ல நேரிடும் என்று என்னிடம் சொன்னார்கள். நான் ஒருபெண் என்பதால் இரவு பத்துமணிக்கு மேல் என்னை வீட்டுக்கு போக சொல்லி விடுவார்கள்.சக திட்ட தோழன் என்பதால் நானும், அவரும் நல்ல நண்பர்கள் ஆனோம்,குடும்ப விசயங்களை பகிர்ந்து கொள்வோம்.

ஆரம்பத்திலே என்னிடம் சகசமாக பழகினாலும், கொஞ்ச நாள்களில் அவன் நடவடிக்கைகளில் எனக்கு சந்தேகம் வந்தது, அவன் என்னை நடத்தும் முறைகளை வைத்து, காலையிலே அலுவலகத்திலே வந்ததும் என்ன காலை உணவு சாப்பிட்டாய் என்று கேட்பான், நானும் பதில் சொல்வேன், சில நேரங்களில் நான் சாப்பிட வில்லை என தெரிந்தால் எனக்கு ஏதாவது வாங்கி கொடுப்பான்.முதல் இரண்டு முறைகளில் எனக்கு சந்தோசமாக இருந்தாலும் அதன் பின் எனக்கு சங்கடமாகிப் போனது.

இரவு நேரங்களில் நான் வீட்டுக்கு சொல்ல ஆட்டோவை அழைத்து வந்து விடுவான், நான் வேண்டாம் என்று சொன்னாலும் கேட்க மாட்டான், மறுப்பு சொல்ல முடியாமல் நானும் சம்மதிப்பேன், சில நேரங்களில் ஆட்டோ வின் பின்னே அவனும் வண்டியிலே வீடுவரை வருவான், என்னை ஒருகுழந்தையை போல நடத்துவதாக எண்ணிய அவன் மேல் எனக்கு வெறுப்பு அதிகமானது.

சில சமயங்களில் அவன் என்னை காதலிக்கிறானா என்ற சந்தேகமும் எனக்கு ஏற்பட்டது,அவனின் செயல்பாடுகள் என்னை மிகவும் பாதித்தது, கொஞ்ச நாளிலே நான் அதிகம் வெறுப்பவர்கள் பட்டியலில் முதலிடம் பிடித்தான், அவன் மீது உள்ள கோபத்தை காட்ட அலுவலக பணிகளில் அவனுக்கு நான் செவி சாய்ப்பதில்லை, இருந்தாலும் அவன் நடவடிக்கைகளில் எந்த மாற்றமும் ஏற்படவில்லை.

அவன் மீது இருந்த கோபத்தீயை அணைக்க நான் அவனிடன் பேச முடிவு எடுத்தேன், அவனிடன் நேரிடையாக சொன்னேன், உன் நடவடிக்கைகள் எனக்கு பிடிக்க வில்லை, நீ என்னை காதலிகிறாயா? என கேட்டேன், அவன் அதற்கு ஏதும் பதில் சொல்லாமல், என கேள்விக்கு பிடி கொடுக்காமல் பேசினான், எனக்கு ஆத்திரம் அதிகமானதே தவிர பிரச்சனை தீரவில்லை. இறுதியிலே நான் உண்மையை சொன்னேன் நான் ஏற்கனவே ஒருவரை காதலிக்கிறேன், உன்னிடம் அப்படி எண்ணம் இருந்தால், அதை மறந்து விடு என்றேன்.நீ செய்யும் செயல்கள் என்னை தீராத மன உளைச்சலுக்கு ஆளாக்குகிறது, என்னை நீ உன்னில் ஒருத்தியாகவோ, இல்லை உனக்கு பிடித்தவர்களில் ஒருத்தியாகவோ நடத்த வேண்டாம். நட்பின் வட்டத்தை நீ மீறுவதைப் போன்ற பிம்பத்தை என்னால் ஏற்க முடியாது.

அவன் முகத்தை வைத்து அகத்தை என்னால் உணரமுடியவில்லை,எனக்கு வாழ்த்துகள் ஒன்றை தவிர வேறு ஒன்றும் சொல்லாமல் அந்த இடத்தை விட்டு கடந்து சென்றான், என மனதின் இருளும் என்னை விட்டு கடந்து சென்றது, அன்றிரவு ஒருகுழந்தையை போல உறங்கினேன், மறுநாள் காலை எனக்குள் ஒருபுது மாற்றம், புதிதாய் பிறந்ததை போல, வழக்கத்துக்கு மாறனா உற்சாகத்துடன் அலுவலகம் சென்றேன்.

அலுவலக வழக்கமான வேலைகளை எல்லாம் முடித்து விட்டு, என பக்கத்து இருக்கையை திரும்பி பார்த்தேன், எப்போதும் எனக்கு முன்னால் வரும் அவன் அன்று வரவில்லை, அன்று போனது அடுத்த நாளும் போனது, ஆனால் அவன் வரவில்லை.அடுத்த வாரம் அலுவலகத்திலே புதிதாய் ஆள் வேண்டி விண்ணப்பம் செய்தார்கள், அப்போது தான் எனக்கு தெரிந்தது அவன் இனி வேலைக்கு வரப் போவதில்லை என்று, புது அலுவலகத்திலே உடனே சேர இருந்ததால், அவனால் நேரிலே வந்து அனைவரிடம் விடை பெற்று செல்ல முடியவில்லை என திட்ட மேலாளார் சொன்னார்.என்னால் அன்று முழுவதும் வேலையிலே கவனம் செலுத்த முடியவில்லை, நடந்தவற்றிற்கு நான் காரணமாய் இருக்குமோ என்று என்னுள் ஒருகுற்ற உணர்வு.

அடுத்த வாரத்திலே புது ஆள் அவனுக்கு பதிலாக வேலைக்கு வந்தார், மீண்டும் அலுவலக பணிகளில் கவனம் செலுத்த ஆரம்பித்தேன், புதிதாய் வந்தவர் என்னிடம் வேலை வாங்குவதிலே கவனம் அதிகமாக இருந்தது, என்னால் வேலைக்கு சம்பந்தமில்லாத விசயங்கள் பேச முடியவில்லை,அவர் எனக்கு மேல் அதிகாரியாக மட்டுமே இருந்தார்.இப்போது யாரும் என்னிடம் கேட்பதில்லை நான் காலையிலே என்ன சாப்பிட்டேன் என்று, நான் இரவு வேளைகளில் ஆட்டோவில் செல்லும் போது யாரும் என் பின்னால் வருவதில்லை, இருந்தும் என் நினைவுகள் என்னால் தீண்டப் படாத நட்பை தீண்டும் பாதையிலே இன்றளவும் அவனை சுற்றி நிழலாடுகிறது.

குங்குமத்துக்கு என்ன ஆச்சி!!!

குங்குமத்துக்கு என்ன ஆச்சின்னு தெரியலை, என்னோட மொக்கை இடுக்கை எல்லாம் வெளியிட்டு இருக்காங்க,இது வெளி வந்ததும் எனக்கு தெரியலை, நண்பர் ஜீவன், நண்பி ரம்யா இருவரும் சொல்லித்தான் எனக்கே தெரியும். இந்த வார அதவாது 25/06/2009.இதழிலே பக்கம் 110-111 வெளி வந்து இருக்கு.அதாவது காதனும் காதலியும் என்ற தலைப்பிலே எழுதிய மொக்கை தான் அது.

குங்குமத்திலே எல்லாம் வெளிவந்தாலே இனிமேல மொக்கை எல்லாம் எழுத மாட்டேன்னு நினைக்காதீங்க, உடல் மண்ணுக்கு,உயிர் தமிழுக்கு, எழுத்து மொக்கைக்கே என்று வாழ்பவன் நான், இடுக்கைகளிலே எந்த மாற்றம் இருக்காது, கடை வழக்கம் போல செயல் படும் என்பதை தெரிவித்து கொள்கிறேன்.

இப்படியெல்லாம் சொன்ன இதுவும் என்னோட கனவுலதான் வந்து இருக்கும்னு நீங்க நினைக்க வாய்ப்பு இருக்கு.அதோட அத்தாட்சியையும் கிழே இணைத்து இருக்கேன் பாருங்க, என்னோட சேர்த்து மயாதி எழுதிய கவிதையும் பிரசுரமாகி இருக்கிறது.

குங்குமம் இதழுக்கு ஒரு விண்ணப்பம், அப்படியே சன் பிச்சர்ல இருந்து ரெண்டு பேரை ௬ட்டிட்டு வந்து என்னோட வில்லு, நான்கடவுள், வாரணம் ஆயிரம், எந்திரன்,கந்தசாமி விமசர்சனங்களையும்,இனிமேல எழுதபோற அசல்,வேட்டைக்காரன் விமர்சனத்தையும் காட்டுங்க, இதுக்கு பேருதான் இடத்தை கொடுத்தா மடத்தை பிடுங்குறதுன்னு எங்க ஊரு புளியங்குடியிலே சொல்லுவாங்க.



நான் ரெம்ப அடக்க ஒடுக்கமானவன் சுய விளம்பரம் அதிகம் விரும்ப மாட்டேன் சொன்னா நம்புவீங்கதானே.

இந்திரலோகத்தில் திலகங்கள்

மக்கள் எல்லாரும் வரிசையா பெட்ரோல் வங்க நிக்காங்கலோனு ஒரு சந்தேகமா போன அவங்க எமன் கிட்ட முதல் தகவல் அறிக்கை வாங்கி அதை வைத்து இந்திரன் கொடுத்த அழைப்பு ஆணை (summon) காரணமாக அவரிடம் சார்ஜ் சீட் வாங்க போறாங்க.

நடிகர் திலகமும் அந்த கூட்டதுல ஒருவர்.என்னடா அவரோட அறிமுகம் இப்படி சப்பையா இருப்பதற்கு நான் பொறுப்பு இல்ல. அவரு எப்போதும் ஆடம்பர அறிமுகத்தை விரும்புறது இல்ல.

அவரு மனசு என்னை சட்டியிலே போட்ட மனுஷன் மாதிரி தக..தக ன்னு கொதிச்சிகிட்டு இருக்கு. கூட கொஞ்ச நாள் இருந்து கலை சேவையும் பண்ணி நாலு காசு பாக்குறதுக்குள்ள பொசுக்குனு இழுத்துட்டு வந்துட்டான் படுபாவி எமன்,இப்படி எமன் மேல கொலை வெறி கோபத்துல்ல இருக்காரு.

அவரை பாத்த நம்ம ஊருக்காரங்க வழக்கம் போல கை எழுத்து வேட்டையில இறங்கிட்டாங்க.ஊருல தான் நம்ம பெயலுக நம்மை பாக்க ரெம்ப கஷ்ட படுவாங்க.இங்க பயப்பட என்ன இருக்கு எண்ணெய் சட்டியை தவிரனு என நினைத்து அவரும் சளைக்காம கையெழுத்து போடுறாரு

எமன் அந்த வழியாக வாராரு, அவரு பாஸ்போர்ட்,விசா, டிக்கெட் ஏதும் இல்லாம கூட்டிட்டு வந்த எல்லோரையும் பார்த்து கொண்டே பெருமையை நடந்து வாராரு. பூமியிலெ என்ன பஞ்சம் வந்தாலும் மக்கள் பஞ்சம் வந்ததேஇல்லை.

கூட்டமா நிக்கவன்களை உருட்டி மிரட்டிகிட்டு நம்ம மாமுல் போலீஸ் மாதிரி போறாரு.நடிகர் திலகம் கிட்ட நின்ன கூ ட்டத்தை ஒரு சின்ன தடி அடி நடத்தி கலைசுட்டாரு.அவரை தவிர எல்லாரும் ஓடி போய்ட்டாங்க, வழக்கம் போல எமன் கிட்ட நெஞ்ச நிமித்து நின்னாரு.

அற்ப மானிட நீ திமிராக காட்டும் நெஞ்சை நிறுத்தியதே நான் என்று தெரியாதா?

அதுவும் தெரியும் அதற்க்கு மேலும் தெரியும், அன்னை தன்ன இன்னுயிரை அவளறியாமல் எட்டி நின்று தட்டி பறிக்கும் கோழை. மக்களின் உயிரை தந்திரமாய் பறிக்க ஆலாய் பறக்கும் குள்ள நரி. மாலை இட்ட மணவாளனை மாய்த்து விட்டு எங்குல பெண்ணுக்கு வேசி பட்டம் கட்ட துடிக்கும் மதி கேட்டவன். உனக்கெல்லாம் மதி ஒரு கேடா.உனக்கெல்லாம் எம அதர்மன் என்றல்லவா பெயரிட வேண்டும்.உனக்கும் உன் வாகனத்துக்கும் ஒரு வித்தியாசம் கண்டுபிடித்தால் கோடி டாலர் கொடுக்கலாம்.இவை எல்லாம் தெரிந்த நானோ எமனுக்கு எமன்.

இப்படி மனோகார பாணியிலே தன் கோபத்தை வசனமாவே சொல்லிடாருகழுவுன பூசணிக்காய் மாதிரி இருந்த எமன் மூஞ்சு சூப்புன பனங்கொட்ட ஆச்சு.

சுத்தி முத்தும் பாக்காரு எழுதி கொடுக்காம இப்படி அடவு கெட்டமாட்டாரே,அடுத்த கட்ட மிரட்டலை கொடுக்க

"அடே அற்ப மானிடா" னு சொல்லி முடிகலை அதுக்குள்ளே நம்ம நடிகர் திலகம்

"இரும்பில் வார்த்த உன் இதயத்தில் ஆயிரம் இடிகள் விழட்டும்.
மானிட உயிரை கன்னமிட்டு திருடும் உனக்கல்லவோ மரண தண்டனை கொடுக்க வேண்டும்.உன்னை இந்த உலகம் சாகும் வரை தூக்கிலிட வேண்டும்"

இப்ப எமன் மூஞ்சு சூப்புன மாங்கொட்டை ஆகிடுச்சு. நல்ல நாளிலே இவர் வசனம் பேச ஆரமிச்சா நிறுத்த மாட்டாரே, என்ன செய்ய!!! சின்ன புள்ள மாதிரி தலை சொரியுரார்.இவரு வாயை கட்டலைன்னா நம்ம கையை கட்ட வச்சுருவாருஎன்ற முடிவோடு

"அதிகமாக பேசிய மானிடா உனக்கு வாய் பூட்டு போடுகிறேன்"

"அதற்குள் உன் கையை வெட்டி என் இரண்டாம் தாய் வீடாகிய இம் மேலோகமண்ணுக்கு உரமாகுகிறேன்.சிக்கிரம் வா... வா.. எருமையே"

எவ்வளவோ பேரு மண்டையை போட வச்சி மண்ணுக்கு உரமாக்குனவரு , நடிகர் திலகம் போட்ட போடுல எமன் லேசா ஆடித்தான் போய்ட்டாரு.

சுத்தி நின்ன நம்ம சனங்க எல்லாம் பந்தயம் கட்ட ஆரமிச்சிட்டாங்க யார் ஜெயிப்பா னு.கிரிக்கெட் மாதிரி மேட்ச் பிக்ஸ் பண்ண முடியுமான்னு ஒரு கும்பல் யோசிக்க ஆரமிச்சாச்சு.

நமக்கு பிடிகாதவங்களுக்கு ஏதாவது பிரச்சனைனா தெருவுல போற வார எல்லாருட்டையும் சொல்லி சிரிப்பா சிரிப்போம். இந்த உலகத்துக்கே பிடிக்காத ஆளுக்கு பிரச்சனைனா எப்படி இருக்கும். அதுதான் அங்கேயும் நடந்தது .

"ஊரை அடிச்சு உலையிலே போடுற மாமாவுக்கு"

"இது போதுமா இன்னும் கொஞ்சம் வேணுமா"

மேல இருந்த அரவாணிகள் இத பாடி கும்மி அடுச்சி குத்தாட்டம் போட்டாங்க .

அவமானம் கோபத்தை உண்டாகும்,அந்த கோபம் சில சமயம் அவனையே கொல்லும், இல்லை அடுத்தவர்களை கொல்லும் இது மனிதர்களுக்கு, ஆனால் அரக்கர்கள் கோபம் அடுத்தவர் அழிவுக்கு என்பதை போல பதிலுக்கு பதில் பேசாமல் செய்கையில் இறங்கினார்

கையை நல்ல மடக்கி நடிகர் திலகம் மூஞ்சில குத்த ஓங்குறாரு மூஞ்சு கிட்ட போன கை நுறு மைல் வேகத்துல திரும்பி வருது. ஆஜான பாகுவான ஒரு கை எமனுக்கு தடை உத்தரவு போடுது.

அது யாருன்னு பாக்குறதுக்குள்ள எமன் வயத்துல ஒரே மிதி. நுறு இடி விழுந்த வலி எமனுக்கு எமன் கிட்னி கழண்டு போற அளவுக்கு அடிச்சவரை பாத்தவுடனே விசிலும், கத்தலும் எமலோகதிலே இருந்த எல்லோரோட காதை பதம் பாத்தது,சிலர் கட்டி இருந்த வேஷ்டி சட்டை எல்லாம் கழட்டி மேல எரிஞ்சு அவரோட அறிமுகத்தை கொண்டாடுறாங்க,

கிழிஞ்ச பேப்பர் எல்லாம் மேல எரிந்து கிட்டத்தட்ட குப்ப தொட்டி ஆகிடுச்சு எமலோகம்.

மக்கள் திலகம் வாழ்க..

புரட்சி தலைவர் வாழ்க ..

பொன்மன செம்மல் வாழ்க.

ஒத்த அதிர்வு(resonance) அறிவியல் பாடத்திலே படித்திருக்கலாம், அதை நேரில் அங்கு பாக்கமுடிஞ்சது. இந்திரலோகம் நடுங்கியது அதுல இந்திரன் இருந்த நாற்காலி உடைஞ்சி கிழே விழுந்துட்டாரு.

அங்கே வந்திருப்பது யார் என்பதற்கு விளக்கம் சொல்லவேண்டிய அவசியமே இல்ல .அவரோட தெய்விக சிரிப்பை மக்கள் பாத்து 20 வருஷம் ஆச்சு.அதனாலே என்னவோ வாழ்த்து அலை ஓயவே இல்லை.

ரத்தத்தின் ரத்தங்களின் ஆர்வ அலையை அடக்காமல் புன்முறுவலோடு ரசித்தார் மக்கள் திலகம்.அவரை பாத்த நடிகர் திலகத்தின் உணர்ச்சி அலையை அடக்க முடியாமல் அவரை கட்டி இருக தழுவினார். இருவரின் கண்களிலும் கண்ணீர் அலை. இந்த கண்கொள்ள காட்சியை கண்ட இரு திலகங்களின் அலை கடலென திரண்ட ரசிகர்களின் சந்தோஷ அலை இந்திர லோகத்தின் கூ ரையை பிரித்து எரிந்தது.பூ உலகிலே கானுவத்கரிய இந்த காட்சி மேலுலக அதிசயமே.

(இதுக்கு மேல எழுதினா யாரும் படிகமான்டீங்கனு தெரியும், இதோட முடிச்சாலும் என்ன சொல்ல வர்றாருன்னு கேட்கலாம், அதனால வேற வழி இல்லாம தொடரும்..)

பொறுப்பு அறிவித்தல் : இது பழைய படம் திருப்பி போட்டு இருக்கேன்,இதோட தொடர்ச்சியான புது படம் கண்டிப்பா நாளைக்கு வரும்

தாவணி தேவதை

அன்றைக்கு வகுப்பின் கடைசி நாள், இதை விட்டா இனிமேல ஒரு சந்தர்ப்பம் கிடைக்காதுன்னு தெரியும்.இன்றைக்கு எப்படியாவது அவளிடம் ஆட்டோ கிராப் வாங்கணும் என்ற முடிவோடு கிளம்பினேன்.அவள் யார் என்பதை ஒரு மொக்கை கொசு வத்திக்கு அப்புறம் உங்களுக்கே புரியும்.

நான் எட்டுலே இருந்து பன்னிரண்டு வரை ஒரே பள்ளி௬டத்திலே படித்தாலும் 11 படிக்கும் போதுதான் அவளைப் பார்த்தேன்,இது வரைக்கும் டவுசர் போட்ட நான் பேன்ட் சட்டை போட ஆரம்பித்த நேரம்.இது நாள் வரைக்கும் பாவடை சட்டையிலே பள்ளிக்கு வந்த சக வகுப்பு தோழிகள், தாவாணியிலே வந்தார்கள், என் கண்ணுக்கு அவங்க தேவைதைகளாவே தெரிந்தனர்.அவங்க கண்ணுக்கு நான் எப்படி தெரிந்து இருப்பேன் என நான் சொல்லி தெரிய வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

அந்த தேவதைகளிலே என்னை கவர்ந்தது மாவட்டத்திலே ரெண்டாவது வந்தவள் பத்தாம் வகுப்பிலே, இப்படி நல்லா படிக்கிற,அழகான பெண்ணுக்கு துண்டு போடுவது எவ்வளவு கஷ்டமுன்னு போட்டவங்களுக்கு தெரியும், அவளை முதலில் பார்த்ததும் மனசுல பட்டாம் பூச்சி பறந்தது, சினிமா படம் மாதிரி தனியா அவளை நினைத்து ஒரு பாட்டு பாடலாமுன்னு கிளம்பும் முன்னே எனக்கு ஒரு அடி விழுந்தது.

"அவ என் ஆளு, பார்த்த அடிப்பேன்" என் சகதோழன் ௬றினான்.

கலரிலே நான் கருவா குஞ்சு அவள் எலுமிச்சை நிறம்,இப்படி எலுமிச்சை நிற அழகிகளை கொண்டதாலே என்னவோ எங்க ஊருக்கு லெமன் சிட்டின்னு பேரு வந்தது.மாசக் கணக்கா துவைக்காம போட்டாலும், நண்பர்கள் நாற்றத்திலே முகம் சுழித்தாலும், அப்படி ஒரு ஆனந்தம், போடுவதற்கு வேற பேன்ட் இல்லன்னா வேற என்ன செய்ய முடியும்.

பார்த்த நாளிலே ஒருதலையா துண்டு போட்டு மனசிலே உட்கார்ந்தவள் ஒரு நெடுந்தொடர் மாதிரி ரெண்டு வருஷம் அப்படியே இருந்தாள், என் வாழ் நாளிலே அதிக நாள் ஒரு தலையா, இந்த தறுதலை துண்டு போட்டு வைத்த பெருமை குட்டைச்சியை சேரும்.இதுக்கெல்லாம் ஆஸ்கார் விருது கொடுப்பாங்களானு தெரியலை. நான் எதோ துண்டு போட்ட உரிமையிலே அவ பட்ட பெயரை சொல்லி விட்டேன், நீங்களும் அப்படி ௬ப்பிட்டீங்கன்னா, என்னை தேடுகிற ஆட்டோ இனிமேல உங்களையும் தேடும்.இப்படிப்பட்ட ஒரு தெய்விக காதலை தான் வெளியே சொல்ல முடியலை, குறைந்த பட்சம் நினைவு சின்னமாக ஒரு ஆட்டோ கிராப் வாங்க வேண்டும் என நினைத்தேன். இது நாள் வரைக்கும் ஒரு தலையா துண்டு போட்டு இருந்தாலும், அவளிடம் ஒரு வார்த்தை ௬ட பேசியது இல்லை.அன்றைக்கு தைரியத்தை வர வளைத்து அவள் முன் சென்று புத்தகத்தை நீட்டினேன்.

முதல்ல என்னைப் பார்த்து வேடன்கிட்ட அகப்பட்ட மான் மாதிரி விழித்தாலும், அப்புறமா சுதரிச்சி கொண்டு அட..சீ இந்த கருவப்பயலுக்கா இப்படி ஒரு பயம் என் நினைத்து என்ன வேண்டும் என்று சைகையிலே கேட்டாள்.நானும் எதுவும் பேசாமல் நேட்டோடை நீட்டினேன்.அதை புன்னகையுடன் வாங்கி அதிலே எழுத்தினாள்.அவள்எழுதி கொடுத்தது தான் தாமதம், நன்றி ௬ட சொல்லாம ஒரே ஓட்டமா வந்தேன், சினிமாவா இருந்த இந்த இடத்திலே ஒரு காதல் பாட்டு இருந்து இருக்கும். நிஜத்திலே காதலனும், காதலியும் தெருவிலே நின்னு கட்டி பிடிச்சி பாட்டு பாட முடியுமா,பாட்டு முடியும் முன்னே பாடையே கட்டிடுவாங்க பாடின ரெண்டு பேருக்கும்.

அவள் எழுதி கொடுத்த பக்கத்தை எடுத்து பார்த்தேன், மறுபடி பார்த்தேன், என்ன எழிதி இருக்கிறாள் என்பதை புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை, இத்தனைக்கும் அவ தமிழ்ல தான் எழுதி இருக்கிறாள், எனக்கு தான் அறிவு குறைவு என்று நல்லா படிக்கிற நண்பர்களையும் கேட்டு பார்த்தேன், அவர்களுக்கும் தெரியவில்லை, அவளின் எழுத்துக்களை ௬ட்டி,கழித்து, வகுத்து, பெருக்கி பார்த்தேன் என் மர மண்டைக்கு ஒன்னும் புரியலை. அர்த்தம் கண்டு பிடிக்க இல்லாத மூளை யை கசக்கி பார்த்தேன், அடுத்த ரெண்டு மாசத்திலே செலவே இல்லாமல் மொட்டை அடித்தது தான் மிச்சம்,அதற்குள் தேர்வு முடிவுகளும் வந்து விட்டது.எல்லோரும் எதிர் பார்த்தது போல அவள் மாவட்டத்திலே முதல் மதிப்பெண் வாங்கி இருந்தாள்.

வழக்கம் போல அந்த வருடமும் தேர்வில் ஆண்களை விட பெண்களே அதிக மதிப்(பெண்)களும், தேர்ச்சி சதவிதமும் அதிகம்.அதிலே பெண் இருக்கிறதாலே, அவங்களுக்கு மதிப்பெண் சொந்தமான்னு தெரியலை.அவங்க நல்ல புரிஞ்ச்சு படிப்பாங்களா இல்லை புத்தகத்தை வரி விடாம படிச்சி எழுதி நல்ல மார்க் வாங்க்குவாங்களானும் தெரியலை.இப்படி ஒவ்வொரு தேர்வு சமயத்திலும் சுனாமி மாதிரி வார பெண்கள், கால ஓட்டத்திலே கடற்கரை மணல் போல இருப்பதே தெரிவதில்லை.பெண் தெய்வங்கள் நிறைந்த இந்த புண்ணிய பூமியிலே படிப்பிலே எப்போதும் முன்னிலையிலே இருக்கும் அவங்களுக்கு ஒரு 33 சதவித இட ஒதுக்கீடு வாங்க முடியலை.

எனக்கு விபரம் தெரிஞ்ச நாளிலே இருந்து ஒவ்வொரு வருசமும் தேர்தல் முடிவு வந்த உடனே முத மார்க் வாங்கின எல்லோரும் நான் கலெக்டர், டாக்டர் ஆகி ஏழைகளுக்கு சேவை செய்வேன்னு தினத்தந்தி, தினமலர்ல பேட்டி எல்லாம் படிக்கிறேன், ஆனா இதுநாள் வரைக்கும் யாரவது ஒருத்தர், நான் முன்பு சொன்னது போல நான் ஏழை களுக்கு சேவை செய்யுறன்னு திரும்பி வந்ததே கிடையாது. நான் நல்லா படிக்கததாலே என்னவோ இந்த கேள்வி அடிக்கடி எனக்கு வரும்.சரி..சரி ஊர் கதையை விட்டு விட்டு என் கதைக்கு வாரேன்.

நான் எதோ தப்பி தவறி தேறிவிட்டேன், மருத்துவ, தொழில் நுட்ப கல்லூரிக்கு செல்ல நுழைவு தேர்வுக்கு உள்ளுரிலே படிக்க சென்றேன்.அவள் அதிக மார்க் வாங்கி இருந்ததால் நெல்லைக்கு சென்று படிக்க சென்றாள்.இந்த இடைப்பட்ட காலத்திலேயே அவளுக்கே தெரியாமல் அவளை ரெண்டு, மூனு தடவை பார்த்து இருப்பேன்.

நுழைவு தேர்வு எழுதி எடுத்த மதிபெண்களுக்கு ஒரு பொறியியல் கல்லூரியிலே இடம் கிடைத்தது எனக்கு. எந்த ஒரு வலிக்கும் காலம் பதில் சொல்லும் என்பது எனக்கு சில காலம் கழித்து தெரிய வந்தது, அவள் எழுத்துக்கு அர்த்தம் தேடி அலைந்த நான், கல்லூரி சென்று புது இடம், புது நண்பர்களை சந்தித்த சூழ்நிலையிலே அவளின் நினைவுகள் என்னை விட்டு கொஞ்சம் கொஞ்சமா அகல ஆரம்பித்தது.எப்போதாவது அவளோட நினவு வந்தாலும் என்னை அதிகம் பாதிப்பது இல்லை.


காலம் கடந்தது, படித்து முடித்து, வேலைக்கு அலைந்து, ஒரு வேலையை பிடித்து ஒரு நிலைக்கு வர பல வருடங்கள் ஆனது,ரெம்ப நாள் கழித்து நான் ஊருக்கு சென்றேன், நான் விசாரித்த வரையிலே அவளுக்கு திருமணம் ஆகிவிட்டது என்று கூறினார்கள்.அவள் ஒன்றும் மருத்துவராகவோ, பொறியாளரோ இல்லை, இளநிலை பட்ட படிப்பு முடித்து இருக்கிறாள் என்பது தெரியவந்தது.அவள் படித்த வேகத்திற்கு அவளின் பட்ட படிப்பு எனக்கு ஆச்சரியமே.

ஒரு நாள் சாலை ஓரம் இருக்கும் கடையிலே நான் டீ குடித்து கொண்டு இருந்தேன்,பேருந்திலே இருந்து ஒரு குண்டு பெண்மணியும், இரு குழந்தைகளும், இன்னொருவர் இறங்கினார்கள்,அவளின் முகத்தை பார்த்த ஞாபகம் என்று சற்று உற்று கவனித்தால், அவளே தான் அவள்.என்னால் நம்ப முடியாத அளவுக்கு மாற்றம், நான் என் மனதிலே அவள் இப்படித்தான் இருப்பாள் கற்பனைக்கு எதிர் மாறாக இருந்தாள்.முன்பெல்லாம் அவளை பார்க்கும் போது அவளை என்னைப் பார்க்க வைக்க வேண்டுமே என்று ஏதாவது செய்வேன், அன்றைக்கு அவளிடம் இருந்து மறைய கடைக்குள் ஓடினேன். வந்த வேலை முடிந்து திரும்பி சென்னைக்கு வந்து விட்டேன், நீண்ட நாளுக்கு பிறகு மனம் அவளை சுற்றியது, மறுபடியும் எனக்கு ஆட்டோ கிராப் எழிதி கொடுத்த புத்தகத்தை பார்த்தேன், அதை ஒரு நோட்டில் எழுதினேன், "பிழைகளை சரி செய்க".

ஒரு வேளை நான் பதிவுகளில் விடும் எழுத்து பிழையா இல்லை தீராத பிழையா என்பது ஒரு புதிரே.இந்த உலகிலே புரிந்து கொள்ள முடியாத பிழைகள் கடல் போல இருக்கும் போது இதை மட்டும் என்னால் எப்படி புரிந்து கொள்ள முடியும்.

காதல் பச்சோந்தி - இறுதி பகுதி

முதல் பாகம்

மாலினியை எதிர் பார்க்காதவனாய் " ஏய் நீ எப்ப வந்த?" பதில் சொல்லுமுன் களைப்பினால் அவளை கடந்து உள்ளே சென்றான்

கிரணை கண்ட மகிழ்சியில் சோக அலை கரையை கடந்து சந்தோஷ அலை தாண்டவமாடியது.காலையில் இருந்து நடந்தவற்றை விரிவாக ரகுராம் சொல்ல, அவனுக்கு மாலினி மீது கோபம் கத்தரி வெயில் போல ஏறியது.

"மாலினி என்ன இதெல்லாம் உளறல், நான் எதோ உன்னை காதலிப்பதாக போன மாதம் மின் அஞ்சல் அனுப்பியதாகவும்,அதற்க்கு நீ நேற்று சம்மதம் தெரிவிச்சு பதில் அனுப்பியதாகவும் உன்
பதில் தெரியாம விபரித்த முடிவு எடுத்து விட்டதாகவும் நீயே ஒரு கற்பனை பண்ணி, உன்னோட அதிக பிரசங்கி தனத்தால என் மானமே போச்சு .நம்மோட நட்பை பிரிக்கணும்னு யாரோ நான்
அனுப்புவது போல அனுப்பி இருக்கலாம், நான் உன்னை காதலித்தால் உன்னிடம் நேரிலே சொல்லி இருப்பேன். "

அவன் கேள்விகளை விட கேட்ட விதம் மாலினியை பதில் பேச விடாமல் மவுனப்படுதியது, அவளுகுள்ளகவே ஒரு குற்ற உணர்வு தீர விசாரிக்காமல் அவசரப்பட்டு விட்டதாக. நடந்த தவறுக்கு முழு பொறுப்பு ஏற்றும், இந்த சூழ்நிலையில் நடந்தவற்றை பேசி மீண்டும் அவமானப்பட விருப்பு இல்லாமல் வீட்டை விட்டு வெளியேறினாள்.

அன்றாட வாழ்வில் நடக்கும் விசயங்களை செய்தி தாள்களின் வழியாக படிக்கிறோம், தொலைக்காட்சி வழியாக பார்க்கிறோம், காதலுக்காக தற்கொலைகள் எவ்வளவு நடகின்றன, நிலைமை இப்படி இருக்கும் போது மாலினி செய்ததை முற்றிலும் தவறு என்று சொல்லமுடியாது.

இந்த நிலையிலே கிரணுடன் பேசாமல் இருப்பதே நல்லது என் கருதி எல்லோரும் படுக்கைக்கு தயார் ஆகினார்கள். கிரண் அவனுடைய அறைக்கு சென்றான். சென்றவன் தூக்கம் வாராமல் நினைவுகளை அசை போட ஆரமித்தான்.

மாலினியுடன் நட்புரிமை பாராட்டினாலும் கடந்த ஒரு வருடமாக அவளை ஒரு தலையாக காதலித்து வந்தான், நட்பு அதற்க்கு மிக பெரிய தடையாக இருந்தது. மாலியின் நினைவுகள் அவன் தூக்கத்தை கொள்ளை கொண்டு போனது. நட்பிற்கு மூடு விழா நடத்தி காதலுக்கு அஸ்திவாரமிட மின் அஞ்சல் தட்டினான்.

எப்படியும் பதில் கிடைக்கும் என்ற எதிபார்ப்பு இருந்தது. அனுப்பிய முதல் வாரத்தில் பதிலும் அழைப்பும் வராததால், தவறு செய்து விட்டதக்க நினைத்தான்.அடுத்த வாரத்தில் அவன் எதிர்ப்பார்ப்பு அவள் மீது எரிச்சலையும் ஆத்திரத்தையும் ஏற்படுத்தியது.நெடுநாள் பழகிய விஷயம் அரவோடு நின்று விட்டதால் மனம் வெற்றிடம் ஆனது, இந்த நேரத்தில் தன் அலுவலகத்தில் தன்னுடன் வேலை பார்க்கும் உமா தன்னை ஒரு வருடமாக காதலிப்பதாக தன் காதலை சொன்னாள். அவன் மனதின் வெற்றிடத்தை அடைக்க அவளை ஏற்றுகொண்டான்.

புது காதல் ஆரமித்த ஐந்தாம் நாளில் மாலினியிடம் இருந்து பதில் மின் அஞ்சல் வந்தது.கடிதம் வரும் வரை காதல் வாகனம் தடை இல்லாமல் இருந்தது.கடிதம் வந்ததும் இருவரையும் ஒப்பிட்டு பார்த்து முடிவில் மாலினியே உயர்ந்தவள் என்று முடிவுக்கு வந்தவனாய், உமாவை இன்று சந்தித்து தனது வீட்டில் வேறு இடத்தில் பெண் பார்த்து ட்டதாகவும்,இனிமேல் நாம் பேசவோ பழகுவதோ நல்லதல்ல அவளை காலையில் இருந்து சமாதான படுத்தி விட்டு வருவதற்குள் இவ்வளவும் நடந்து விட்டது.

நாளையில் இருந்து மாலினி தான் உலகம் என்று நினைத்து வந்தவன் அவளின் செய்கைகளினால் வெறுப்பின் எல்லைக்கே சென்றான் .அவள் மீது இருந்த காதல் அளவை விட வெறுப்பின் அளவு அதிகமானது . அப்போது அவன் நினைத்தது அவரப்பட்டு விட்டு உமாவிடம் பொய் சொல்லி விட்டோமே.மீண்டும் நாளை காலையில் அவளை சந்தித்து உண்மையை சொல்லவேண்டும்.

தற்போது இருவரையும் ஒப்பிடும் பொது உமாவே உயர்வாக தோன்றியது. விருப்பமானதில் சிறந்ததை தேர்ந்து எடுக்கும் விதி ஆடைகளுக்கு மட்டுமல்ல பெண்களுக்கும் பொருந்தும் போல, யோசித்த படியே தூங்கிபோனான்.

மனிதன் மனது குரங்கு என்று இதை வைத்து சொன்னார்களோ என்னவோ. மேற்கண்ட காரணங்களினால் அவளிடம் கோபத்தில் வாய்க்கு வந்த பொய்யை சொல்லி இருப்பான் என்பது புரிந்தது.
கதவு தட்டும் சத்தம் கேட்டு கண்ணை திறக்க முடியாமல் இருந்தாலும், இடை விடாது தட்டும் ஓசையினால் கண் முழித்து கதவை திறந்தான்.

வெளியில் ரகுராம் அவர் பின்னால் காவல் துறை அதிகாரிகள்.

"அப்பா நான் தான் வீட்டுக்கு திரும்பிட்டேனு அவங்களுக்கு தகவல் கொடுக்கலையா?" கொட்டாவி விட்டு கொண்டே கேட்டான்.

காவல் துறை அதிகாரிகள் ஒருவர் "நாங்க உங்களை கைது செய்ய வந்து இருக்கிறோம்"

"கைது பண்ணுற அளவுக்கு நான்.." முடிக்கு முன்.

ஒரு பெண்ணோட தற்கொலைக்கு நீங்க காரணம், நீங்க அவள் காதலை ஏற்க மறுத்ததனால் அவள் தன்னை தானே மாய்த்துகொண்டாள்.

அப்பா என்ன சொல்லுறாங்க?

இங்கே என்ன நடக்குது ?

எனக்கே புரியலைடா?

ஐயா அந்த பொண்ணு பேரு என்னங்க?

ஏட்டையா செத்து போன பொண்ணு பேரு என்ன? உமாவோ மகேஸ்வரியோ, தம்பி நீ கிளம்பு, நீங்க காலையிலே காவல் நிலையத்தில் வங்க. கிரண்அழைத்து செல்லப்பட்டான்.

இவனை போன்ற பச்சோந்தி காதலர்களை நீதி தேவதை நிச்சயம் தண்டிப்பாள் என்ற நம்பிக்கையில் நாமும் விடை பெறுவோம்.

காதல் பச்சோந்தி

நீ உன் சம்மதத்தை அவன்கிட்ட சொல்லிடியா?

ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி மின் அஞ்சல் அனுப்பிவிட்டேன் என்னோட சம்மதமும் தெரிவிச்சு, ஊருக்கு அவனை பார்க்க டெல்லி யில இருந்து வாரதாகவும் சொன்னேன்.

"இப்பதானே எனக்கு எல்லாம் புரியுது,கடந்த ஒரு மாசமா கிரண் ஒழுங்கா சாப்பிடுறது இல்ல, எப்போதும் அவன் ரூம்ல லைட் எரிஞ்சு கிட்டே இருக்கும்,நீ தான் காரணமா?"

அவருக்கு பதிலாக ஒரு வெட்கம் கலந்த புன்னகை.

"அங்கிள் கிரண் எங்கே? நான் டெல்லி யில இருந்து தொடர்பு கொண்டேன் இங்க வந்தும் ௬ட, அவன் கைபேசி எண் தொடர்பில் இல்லன்னு சொல்லுது ."

"காலையிலே அவசரமா கிளம்பி போனான், இப்ப வந்திடுவான், நீ அவன் ரூம் மேல இருக்கு, அங்க பொய் ஓய்வு எடு,நானும் உங்க அப்பாவும் வெளியில போய்ட்டு வாரோம்."

அவருக்கு தலை ஆட்டிவிட்டு மாலினி கிரண் அறைக்கு போகிறாள், அவனது கணினி முன் உட்கார்ந்து யாஹூ இணைய தளத்திருக்கு செல்கிறாள்.

கிரனோட பெயரும், கடவுசொல்லும் அதிலே சேமித்து இருந்ததினாலே, அது அவனது இன்பாக்ஸ் தானாக சென்றது. தற்செயலாக அவன் இன்பாக்ஸ் நோட்டம் விட்ட மாலினி, அவள் கிரணுக்கு எழுதிய அனுப்பிய மின் அஞ்சல் இன்னும் வாசிக்க படவில்லை என்பதை காட்டியது.

கண்ணோட்ட பார்வையில் தட்டுப்பட்ட காகிதத்தை எடுத்து படித்தால் "இன்று கடைசி" .அவள் கைபேசியில் இருந்து கிரணை தொடர்பு கொண்டாள் "நீங்கள் தொடர்பு கொண்ட எண் தற்போது உபயோகத்தில் இல்லை".

காடுதீயை போல பதட்டம் அவளை பற்றி கொண்டது, மாடியை விட்டு வேகமாக கிழே இறங்கி

"அங்கிள்!!! ... அங்கிள்!!!.." சற்று தயக்கத்துடன்

"நான் என்னோட சம்மதம் தெரிவிச்சு அனுபிய மின் அஞ்சல் இன்னும் கிரண் பார்க்கவில்லை, இந்த கடிதம் அவன் டேபிள் ல இருந்தது, எனக்கு எதோ தப்பு நடக்கபோறது மாதிரி தெரியுது. கிரண் எங்கே போயிருக்கிறான், போகும் போது ஏதாவது சொல்லிவிட்டு போனானா? "

"மாலினி தேவை இல்லாமல் நீ பதட்டபடுற, அமைதியா இரு, கிரண் இப்ப வந்திடுவான்."

"அப்பா நடக்கிறதை பார்த்தல் எனக்கு கொஞ்சம் பயமா இருக்கு, நீங்களும் மாமாவும் கிரண் கைபேசியில் அழையுங்கள் "

இருவருக்கும் மாலினிக்கு கிடைத்த பதில் தான் .ரகுராம் லேசான பதற்டத்துடன் யோசிக்க ஆரமித்தார்

அவரின் அமைதியை பாத்து மாலினி, யோசிக்க நேரம் இல்லை,உடனே காவல் துறைக்கு போகலாம்.

காவல் துறையா!!!

"எனக்கு உள்மனசு சொல்லுது எதோ தப்பு நடக்க போகுதுன்னு, அதனாலே பின் விளைவுகளை பத்தி யோசிக்காம காவல் துறைக்கு தகவல் கொடுங்க."

முதலில் மறுத்தாலும் ஒருவழியாக மாலினியின் யோசனையை ஏற்று காவல் துறைக்கு தகவல் அனுப்பப்பட்டு,அவர்களும் வந்து விசாரணை முடிக்கி விடப்பட்டது.

காவல் துறை கைபேசி கம்பெனியை தொடர்பு கொண்ட பொது கடைசியாக அவன் தாம்பரம் ரயில்வே ஸ்டேஷன்னில் இருந்தது தெரிய வந்தது.

தாம்பரம் பகுதிகளில் எந்த சம்பவமும் நடக்க வில்லை மேலும் இன்று ஒரு புகாரும் வரவில்லை.

சென்னையில் உள்ள அனைத்து காவல் நிலையங்களிலும் கிரணின் புகைப்படம் அனுப்பப்பட்டு விசாரணை முடுக்கி விடப்பட்டது.அவனை யாரும் கடத்தி இருக்கலாமோ என்று கோணத்திலும் அவன் வேலை பார்க்கும் அலுவலக நண்பர்கள், தெரிந்த நண்பர்கள் அனைவரிடமும் விசாரணை நடந்தது. யாரும் அவனை இன்று காலையில் இருந்து பார்க்க வில்லை என்பதையே சொன்னார்கள் .

கிரணுக்கு நடந்தது என்னவென்று தெரியாமல் வீட்டில் அனைவரும் கலக்கத்தில் எதோ விபரிதம் நடத்து விட்டதாகவே எண்ணினார்கள்.அக்கம் பக்கம் உள்ளவர்கள் துக்கம் விசாரித்துவிட்டு சென்ற வண்ணம் இருந்தனர்.இரவு 10 மணி ஆகியும் ஒரு தகவலும் இல்லை. வந்தவர்கள் அவரவர் வீடுகளுக்கு சென்று விட்டனர்.முதல் கட்ட விசாரணையை முடித்து கொண்டு காவல் துறையினரும் கிளம்பினர்

கடிகாரம் 11 மணி அடிக்கும் போது ரகுராம் வீட்டு கதவு தட்டப்படும் சத்தம் கேட்டது.யாரோ கதவை தட்டுகிற சத்தம் கேட்டு ரகுராம், கிரணை பற்றிய கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லி அலுத்துப்போனவர் மாலினியை கதவை திறக்க சொன்னார்.

தற்கொலை செய்து இறந்திருக்க கூடும் என அனைவரின் யூகம் பொய் ஆகும் படி கிரண் வாசலின் நின்று கொண்டிருந்தான்.
கதவை திறந்ததும் அவள் கண்ட காட்சியை நம்பவும் முடியவில்லை நம்பாமலும் இருக்க முடியவில்லை. யாரை தேடி அலைந்து திரிந்தார்களோ அவன் செத்து பிழைத்தவன் போல முன்னால் நின்று கொண்டிருந்தான்.

தொடரும் ..

சரக்கு தீர்ந்து போச்சு -பாகம் 3(வாரிசு அரசியல்)

தமிழகத்திலே இப்ப கொஞ்ச நாளா அரசியல் தலைவர்கள் தங்களுடைய வாரிசுகளை முன்னணி பத்தி அரசியல் நடத்துவதிலே ஆர்வம் அதிகம் காட்டுகிறார்கள்.

வாரிசு புயல் தமிழகம், இந்தியா, உலக அரசியலில் எல்லாம் புகுந்து ஆட்டி படைக்கிறது என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. வாத்தியார் புள்ளை வாத்தியார், மருத்துவர் புள்ளை மருத்துவர், சினிமா காரன் புள்ளை சினிமாகாரன் இதை எல்லாம் நாம ரெம்ப சந்தோசமாக ஏற்றுகொள்கிறோம். ஆனா அரசியல் வாதி புள்ளை அரசியல் வாதின்னு சொன்ன ஏற்க்க மனம் மறுக்கிறது.

அரசியல் வாதியும் ஒருமனிதனே அவர் ஒன்னும் நாட்டுக்கு நேந்து விடப்பட்ட கோவில் காளை இல்லை. அவருக்கு அவருக்கும் மனைவிகள் குழந்தை குட்டிகள் இருக்கிறது, அவர்களுக்கு ஒரு பொறுப்பான அப்பனாக இருக்க வேண்டியது அவர்களது கடமை.ராஜ்ஜியம் ஆளுகிரவர்க்கு மனைவி மக்களை ஒழுங்காக ஆட்சி செய்யலைனா பொது வாழ்கையிலே நுறு மதிப்பெண் சொந்த வாழ்கையிலே பூஜ்ஜியம் வாங்கி இருக்காருன்னு கருத்து கணிப்பு நடத்தி முடிவுகளை அறிவிச்சி அவங்க மனம் நொந்து போகிற மாதிரி செய்வோம்.

பெருந்தலைவர் காமராஜர், அறிஞர் அண்ணா, புரட்சி தலைவர் எம்.ஜி.ஆர் இவங்க எல்லாருக்கும் நேரடி வாரிசுகள் கிடையாது. அதனாலே தான் நாம்ம ஊருல அவர்களுடைய வாரிசுகளா தங்களை காட்டி கொள்வதற்கு மல் உத்தமே நடந்து கிட்டு இருக்கு. உண்மையிலே வாரிசு இருக்க தலைவர்களுக்கு வாரிசு உரிமை கொண்டாடினால் கையையும் காலையும் கட்டி நாடு கடல்ல போட்டு இலங்கை கடற்படை யை வச்சு போட்டு தள்ளிருவாங்க.

நேரு மண்டைய போட்ட உடனே இந்திராவாலதான் நாட்டை காப்பத்த முடியும்னு அவங்க கையிலே நாட்டை கொடுத்தாரு காமராஜர்.அப்புறமா அவங்க புள்ள ராஜிவ் காந்தி. இவங்க ரெண்டும் அல்ப ஆயிசுல மண்டைய போட்ட உடனே, குடும்ப அரசியல் ஒழிஞ்சதா நினனச்சு சந்தோசபட்ட நேரத்துல, பார்க் பீச்ன்னு பெண் நண்பி கூட சுத்திகிட்டு இருதந்தவரை நாற்காலியில உக்கார வச்சாச்சு. இப்படி நாட்டுக்காக ஒரு குடும்பமே வாழையை வாழையா வரிஞ்சு கட்டிக்கிட்டு வேலை செய்யுது. ராகுல் அகில இந்தியா காங்கிரஸ் பொது செயலாளரா நியமிச்சப்ப எந்தனை பேரு தந்தி அனுப்பி எதிர்ப்பு தெரிவிசோம்.தீபாவளி மாதிரி வெடி போட்டு கொண்டாடினோம்.தேசிய அரசியலில் வாரிசு களம் இறங்கினா குத்து பாட்டு போட்டு கொண்டாடுற நாம மாநில அரசியலிலே வாரிசு வந்தா குத்தி குத்தி பேசுறோம்.

அவங்க எல்லாம் நாட்டுக்கு என்ன நல்லது செய்தாங்கனு நம்ம ஊரு காங்கிரஸ் காரர்களிடம் கேட்டால் பதில் சொல்லி முடிக்க குறைஞ்சது ரெண்டு வருஷம் ஆகும். ஏன்னா அவ்வளவு கோஸ்டிகள் இருக்கு தமிழ் நட்டு காங்கிரஸ்ல.

மன்னர் ஆட்சி இல்லை மக்கள் ஆட்சி யாரு வேண்டுமானாலும் மந்திரியாகலாம், மந்திர வாதியாகலாம், முதல் மந்திரி ஆகலாம்.அரசியல் தலைவர்களின் வாரிசுகளும் அடிப்படை குடிமகன்களில் ஒருவர், நமக்கு இருக்கிற எல்லா உரிமையும் அவர்களுக்கும் இருக்கிறது. வாரிசுகளை களம் இறக்கும் போது எதிர்ப்பை தெரிவிக்க வேண்டிய நாம அவங்க படத்தை காருல ஒட்டி கட்ட பஞ்சாயத்து பண்ண கிளம்பி விடுகிறோம்.தொண்டர்களாகிய நாம் வாரிசுகளை ஏற்று கொள்ளும் போது, அவர்களின் கட்சி ஆட்சிக்கு வரும்போது தமிழக மக்களும் அவர்களின் தலைமையை ஏற்று கொள்ளத்தான் வேண்டும். அவர்கள் நன்றாக ஆட்சி புரிந்தால் புலிக்கு பிறந்தது பூனையாகுமா? அப்படின்னு பெருமை அடிகத்தான் செய்வோம்.

அரசியல் என்பது பொதுநலம் என்றாலும் அதிலே பங்கேற்கும் நாம எல்லாரும் ஏதாவது ஒரு வழியிலே சுய நலக்காரர்களே.ராமன் ஆண்டாலும் ராவணன் ஆண்டாலும் கவலை இல்லை என்பவர்களுக்கு எந்த பிரச்னையும் இருக்காது.

வாரிசு ஆண்டாலும் அரசியல் வாரிசு ஆண்டாலும் மின்வெட்டு,கைவெட்டு,கால்வேட்டுனு இல்லாம நாட்டுக்கு நல்லது நடந்தா சரிதான்

சரக்கு தீர்ந்து போச்சு

டாஸ்மாக் கடையிலே சரக்கு தீர்ந்து போகலை சாமிகளா, இந்தியாவிலே இருக்க(இருந்தா) ஜீவ நதியிலே கூட தண்ணி தீர்ந்து போகலாம், நம்ம காவேரி அம்மா கூட தண்ணி வத்தி மண்ணோடு மண்ணாகலாம், தமிழகத்தின் ஜீவ நதியாகிய டாஸ்மாக்குல தண்ணி பஞ்சம் வராது என்பதை மகிழ்ச்சியுடன் தெரிவித்து கொள்கிறேன்.

அப்புறமா எதுக்குடா வெண்ணை தலைப்பு "சரக்கு தீந்து போச்சு" ன்னு இருக்குனு நீ கேட்டாலும் கேட்காட்டாலும் சொல்லவேண்டியது என் கடமை. எழுதி எழுதி சரக்கு தீந்து போச்சுங்க. யோசிச்சப்ப சமிப காலமா மருத்துவர் ஐயா மது ஒழிப்பு போராட்டனு பொழுது விடிஞ்சு பொழுது போன அறிக்கை விடுறாரு.

ஐயா சொல்லுறது எல்லாம் நல்லாத்தான் இருக்கு, ஆனா அவரு சொல்லுறதை எல்லாம் தண்ணியை போட்டாதான் கை தட்டனுமுனு தோனுது.

அதாகபட்டதாவது குடி மகனா பாத்து குடியை நிருத்தா விட்டால் குடியை ஒழிக்க முடியாதுங்க, திருடனா பாத்து திருந்தாட்டா திருட்டை ஒழிக்க முடியாதது மாதிரி.

ஐயா தமிழ் நாட்டுல மட்டும் மதுவை ஒழித்தால் என்னை மாதிரி குடி மகன்களை தடுக்க முடியாது, குடிகனுமுனு முடிவு எடுத்தா வட தமிழ் நாடு மக்கள் திருப்பதியிலும், மேற்கு தமிழ் நாடு மக்கள் பெங்களுரிலும், தென் மேற்கு தமிழ் நாடு பாலக்காட்டிலும், தென் தமிழ் நாடு மக்கள் திருவனந்தபுரத்திலும் போய் குடிப்பாங்க.

கிழக்கு தமிழ் நாட்டு வழி இல்லன்னு யாரும் நினைக்க கூ டாது, அவங்க கள்ள தோணி ஏறி இலங்கை வட கிழக்கு மாகாணம் போய் குடிப்பாங்க.ஆக ஒரு குடி மகன் குடிக்கணுமுன்னு முடிவெடுத்தா எப்படியும் குடிப்பன் ஐயா.

இப்படி உண்ணாம தின்னாம சேத்து வச்ச பணத்தை பக்கத்து நாடுகளுக்கு மன்னிக்கவும் பக்கத்து மாநிலங்களுக்கு போறதுக்கு எப்படி கலைஞர் ஐயா சம்மதிபாரு.வாயை கட்டி வயதை கட்டி சம்பாதித்த பணத்தை கண்ட ஊரு பயக கொண்டு போக விடமுடியுமா?

அதையும் மீறி அவரு டாஸ்மாக்கை மூடினால் நம்ம ஒரு குசேல போலீஸ் எல்லாம் குபேரன் ஆகிடுவாங்க. ஐயா நீங்க குஜராத்துல மது விலக்கு இருக்குன்னு சொல்லுறீங்க, அது பூரண மதுவிலக்கு அல்ல அங்க பட்டை சாராய விற்பனை பட்டையை கிளப்புதுங்க சாமி.

மின்சார தட்டுப்பாடு,உர தட்டுபாடு, மளிகை சமான் தட்டு பாடு இப்படி தட்டு பாடு தறிகெட்டு ஓடிகிட்டு இருக்க நம்ம தமிழ் மண்ணுல இது ஒன்னாவது தட்டுபாடு இல்லாம கிடக்குன்னு நீங்க அவரு வீட்டுக்கு பொய் வாழ்த்தனும்.

நாங்க குடிச்சாலும் குடிக்காட்டியும் குடி கெட்டுபோகும், உங்களால குடி கேட்டலும் எங்களால குடி கெடகூடாது, ஏன்னா நாங்க யாரு குடியையும் கெடுகிறது இல்ல.

நீங்க குடி குடின்னு பேசுரதாலே குடிக்காதவன் கூட குடியை பத்தி யோசிக்க ஆரமிகிறான், குடியை விட்டு விட்டு ஒரு நல்ல குடிமகனை எப்படி உருவாக்கலாமுன்னு நம்ம கலாம் பாணியிலே யோசித்தால் ஒரு வேலை பலன் தரலாம்

தமிழை கொல்லும் கிந்திக்காரர்கள்

எதோ வழக்கம் போல நம்ம பால்/மோர்/தயிர் தாக்கரே மும்பையில இருக்க தமிழ் ஆளுங்களை அடிச்சி விரட்ட ஆரமிச்சுடாரோனு நினைக்க வேண்டாம் .அவரு உ.பி காரங்களையும் பீகார் காரங்களையும் அடிச்சு விரட்டுரதுகே நேரம் சரியா இருக்கு


நாம் ஊரு இசை அமைப்பாளர்கள் ஒரு நல்ல தமிழ் பாட்டை எப்படி கொலை பண்ணுறாங்க என்பதை தான் நான் இங்க சொல்லபோறேன்.சொன்னதுல தப்பு இருந்த வீடு தேடி வந்து அடிச்சுட்டு போங்கோ



பாடல் ஆசிரியர் பாட்டு எழுதி கொடுத்த உடனே பெட்டியை கட்டி மும்பை ஓடி நேரா நம்ம மூக்கு வாயன் உதித் நாராயணன் வீட்டுலயும்,இல்ல நாக்கு மூக்கி மதுஸ்ரீ வீ ட்டுல இறங்க வேண்டியது.பாடல் ஆசிரியர் அர்த்தமே இல்லனாலும் அழகா தமிழ்ல எழுதுனதை அரை குறை கிந்தியில மாத்தி அவங்களை வச்சி பாட சொல்லுறது.





அவங்க அர்த்தத்தோட பாடுறாங்களா, வாய்க்கு வந்தபடி பாடுறாங்களா எதையும் பாக்கது கிடையாது.எதோ படிச்சா போதும் அவங்க பேரை சொல்லி விளம்பர படுத்தி நாலு காசு கூட சம்பாதிக்கலாம்னு நினப்புல படிச்சதை வாங்கிட்டு வரவேண்டியது.



நாமும் பெரிய இசை அமைப்பாளர் போட்ட மெட்டுன்னு வாங்கி கேட்டா

"சகானா சாரல் தூவுதோ"
எழுதினா இந்தாளு
"சகானா சாறல் தவ்வுதோ"

எதோ இவரு வீட்டுக்கு கட்டடம் கட்ட சாறல் அடிச்சா மாதிரி படிக்காரு.
அந்த அம்மா
"அன்பால் ஆணை இடு அழகை சாகவிடு"

அப்படின்னு எழுதினதை
"அன்பாய் வாளி எடு அதிலே சாணியை எடு"


என்னய்யா இது
வாளியை எடு சாணியை அள்ளுன்னு.


மொழி தெரியாதவங்க கிட்ட பாட்டை கொடுத்து என்னயா ஏற்கனவே குத்துயிரும் குலயுயிருமா இருக்க தமிழ்ல வெந்த புண்னுல வேல பாய்ச்சுகிற மாதி பண்ணுறது என்ன நியாயம்.
இவங்க படிச்சா தான் பாட்டு கோட்போம்னு யாராவது உங்க காலுல விழுந்து அழுதாங்களா,உங்க வீட்டு முன்னாடி ஆர்பாட்டம் பண்ணினோமா,உண்ணா விரதம், கடை அடைப்பு உண்டா?


பாட்டு நல்லா இருந்தா "பரவை" முனியம்மா பாடினாலும் புகழின் உச்சிக்கே கூட்டிடு போறோம்.
ஏற்கனவே "பிரியமானவளை ரசிக்கலாம்" அப்படின்னு வைரமுத்து ஐயா எழுதனதை
"பெரியம்மா மகளை ரசிக்கலாம்" ன்னு
படிக்கிறாங்கன்னு மேடையிலே சொன்னதுக்கு அப்புறமும் திருந்த வேண்டாமா?
தயாரிப்பாளர் உங்க சுதந்திரத்துல கை வைக்க விரும்ப வில்லை என்பதற்காக தமிழோட சுதந்திரத்துல நீங்க எப்படி கை வைக்கலாம்.
உங்களை மாதிரி கலைஞர்களுக்கு வேணா மொழி இல்லாம இருக்கலாம், ஆனால் எங்களுக்கு நடப்பதற்கும்,பார்ப்பதற்கும், கேட்பதற்கும் மொழி இருக்கு என்பதை புரிஞ்சுகோங்க சாமி.
அரசாங்கம் நல்ல தமிழ் உச்சரிப்போட படிச்சா பாட்டுக்கு ஐந்து ஆயிரமுனு அறிவிச்சா உடனே குத்து சிங்கர், மெலடி சிங்கர், டூயட் சிங்கர் இப்படி பல போட்டிகளை தொலை காட்சியில நடத்திஇருப்பிங்க.
வட நாட்டுல இருந்து நடிகைகளை இறக்குமதி பண்ணுறீங்க. அவங்களுக்கு தமிழ் தெரியலைனாலும் வாயை கோணல் மானலா அசைக்க சொல்லி பின்னணி குரல் வச்சு சமாளிக்குரீங்க. பின்னணி பாடகர்களுக்கு எப்படி பின்னணி குரல் கொடுக்க முடியும்?
உங்களை பத்தி குறை சொல்லுற அளவுக்கு நான் ஒன்னும் நக்கீரன் இல்ல(நம்ம கடா மீசை நக்கீரன் கோபால் இல்ல). தமிழை தரமில்லாமல் உச்சரிக்கும் உங்களை சீத்தலை சாத்தனார் உயிரோடு இருந்தால் அவரிடம் இருந்த எழுத்தாணியை வச்சி உங்க தலையிலே கும்மாங் குத்து குத்துவாரு என்பது மட்டும் நிச்சயம்.

தீவிரவாத தாய்

மவனே,

தொடர்ச்சியா பெங்களுரு, அகமதாபாத் இப்ப டெல்லில குண்டு வச்சு, அத நான் தான் பண்ணினேன் சொல்லி பெருமையா பீத்திகிட்டு அலையும் நதாரிக்களா .

என்னமோ சப்ப மூககன் சீனா காரன்கிட்ட சண்ட போட்டு ஜெய்ச மாறி பல்லை காட்டிகிட்டு மார் தட்டி நிக்கும் கோழை பெயளுவளா

இப்படி அடுத்தவன் குடி யை கெடுக்க கங்கணம் கட்டிக்கிட்டு நீ தெரு நாய் மாறி நாக்க தொங்க போட்டுக்கிட்டு அலையுவனு தெரிஞ்சு இருந்தால் உன்னைய கள்ளி பால் ஊத்தி காலி பண்ணியிருப்பேனே

முதுகு காட்டி ஓடும் ஓடுகாலி உனக்கு பால் கொடுத்த என் மார்பை மட்டுமல்ல என் தலையையும் அல்லவா வெட்டி இருப்பேன்

கொஞ்ச நாளா சாமியை காப்பாத்த போறோம்னு சொல்லிக்கிட்டு அடுத்தவன் வாயில மண் அள்ளி போட்டீங்க, இப்ப பொழுது போகலைனா பெட்டியை கெட்டிகிட்டு குண்டு வைக்க கிளம்பிடுரீங்க.

அறிவு கேட்ட மவனே, என்னைக்கு நீ கடவுளை காப்பத்த கிளம்பிநியோ அன்னைக்கே சாமி செத்து போச்சுடா, அவரு இந்த உலகத்தை படைச்சவரா இருந்த அவர காப்பாத்த அவருக்கு தெரியாதா.

அவரை காப்பத்த நீ படுற பாட்டுக்கு நீ அவர கும்புட கூடாது, அவரு தான் உன்னை சாமியா கும்பிடனும். அவருக்கு சக்தி இருந்தா ஜனங்க முன்னால வந்து சொல்லி இருப்பார் நான் தான் கடவுள்னு

இல்லாத ஒன்னுக்கு சண்ட போட்டு இருகவன் குடியை கெடுகிறதா நினச்சு கிட்டு உன் குடியவே கெடுத்துகிட்டு அலையுற கிறுக்கு பெயலே

மூளை இருந்தா இதெல்லாம் உனக்கு நான் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இருக்காது, அதனால்தான் உனக்கு குதிரை மாறி லாடம் காட்டி கடிவாளம் போட்டு சுலபமா பழக்கி டுராங்க

இந்திய தாயே நீ மதசார்பு இல்லாதவள் னு சொல்லிக்கிட்டு மதத்துக்கு பின்னாடி போற பெரியாத்தா, நீ மனித நேயத்தை வளக்க முயற்சி எடுக்கணும் தாயி,இப்படியே போச்சுனா உன்னைய குழி தோண்டி புதைக்க மாட்டாங்க குண்டு வைச்சே புதைசுருவாங்க

இதை மாத்த ஊருக்குள்ள நாங்க தான் பெரிய பருப்புன்னு சொல்லிக்கிட்டு திரியுற அரசியல் வாதிகளுக்கு மட்டுமல்ல, அந்த பெரிய பருப்புகளை தேர்ந்து எடுக்கு சிறு பருப்பாகிய நமக்கும் இருக்கு

ஊருக்குள்ள இருக்க குப்பை யை கொட்ட குப்ப தொட்டி வச்சா அதுல குண்டு வச்சு, இருக்க மனுசனை எல்லாம் குப்பை ஆக்கிகிட்டு இருக்கிற இவனுக மனசே ஒரு குப்ப தொட்டி ஆத்தா

நான் சொல்லுறதை சொல்லிட்டேன், நீ சீக்கிரம் கேட்கலைனா உன்னை உலக வரை படத்துல இருந்து எடுதிடுவானுக இந்த எடுப்பட்ட பெயலுக

மதங்கள் விற்பனைக்கு

ஐயா ஹிக்ஸ் பாசன்,

கடந்த 2000 ஆயிரம் வருசமா இந்த மனுசங்களை ஆட்டி படைசொமையா, இப்ப திடிர்னு பிக்-பேங்க் னு சொல்லி எங்களை பேங்க் பேங்க் பண்ணுன நாங்க எங்க போவோம் சாமியளா

ஆட்டை கடிச்சி, மாட்டை கடிச்சி, மனுசன கடிக்க வச்ச எங்களையே கடிக்க வாரிகளே சாமி, நாங்க என்ன செய்ய, ஏய் மாரி ஆத்த, மேரி யாத்த, அல்லா அப்பா எங்களை காப்பாத்துங்க.

மதம் பிடிச்ச மனுசங்க எல்லாம் தின்னுட்டு தின்னுட்டு குப்புற படுத்தா எதுக்கு அப்பு எங்களுக்கு பிரச்சனை.

தின்ன சோறு செமிக்கம சண்ட போட்டு மண்டை உடைச்சத்னாலே சாமி இருந்த இந்த சோதனை.

எங்களை வச்சி காசு பாக்க எல்லா சாமியும் பிரேமாந்த சாமி ஆகிடு வாங்கலே இந்த கொடுமைய எந்த கோயில்ல போய் சொல்ல.

நான்தான் பெரியசாமி .. நான்தான் பெரிய சாமின்னு சண்டை போட்ட எங்களை ஆசாமி ஆக்கிடியலே

சோதனை பண்ணி கருப்பு ஓட்டை வந்து அதுக்குள்ள போய் நீ மண்டையை போட்ட நாங்க என்ன செய்ய சாமி.

ஹிக்ஸ் பாசன் னை கண்டு புடிச்சா எங்களை கிக் அவுட்டு பண்ணி நாக் அவுட்டு பன்னீர்வியலே சாமியலே.

மனுசனை குடஞ்சி பேய் ஆட்டம் போட வச்சோமே,எங்களை புரோட்டோனை வச்சு கும்மி அடிச்சு, குத்தாட்டம் போட்டு புரோட்ட மாவு மாறி ஆவபோரமே

புலி வருது புலி வருதுன்னு பயங்காட்டுன எங்களை கொட்டை எடுத்த புளி ஆக்கிருவியலே சாமி

இப்ப வருவேன், அப்ப வருவேன், எப்படினாலும் வருவேன்,ஆனா கண்டிப்பா வருவேன் ரஜினி மாதிரி பஞ்ச் பேசுன எங்களை, எப்படி இருந்த நான் இப்படி ஆயிட்டேன்னு பஞ்சர் வசனம் பேச வச்சிடியலே சாமியளா.

எல்லாருக்கு மத சாயம் பூசுன எங்க சாயமும் வெளுத்து போச்சே, இனி உங்களை நம்மி பிரயோசனம் இல்ல சாமி நாங்க செவ்வா கிரகத்து போக போரம், இனிமேலாவது சண்டை கிண்டை போடாம சமாதனமா இருங்கையா

மீண்டும் பொன்னியின் செல்வன்

நான் எதோ பொன்னியின் செல்வன் இரண்டாம் பாகம் எழுத போறதா நினைத்து தலைப்பை பாத்து வந்தா தயவு செய்து வேற பக்கம் போய்டுங்க... இல்லை நேரம் போகலை எந்த கர்மத்தையாவது வாசிக்கலாம்னு நினைச்ச இந்த கர்மத்தை வாசிங்க

(ராஜாதி ராஜா வான ராஜ ராஜ சோழனும் அவரது மகனும் ராஜேந்திர சோழனும் தங்களுடைய சந்ததிகள் எப்படி நாட்டை வழி நடத்துகிறார்கள் என்று பார்வை இட இப் பூமிக்கு மறுபடி வருக்கிறார்கள்

அவர்கள் தம் முப்பாட்டனார் கரிகால சோழன் கட்டிய உலகில மிக பழமையான கல் அணைக்கு வருகிறார்கள், வந்தவர்கள் தங்கள் சம்பாசனைகளை இவ்வித மாக தொடக்குகிறார்கள்)

அப்பா நம் பாட்டனார் கட்டிய அணை எவ்வளவு கம்பிராமாக துளி அளவும் சேதம் இல்லாமல் இருக்கிறது

ம்ம்ம்.. நானும் பார்த்து கொண்டுதான் இருக்கிறேன்

அப்பா இடை பட்ட கால சுழற்சியில் எவளோவோ மாற்றங்கள் இன்றும் நம் புகழ் பறை சாற்றி கொண்டு இருக்கிறது.நம் மக்களின் வாழ்கை தரம் எவ்வளவோ உயர்ந்து இருக்கிறது

ஏதும் வியப்பாக இல்லை ராஜேந்திரா...நாம் இருந்த காலத்திலேயே இந்த பூங்கா அடர்ந்த காடுபோல இருக்கும், ஆனால் இன்று பூங்கா என்ற பெயரில் ஒரு சில மரங்களை தான் பார்க்க முடிகிறது.இந்த அணையின் நீர்மட்டம் ஒரு நாளும் குறைந்ததில்லை, இப்பொது தண்ணிர் இருபதே தெரிய வில்லை.நாம் குதிரை படைகள்,காலால் படைகள் மற்றும் யானை படைகள் நடந்து செல்ல அமைத்த சாலைகள் அப்படியே இருக்கிறது.மக்களின் நடை உடை பாவனைகளில் இருகின்ற மாற்றம் அடிப்படை கட்டமைப்பு வசதிகளில் இல்லை

நானும் கவனித்தேன் அப்பா, ஆனால் உங்களுக்கு நம் மண்ணை குறை பற்றி கூறினால் பிடிகாது எனவே தான் அவைகளை பற்றி பேச வில்லை

ராஜேந்திரா நானும் நீயும் போன பிறகு நம் தாய் மண்ணை தமிழனை விட அயல் நாட்டினரே அதிகமாக ஆட்சி புரிந்துள்ளனர்

அதன் பின் மன்னர் ஆட்சி முடிவுற்று மக்கள் ஆட்சி வந்ததாக கேள்வி

ஆம், இன்று நடப்பது மகள் ஆட்சி தான்.சேர, சோழ, பாண்டியர், சாளுக்கியர், கலிங்கர்,கங்கபாடி,நோலம்பவடி மற்றும் எல்லோரும் சேர்ந்து இந்தியா என்ற நாட்டின் கீழ் இருக்கிறார்கள்

ஒற்றுமையை இருகிறார்களா?

இனம்,மொழி,மதம்,நீர் மற்றும் நிலம் இவைகளை தவிர

ஒற்றுமையில் அங்கம் வகிக்க வேண்டியவைகளே இவைகள் தானே...!!!

மகனே, அணையின் நீர்மட்டம் பற்றி சொன்னேன் அல்லவா, அதற்கு காரணம் இங்கு நடக்கும் இரு மாநில அரசுகளின் உரிமை பிரச்சனை தான்

அப்பா.. நீங்கள் ஆட்சி செய்யும் போதும் கூட இந்த காவிரி நதிக்காக சாளுக்கியர்கள் மீது படை எடுத்து அவர்கள் கொட்டத்தை அடக்கினோம்.அதற்கு சான்றாக நந்தி மலையில் இன்றும் நாம் நிர்மாணித்த கோவில்கள் மற்றும் சிலைகள் உள்ளன. (Nandi ஹில்ல்ஸ் பெங்களூரில் இருந்து 50 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது)

ம்ம்ம்.. அது பழைய கதை அப்போது அவர்கள் எதிரிகள், இப்போதோ ஒரு எல்லோரும் தாயின் பிள்ளைகள்

அப்படியானால் அவர்கள் சகோதர்கள், சகோதர பாசத்திற்கு முன்னுதாரணமாக தாங்கள் செய்த தியாகத்தை யாரும் எண்ணி பார்க்கவில்லையா?(தனக்கு கொடுத்த அரியணையை தன் பெரியப்பா மகன் உத்தம சோழனுக்கு விட்டு கொடுத்து.மேலும் விவரங்களுக்கு கல்கியின் பொன்னியின் செல்வன் படித்து தெரிந்து கொள்ளளவும்) சகோதர்களுக்குள் ஏன் இந்த பிரச்னை?

சகோதர்களாக தங்களை வெளி காட்டி கொண்டாலும் உண்மைகள் அவர்கள் சகோதரர்களா என்பது யாருக்கு தெரியும்.இதை இவர்களால் மட்டும் மல்ல இவர்களின் தாயினால் கூட தீர்க்க முடிய வில்லை.இவர்களின் பிரச்சனைகளை வருண பகவானும் என்னை சிறு வயதில் காப்பாற்றிய இந்த காவேரி தாயும் தான் தற்காலிகமாக தீர்த்து வைக்கிறார்கள்.

சகோதர்களுக்குள் விட்டு கொடுக்கும் மனப்பான்மையும் சகிப்பு தன்மையும் இல்லாத வரையில் இப் பிரச்சனைக்கு ஒரு முடிவே கிடையாது.

சரியாக சொன்னாய் ராஜேந்திரா.அப்படி இல்லாத பட்சத்தில் நாம் இன்னும் 1000 ஆண்டுகள் கழித்து வந்தாலும் இந்த பிரச்சனை இருக்கும்

அப்பா இதை பற்றி இன்னும் பேசினால் ராஜா ராஜனும் ராஜேந்திரனும் எங்களை குறை சொல்லி விட்டார்கள் என்று "வாட்லாறு நாகராஜ்" மற்றும் கன்னட அமைப்புகள் அங்கு உள்ள நாம் தமிழக மக்களுக்கு தொல்லை தரலாம் வாருங்கள் நாம் நீங்கள் கட்டிய தஞ்சை கோவிலுக்கு போவோம்

ரஜினியும் அரசியலும்

"கண்ணா நான் எப்ப வருவேன்..எப்படி வருவேன் தெரியாது..ஆனா வரவேண்டிய நேரத்துக்கு வருவேன் கண்டிப்பா" அப்படின்னு தலைவர் சொன்னாலும் சொன்னார்(அதாவது எழுத்தாளர் எழுதியதை) மனுசனை போட்டு என்ன பாடு படுத்துகிறோம்

அவரு "என்னை வாழ வைக்கும் ரசிக பெருமக்களே" சொன்ன மனுஷன் எதோ கஞ்சிக்கு வழி இல்லாம சொல்லுராருனு நினைத்து இவன் போய் படம் பாத்து ஓட வைகலைனா அவரு வீட்டுல உலை கொதிகாதுனு நினைப்பு எல்லாருக்கும்(என்னையும்)

ஐயா சாமிகளா... உடனே கண்டனம் தெரிவிக்க வரிஞ்சு கட்டிகிட்டு வராதீங்க முழுசா படிங்க.

மேல சொன்ன கணக்கு படி பாத்தா நாம தலைவர் படம் தான் தமிழ் நாட்டுல ஓடனும், ஏன்னா வேற யாரும் "என்னை வாழ வைக்கும் ரசிக பெருமக்களேனு" சொல்லுறது கிடையாது.அவரை தவிர எவ்வளவோ பேர் நடிச்ச நிறைய படங்கள் வெள்ளிவிழா, வெற்றி விழா னு கொண்டாடுது

சரி நீ(என்னையும் சேத்துதான்) சொன்ன மாதிரி வந்தாலும் ரஜினி நடிச்ச எல்லா படத்தையும் ஓட வைக்குரோமா இல்லையே...

நேத்து பாபா பட்ட பாடு நாடே அறியும்
இன்னைக்கு குசேலன் படுற பாடு உலகமே அறியும்

இந்த மாதிரி இருக்கப்ப நம்மளை நம்பி அரசியல்ல இறங்கினா அவருக்கே கோவிந்தா போட வைக்க மாட்டோம் என்று என்ன நிச்சயம்..

இல்ல... அப்படியே வந்தாலும் ஜெயிச்சி ஆட்சியை பிடிப்பார் என்பதக்கு யாராவது உத்திரவாதம் கொடுக்க முடியுமா(அப்படி கொடுத்த தமிழ் நாடை அவங்க பேருல எழுதி வைக்கலாம்)

பாவம் அந்த மனுசனும் ரசிகர்கள் சொல்லிடாங்கலேனு நினைச்சு படத்துல வார வசனத்தை நீக்கிட்டு உக்காந்து இருக்காரு .

சரி வசனத்தை நீக்கினதால படம் 200 நாள் ஓடும்னு சொல்லமுடியுமா?

அரசியலுக்கு வாரதும் வராததும் அவோரோட சொந்த விருப்பம், Audience puls நல்லா தெரிஞ்ச அவரு படத்துக்கே ஆப்பு வைக்கிற நாம Politics puls தெரியாம களத்துல இறங்கினா ஆப்பு *(பெருக்கல்) ஆப்பு வைக்கமாட்டோம்னு என்ன நிச்சயம்.

இப்ப படம் நல்லா ஓடலைனு கொடி புடிக்கிற திரைஅரங்கு உரிமையாளர்களும் நம்மளை மாதிரி ஒரு ரசிகர் தான், ஆனா அவரு பிரச்னை வேற தலைவர் படம் 200 நாள் ஓடின நல்லா கல்லா பெட்டி நிரஞ்சி வழியும், அப்படி வழியிரப்ப என்னமோ இவரு அதிகமா வார பணத்தை திருப்பி கொடுத்த மாதிரி, படம் ஓடலைனா உடனே பணத்தை திருப்பி கொடுனு கோசம் போட ஆரமிச்சுடுறாங்க. உண்மையான பச்சோந்தியை எங்கையும் தேட வேண்டாம் ஐயா ..

இவங்க ரூபத்துல இருகாங்க,இதை ஏன் இங்க சொல்ல வரமுணா, இவங்களும் மக்களுல ஒருத்தங்க நாளைக்கு நம்ம தலைவர் அரசியலுக்கு(ஒரு வேளை) வந்தால் இவர்களும் ஓட்டு போடுவார்கள்

இதை நம்ம சாலமோன் பாப்பையா பாணியில சொல்லனுமுனா
"ஆக மொத்ததுல எல்லாரும் கொடி புடிச்சுட்டு தான் இருக்கோம்

சிலபேரு வருவியா..வரமாட்டியா...
சிலபேரு தருவியா..தரமாட்டியா..
தரலைனா உன் பேச்சு கா..
வரலைனா உன் பேச்சு கா.."

இப்படியே பாடிகிட்டு இருந்தால் இப்ப அடிகடி இமையமலை போற நாம தலைவர் அங்கேயே நிரந்தமாக இருந்துருவாரு

முக்கிய குறிப்பு: இது யாரோட மனசை புண் படுத்தனுமுனு நினச்சு ஏழுதலை, அப்படி யாராவது இருந்தால் அவங்ககிட்ட கூல கும்புடு போட்டு மன்னிப்பு கேக்குறேன் சாமியோ.....