Showing posts with label கல்லூரி. Show all posts
Showing posts with label கல்லூரி. Show all posts

Wednesday, March 11, 2009

மாணவர்களுக்கு எச்சரிக்கை

நான் படிச்ச கல்லூரி திருச்சி க்கு பக்கத்திலே ஒரு குக் கிராமம், அங்கே எங்களுக்கு குடிக்க தண்ணி கிடைக்காதேன்னு நான் நண்பர்களை வற்புறுத்தி பக்கத்திலே இருக்கிற எங்க ஊர் மாதிரி ஒரு பெரிய ஊரிலே வாடகைக்கு அறை எடுத்து தங்கினோம், அங்கிருந்து கல்லூரி க்கு பேருந்திலே பயணம் செய்வோம், நாங்க 8 பேர் தங்கி இருந்தோம்

நாங்க ௬ட்டமா போகிறதும், வாரதும், சத்தம் போடுறதும் எல்லாம் உள்ளூர் தாதாக்கள்னு நினைச்சிகிட்டு இருந்தவங்க காதுல லேசா புகைய ஆரம்பித்தது.

என்னோட சென்னை நண்பர் கொஞ்சம் துடிப்பானவரு, அவரு அலப்பறை தண்ணி போட்டவன் அலப்பறையை விட ரெம்ப அதிகமா இருக்கும், பேருந்துல போகும் போதும் வரும் போதும் திருச்சி செல்லும் கல்லூரி மாணவிகளை கேலி பண்ணுவது எங்க பொழுது போக்கு. நான் என்னதான் அழகு கிளியா இருந்தாலும் என்னை வழக்கம் போல யாரும் சட்டை பண்ணுவதில்லை. நாங்க கிண்டல் பண்ணின மாணவிகளில் ஒருவர் உண்மையான உள்ளூர் தாதாவின் தங்கை, அவங்க லேசா தாதாகிட்ட வத்தி வச்சிட்டாங்க


தாதா வோட அல்லக்கைகள் ஒரு நாள் எங்களை சந்தித்து "தம்பி பேருந்துகளில் கலாட்ட பண்றது நல்லா இல்லை, படிக்க வந்த வேலையை மட்டும் பார்க்கணும்னு" அந்த படிக்காத மேதைகள் அறிவுரை சொன்னார்கள்.


நான் வழக்கம் போல ச்சின்ன பையன் மாதிரி கேட்டு கிட்டு நல்லா தலையை ஆட்டினேன், ஆனா சென்னை நண்பர் வாயை கொஞ்சம் அதிகமா திறந்து.

"
என் மேல யாரவது கைவச்சா என்னை சாகடிச்சிடனும், இல்லேன்னா என்னை தொட்டவங்களுக்கு உசுரு இருக்காது" தலைவர் ரஜினி மாதிரி ஒரு குத்து வசனத்தை பேசி புட்டாரு. அதை கேட்டு எனக்கு வயத்தை கலக்க ஆரம்பித்தது, இன்னைக்கு சங்கு நமக்குத்தான்னு நினைச்சேன்.ஆனா அன்றைக்கு அப்படி ஏதும் நடக்கலை


ரெண்டு நாள் கழிச்சி திருச்சி நண்பன் ஒருத்தர் என்னிடம் "என்ன மச்சான் எதாவது பேசினா குத்திடுவேன்னு குத்து வசனம் எல்லாம் பேசி இருக்க ரெம்ப பெரிய ஆளுடா நீ"


"நான் எப்படா சொன்னேன்?"


"அதாண்டா உள்ளூர் அழகியை சைட் அடிச்ச விவகாரத்திலே"


சும்மா வேடிக்கை பார்த்த என்னையே இப்படி சொன்னவங்க, சென்னை நண்பன்

"
உள்ளூர் தாதாவை போட்டு தள்ள கத்தியோடு சுத்துறதா" அவரிடம் சொல்லி இருக்காங்க.

இதுக்கு மேல சும்மா இருந்தால் அவரு பட்டத்துக்கு ஆபத்து வந்திடுமுன்னு எங்களை கட்டம் கட்ட நாள் குறிச்சிட்டாங்க.

ஒரு நாள் மாலையிலே சென்னை நண்பன் இன்னொரு நண்பர் குழு தங்கி இருந்த வீட்டுக்கு சரக்கு அடிக்க காசு தேத்த போன வேளையிலே ஒரு கும்பல் எங்க வீட்டுக்குள் வந்தது, நானும், ராம் நாடு நண்பனும் கட்டை பீடி அடிக்க வெளியே போய் இருந்தோம், அறையில் இருந்த போனஸ் நண்பனிடம் சென்னைக்காரன் பத்தி விசாரித்தனர், அவன் இன்னொரு நண்பன் வீட்டு சென்று இருப்பதாக அந்த வீட்டு விலாசத்தையும் கொடுத்தான். நாங்கள் வீட்டுக்குளே வந்தவுடன் போனஸ் நண்பன் விவரம் சொன்னான்.

எங்களுக்கு புரிஞ்சு போச்சு, சென்னைக்காரன் மாட்டினால் சங்கு தான் என் நினைத்து நண்பனை காப்பாற்ற தாதா கும்பலுக்கு முன்னால் அங்கே செல்ல திட்ட மிட்டு ஒரு மிதி வண்டியை எடுத்தோம்.கிளம்புறதுக்கு முன்னாடியே திருச்சி
நண்பனும், ராமநாதபுரம் நண்பனும்

"மாப்பிள்ள நீ மட்டும் உன் வாய் திறந்து ஒரு வார்த்த பேசக் ௬டாது என்ன நடந்தாலும் நாங்க பாத்துகிறோம்"

நானும் வேண்டா வெறுப்பா "சரிடா" ன்னு சொன்னேன். நாங்க மிதி வண்டிய எடுத்துகிட்டு வேகமா சென்னை நண்பன் தங்கி இருந்த வீட்டுக்கு தாதா கும்பல் வரும் முன்னே போய் விட்டோம், அவனிடம் விவரத்தை சொல்ல ஆரம்பித்த உடனே போட்டிருந்த சட்டை, பேன்ட்டோடு சென்னைக்கு கிளம்பிட்டான். அவன் அடிச்சி பிடிச்சி ஓடின ஓட்டத்தை ஒலிம்பிக்குல ஓடி இருந்தால் தங்கம் வாங்கி இருப்பான்

அவன் ஓடவும் தாதா கும்பல் வரவும் சரியா இருந்தது, நாங்க எல்லோரும் சென்னை நண்பன் வீட்டு வாசலில் நின்று கொண்டு இருந்தோம், வந்த கும்பல் எங்களிடன்

"
சென்னைக்காரனை எங்கே டா" உடனே

"
திருச்சி நண்பன் சட்டை பையிலே தேடுற மாதிரி தேடினான்"

கும்பல் மறுபடியும்

"
டேய் இப்ப ஒழுங்க அவன் எங்கன்னு சொல்லலை உங்க எல்லோருக்கும் சுளுக்கு எடுத்து புடுவோம்"

ராம் நாடு ஜில்லா நண்பன்

"
பாஸு இப்ப என்ன பிரச்சனை உங்களுக்கு, அவன் ஊருக்கு போய்ட்டான்"

உடனே திருச்சி நண்பன்

"
அவங்க என்னவோ அடிப்பேன், பிடிப்பேன் ன்னு சொல்லுறாங்க, நீ என்ன மாப்பிள்ளை கெஞ்சிகிட்டு இருக்க, கை யை வைக்கட்டும் பார்ப்போம்" ன்னு சொல்லி முடிக்கலை

அடுத்து ஒரு அஞ்சி நிமிசத்துக்கு எந்திக்க முடியலை அப்படி அடி இடி மாதிரி விழுந்தது. அடி மழை லேசா ஓய்ந்த உடனே எந்திரிச்சி பார்த்தால் அடிச்சவங்க கையிலே எல்லாம் கை குட்டை இருக்கு, திரும்பி என்னைப் பார்த்தால் நான் டவுசரோட நிற்கிறேன், அவங்க கையிலே இருப்பது எல்லாம் நான் போட்டு இருந்த சட்டையும்.லுங்கியும். என்னை மட்டுமல்ல அங்கு நின்ற எல்லா நண்பர்களையும் ஒரு காட்டு காட்டி விட்டு போய் விட்டார்கள்.

எல்லோருக்கும் வீரத் தழும்புகள், எனக்கு மட்டும் ஊமை அடி, தழும்புக்கு மருந்து எல்லாம் போட்டு விட்டு கொஞ்ச நேரம் கழித்து

ராமநாதபுரம் நண்பன்

"டேய் உன்னை அடிச்சது ௬ட பெரிய விஷம் இல்லை, உன் சட்டைய கிழிச்சி பிட்டாங்களே"

திருச்சி நண்பன் "சட்டை மட்டுமல்ல லுங்கியும் தான் போச்சு"

போனஸ் அடி வாங்கிய இன்னொரு நண்பன் "டேய் அவனே விழுந்த அடியிலே அரண்டு போய் இருக்கான், நீ சட்டை லுங்கி ன்னு கவலைப் பட்டு கிட்டு இருக்கீங்க"

ராம் நாடு நண்பன் " பின்ன நான் கவலை படமால் இருக்க முடியுமா?, அவன் போட்டு இருந்தது என் சட்டை டா, நான் 10001 ரூபா என் ஆளுக்கு செலவு பண்ணிட்டேன்னு என் காதலி பரிசா எடுத்து கொடுத்த 50 ரூபா சட்டை"

திருச்சி நண்பன் "அவன் போட்டு இருந்தது என் லுங்கி"

போனஸ் அடி நண்பன் "இவன் போட்டு இருக்கும் டவுசர் ஓடிப்போன சென்னைகாரனோடது. மொத்தத்திலே இவன் வாங்கின அடியை தவிர எதுவும் இவனிதில்லை "


நான், "இப்ப தெரிஞ்சி போச்சுடா நீங்க ஏன் பேசக் ௬டாதுன்னு சொன்னீங்கன்னு"


அந்த சம்பவத்திற்கு அப்புறமா நாங்க எல்லாம் முதியோர் மட்டும்னு போர்டு வைக்காத பஸ்ல தான் போவேம் வருவோம்



Thursday, December 11, 2008

நான்,Fortran மற்றும் C

என்ன தான் இன்னைக்கு கணணிய தட்டிகிட்டு பொட்டிகடை மாதிரி வியாபாரம் செஞ்சாலும், பழசை கொசு வத்தி போட்டு ஆராய்ஞ்சு பாத்தேன் எப்படி கல்லூயிலே கணணி பாடம் படிச்சேன்னு, இது ஒன்னும் ஆயிரம் வருசக்கதை இல்லை, இன்னையில் இருந்து(2008) 14 வருஷம் பின்னால போனா தெரியும்.
இளநிலை பொறியாளர் படிப்பதற்காக திருச்சி பொறியியல் கல்லூரியிலே முதலாம் ஆண்டு படிச்சுகிட்டு(?) இருந்தேன், அது எனக்கு மட்டுமல்ல எங்கள் கல்லூரிக்கும் தான்.புதுசா ஆரமிச்தாலே என்னவோ எங்களுக்கு ௬ரை கொட்டகை தான் வகுப்பு அறை.
தமிழ் வழியாக பன்னிரண்டு வரை படிச்சதாலே வாத்தியாருங்க இங்கிலிபிசுல நடத்துறது புரியாம வெளி மூலம் வந்த மாதிரி நெளிஞ்சு கிட்டு வகுப்பறையிலே இருப்பேன்,அந்த நேரத்திலே சென்னை நண்பன் ஒருவன் என்னைய பாத்து பரிதாப பட்டு, அவன் சொல்லுறதுக்கு எல்லாம் தலை ஆட்டுற மாங்கா மடையன்(பழமைபேசி விளக்கம் கொடுத்தாச்சு) வேணுமுன்னு நினைச்சு என்னையும் அவன் ௬டத்திலே சேர்த்தான்.அவன் அப்பவே இங்கிலிபிசுல பின்னி படல்(பழமைபேசி விளக்கம் கொடுத்தாச்சு) எடுப்பான்.

பன்னிரண்டு முடிச்சு பொறியியல் கல்லூரி சேரும் முன்னால பல ஆயிரம் ரூபாய்களை முழுங்கி விட்டு மலை முழுங்கியான என்மேல கொலை வெறி கோபத்திலே எங்க விட்டிலே எங்க அப்பாவும்,அம்மாவும்.அதுக்கும் காரணம் இருக்கு, முதல்ல ஒழுங்கா பரிச்சை எழுதலைன்னு இம்ப்ரோவ்மேன்ட் படிக்க ராஜபாளையம் போனேன், அங்கே பீடி(நானே தயாரிச்சது) குடிச்சேன்னு அடிச்சி விரட்டி புட்டாங்க, அதுல ஒரு 15 ஆயிரம் போச்சு. அப்புறமா திருநெல்வேலி கல்லூரியிலே போய் சேத்தாங்க, அங்க ஒரு இருபது போச்சு,என் அண்ணன்(சித்தப்பா மகன்) ௬ட சேர்ந்து கிட்டு அழிச்சாட்டியம் பண்ணினேன்.

குடும்பத்தோட படிப்புக்கு டா டா காட்ட சொல்லலாம்னு கல்லூரி நிர்வாகம் யோசனை பண்ணின நேரத்துல புண்ணியவான் எனக்கு திருச்சி கல்லூரிக்கு சேர அழைப்பு அனுப்பி விட்டு இருந்தாங்க.இங்கே ஒரு இருபதை கட்டிட்டு தப்பிச்சோம் பிழைத்தேன்ன்னு ஓடி வந்தா, தலையை பிச்சு கிட்டு ஓட முடியாம சென்னை நண்பன் ௬ட ஒட்டி கிட்டேன்,அவன் எனக்கு எதுவுமே சொல்லி கொடுகலைனாலும்,நான் அவனுக்கு சிகரட்,தண்ணி எல்லாம் குடிக்க கத்துக் கொடுத்தேன்.அந்த காலத்திலே எனக்கு நல்லா தெரிஞ்சது அது ஒன்னுதான், அன்புமணி ஐயா என்னை மன்னிச்சு விட்ருங்க.
எல்லா பாட வகுப்புகள் எல்லாம் ஆரமிச்சாச்சு, கணணி பாடம் ஒன்னை தவிர, புரிஞ்சும் புரியாமலும் கதையை ஓட்டிகிட்டு இருந்தேன்,இந்த பதிவு மாதிரி,திடீர்னு ஒரு நாள் வாத்தியாரம்மா வந்து நான் உங்களுக்கு கணணி பாடம் எடுக்கப் போறேன்.மொத நாள் அறிமுகத்திலே போச்சு, அடுத்த நாள்ல இருந்து ஒரு முழு நீள ஹிந்தி படம் பாத்த மாதிரி இருந்தது
அவிங்க போர்ட்ரான், சி(fortran,c ) யிலே ப்ராகெட் எல்லாம் போட்டு சிலேபி மாதிரி ப்ரோக்ராம் போட்டாங்க, கூட்டல்,கழித்தல் ப்ரோக்ராம் எழுதிவிட்டு, அதை எக்ஸ்குயுட்(execute) பண்ணும் போது அது அப்படி கேட்கும், நாம இப்படி கொடுக்கணும், அதாவது இன்புட்(input) பத்தி சொல்லி கொடுத்தாங்க.ஒரு நாள்ல இது போய்டும்ன்னு நினைச்சா, தினமும் இதே தொல்லை, அது கேட்கும், நாம கொடுக்கணும், என்னத்தை கேட்கும் என்னைத்தை கொடுக்கணும் ஒன்னும் புரியலை .

அடுத்த நாள் வகுப்பு முடிஞ்சு சாப்பிட போகும் போது சென்னை நண்பனிடம்

"அவன் என்ன பெரிய ஆளா மாப்ள, நம்ம வகுப்புக்கே வர மாட்டானா?"

"இருக்கவங்க இம்சையே தாங்க முடியலை, நீ யாரடா சொல்லுற"

"கம்ப்யூட்டர் வாத்தியாரம்மா அது கேட்கும் இது கேட்கும்ன்னு சொல்லுறாங்க, அவரை சொல்லுறேன்"
என்னைய தங்கமணி பார்க்கிறமாதிரி கேவலமா ஒரு பார்வை பார்த்தான்.
"அட கரிபால்டி(அப்படி தான் மரியாதையா ௬ப்பிடுவாங்க), இது தெரியாம தான் சீக்கு வந்த கோழி மாதிரி இருக்கியா, இங்க வா சொல்லுறேன்"
என்னை கணணி ஆய்வு ௬டத்திற்கு ௬ட்டிட்டு போனான், அங்கே டி.வி பெட்டி மாதிரி ஒன்னை காமித்து இதுதான் கம்ப்யூட்டர் இதிலே தான் நீ ப்ரோக்ராம் பண்ணனும், அதிலே இன்புட் கொடுக்கணும் ன்னு சொன்னான்.
எனக்கு பெரிய சந்தேகம் தீர்ந்தது, ஆனா பாட சந்தேகம் தீரவே இல்லை, அதனாலே என்னவோ அந்த பாடம் தேர்ச்சி பெற மூனு வருஷம் ஆச்சு, நான் எடுத்த மதிப்பெண்கள்
5/100,15/100,33/100,45/100 (ஜஸ்ட் பாஸ்)
கல்லூரியின் இறுதியாண்டில் நான் முதல் வகுப்பிலே தேர்வு அடைந்து விட்டேன், எனக்கு கம்ப்யூட்டர் காட்டி கொடுத்த சென்னை நண்பனுக்கு 30 அரியர் இருந்தது.
முக்கிய குறிப்பு :பம்பாய் படத்தின் தாக்கத்தால் எழுதிய காதல் கடிதமும் அதன் விளைவும் அடுத்த பாகத்தில்.