Showing posts with label ரயில்பயணம். Show all posts
Showing posts with label ரயில்பயணம். Show all posts

Monday, March 23, 2009

ரயிலில் மஞ்சள் அழகியுடன்

நான் பெரும்பாலும் ரயில் பயணங்களில் யாரிடமும் பேசுவதில்லை, ஏன்னா நான் பேச ஆரம்பித்த உடனே அவங்க பேச முடியாது, நான் போடுகிற மொக்கையிலே அடுத்த ரயில் நிறுத்ததிலே பயணத்தை ரத்து செய்துட்டு வீட்டுக்கு போய்டுவாங்க.அதனாலே சாப்பிடவும், கொட்டாவி விடவும் வாய் திறப்பேன்.

அன்றைக்கு பெங்களூர்ல இருந்து சென்னைக்கு ரெண்டாம் வகுப்பிலே பயணம் செய்து கொண்டு இருந்தேன்.நான் எழுதுகிற பதிவுக்கு வருகிற மாதிரி ௬ட்டம் குறைவாத்தான் இருந்தது.ரயில் கிளம்பும் போது நறுமண வாசனையோடு ஒரு வசந்த காற்று வந்தது, அந்த பக்கம் நான் பார்க்கும் போது மஞ்சள் நிற உடையிலே திறந்த தலை முடியுடன் ஒரு பெண் எனக்கு எதிரே இருந்த இருக்கைக்கு எதிரே வந்து அமர்ந்தாள், பாண்டிய மன்னனுக்கு வந்த பெண்ணின் ௬ந்தலின் மணம் இயற்கையா செயற்கையா என்கிற சந்தேகமே எனக்கு வரவில்லை.

சாதரணமாகவே என்னை விட கொஞ்சம் நிறம் அதிகம் இருக்கும் பெண்கள் எல்லாம் அழகியாக தோன்றும் எனக்கு அவள் பேரழகியாக தோன்றினாள்.அதனாலே படிக்கிறவங்க யாரவது இருந்தால் கொஞ்சம் எதிர் பார்ப்பை குறைத்துக் கொள்ளவும். நான் என்ன செய்ய என் ரசனை அப்படி !!.இப்படி ஒரு அழகிக்கு எவ்வளவு பேரு துண்டு போட்டு காத்து கிட்டு இருக்காங்களோ!! என் மனசுலே நினைத்து கொண்டு நான் அமைதியானேன்.ஆனால் என் மனது அலை பாய்ந்தது

சிறிது நேரம் கழித்து "ஹலோ"

மீண்டும் ஹலோ.. ஹலோ என்றவள் என் முகத்தின் முன் அவள் காந்த கைகள் மேலும் கீழும் ஆடிக்கொண்டு இருந்தது.


"நீங்க என்னைத்தான் ௬ப்பிட்டீர்களா, நான் நீங்க யாரிடமோ கைபேசியிலே பேசுகிறீர்கள் என் நினைத்தேன்" .அவள் தங்க நிற கையிலே ஒரு ஆங்கில புத்தகம் இருந்ததையும் கவனித்தேன்.

"இந்த தண்ணி பாட்டிலை கொஞ்சம் திறந்து கொடுக்க முடியுமா?"

அதை வாங்கி திறந்து அவள் கையிலே கொடுத்தேன், அவள் குடித்து விட்டு

நான் இங்கிலீஷ் நாவல் நிறைய படிப்பேன், அதிலேயும் சிட்னி ஷேல்டோன் எழுதியது, நீங்க ஏதாவது அவரோடது படிச்சி இருக்கீங்களா? என்னிடம் கேட்டாள்.

படிச்சி இருக்கேன்னு சொல்லி மானம் போகிறதை விட உண்மையை சொல்லலாமுன்னு

"எனக்கு சட்னி தான் தெரியும் சிட்னி ஷேல்டோன் எல்லாம் தெரியாது"

ஒரு சிரிப்பு சிரித்து விட்டு "யு ஆர் சோ பன்னி"

"நல்லவேளை நீங்க என்னை பன்னினு சொல்லலை"

மீண்டும் சிரித்து விட்டும் "உங்களுக்கு நகைசுவை உணர்வு அதிகம், ஐ லைக் யு"

அதை கேட்டதும் மனசு கொஞ்சம் தடம் புரண்டு தான் போச்சு, என் மனசுலே இடமே இல்லாவிட்டலும் தக்கல்ல அவள் என் மனதிலே இடம் பிடித்தாள்.

"எனக்கு பிடிச்ச நாவல் பொன்னியின் செல்வன், சிவகாமின் சபதம், ஹும்.. அதோட அருமை எல்லாம் உங்களுக்கு எல்லாம் தெரியாது"

"இங்கிலீஷ் நாவல் படிச்சா தமிழ் நாவல் படிக்க மாட்டாங்கன்னு நீங்களே முடிவு பண்ணினா எப்படி?"

நந்தினிக்கும், குந்தவைக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை கல்கி ரெண்டு வரியிலே அழக சொல்லி இருப்பார், அது தெரியுமா?

"நரகத்துக்கு போகிறவனை சொர்கத்துக்கு கொண்டு போய் சேர்ப்பாள் குந்தவை, நரகத்தையே சொர்க்கம் என்று நம்ப வைப்பாள் நந்தினி "

"கைய கொடுங்க ரெம்ப சரியா சொன்னீங்க" கை யை என் முன் நீட்டினாள்.

அவள் மனசைத்தான் தொட முடியாது, கையாவது தொட்டுக்கலாமுன்னு கையை கொடுத்தேன். அவள் கையை தொடும் முன் இன்னொரு கரம் என்னை தொட்டது,

"என்னங்க இந்த பொண்ணுகிட்ட ரெம்ப கலாட்டா பண்ணுறீங்க"

"அடப்பாவி நான் கடலை வருக்கிறது, அதுக்குள்ளேயும் உனக்கு பொறுக்க முடியலையா?" அப்படின்னு சொல்லவந்து

"நாங்க சும்மா பேசிகிட்டு இருக்கோம்" னு சொன்னேன்.

"ஒரு பெண்ணு தனியே இருந்தால், உடனே ஆரம்பிச்சுடுவீங்களே, இவன் தான் காவலிப்பய, உனக்கு எங்கே போச்சு புத்தி"

என்னை மட்டுமல்ல அவளையும் திட்ட ஆரம்பித்தான்.

பெண்கள் முன்னால் வீரத்தை காட்டும், ஆண்களுக்கு நானும் விதி விலக்கு அல்ல என்பதை போல கொஞ்சம் குரலை உயர்த்தி

"உன் வேலையை பாத்துகிட்டு போ" அதுக்கு பதில் வாயாலே சொல்லலை, என் கண்ணத்திலே ரெண்டு பளார்..பளார் ன்னு போட்டான். நான் கண்ணத்தை தடவி கொண்டு அரண்டு போய் நின்றேன்.

பரத் என்ன காரியம் பண்ணுறீங்க, ஐ ஹெட் யு..ஐ ஹெட் யு.. என்று சொல்லி விட்டு

இவரு என் காதலன், எங்க ரெண்டு பேருக்குள்ளே ஒரு சின்ன பிரச்சனை, அதை எப்படி சரி செய்யன்னு யோசிச்சப்ப உங்களைப்பார்த்தேன்.நீங்க ஒரு மஞ்ச மாக்கான் மாதிரி இருந்தீங்க, நிலக்கல்லுக்கு புடவை கட்டிவிட்டாக் ௬ட நாலு மணி நேரம் நின்னு ரசிக்கிற மாதிரி யான ஆளு,காதலை கனவுல ௬ட காணாத காஞ்ச மாடு மாதிரி. உங்க கிட்ட பேசினால் போறமையிலே மறுபடி என் கிட்ட பேசுவான்னு நினைச்சேன்.

"இதுக்கு நீங்க என்னை செருப்பாலே அடித்து இருக்கலாம்"

"என்னை மன்னிச்சிடுங்க அண்ணா"

எனக்கு எங்கயோ புரட்சி தலைவர் எம்.ஜி.ஆர் படம் பார்த்த ஞாபகம் வந்தது.என் மூஞ்சிலே அம்புட்டு விவரம் இருக்குன்னு அன்றைக்கு தான் எனக்கே தெரிஞ்சது.

இனிமேல அங்கே இருந்தால் அவள் மேலே கோபம் தான் வருமென நினைத்து, அந்த இடத்தை விட்டு வெளியேறினேன், போகும் முன் அவள் காதலன் பரத்துக்கு ஒரு அறை விட்டேன், இந்த முறை நான் அடித்தது என் வீரத்தை காட்ட மட்டுமே.

தக்கலில் வந்தவள் தன்னாலே வெளியே போனாள்,அடுத்த ரயில் நிறுத்ததிலே நான் இறங்கி பயணத்தை ரத்து செய்து விட்டு திரும்ப பெங்களூர்க்கு நான் திரும்பி போனேன்