துரைமார்கள் பெயர்களும், தன் மானத்தமிழனும்

அதாகப்பட்டதாவது போன வரம் தீன்/டீன் ஒரு இடுகையைப் போட்டு, அயல் நாடுகளிலே வாழும் தமிழர்கள் தங்கள் பெயரை வெள்ளைக்கார துரைமார்கள் உச்சரிக்க முடியாம, ராப்பகலா தூக்கம் இல்லாம கஷ்டப்பட்டு, துக்கம் தொண்டைய அடைச்சதாலே, போராட்டம்,கலவரம் மற்றும் உண்ணாவிரதம் எதுவுமே இல்லாம தானாகவே முன் வந்து அவர்களின் கவலையைப் போக்க தங்களோட பெயர்களை அவங்க வாயிலே நுழையுற மாதிரி குப்புசாமி-குப்ஸ், சந்தியா-சாண்டி, ஜெயராமன்-ஜே இப்படி சுருக்கி துரைமார்கள் வாயிலே நெல்லை இருட்டுக்கடை அல்வா போல நுழையும் படியா மாத்தி வச்சிக்குறாங்க(?), ஆனா இந்தமாதிரி தன்மானத்தமிழர்கள் மட்டுமே பெயரை மாற்றி கொள்கிறார்களா என்றால் கண்டிப்பாக இல்லை.

மனவாடும், வடக்கூர்காரங்களும் தங்கள் பெயர்களை இதே காரணத்துக்காக மாற்றி வைத்து கொள்கிறார்கள்,கிரிக்கெட் தவிர  இந்த விசயத்திலும்  இந்தியர்கள் அனைவரும் ஒற்றுமையாக இருக்கிறார்கள் என்பதிலே எனக்கு ஐயம் இருப்பதாக தெரியவில்லை .என் ௬ட வேலை பார்த்த அனப்பத்துல்லா என்ற மனவாடு அனப்ஸ் பேரை மாத்தி வச்சிகிட்டாரு, நான் அனபத்துல்லான்னு சொன்னாலே அவருக்கு கொலைவெறி கோபம்
வரும். யோவ் துரை மார்களுத்தான் உன் பேரை சொல்லமுடியாது, எனக்குமா முடியாது? ன்னு சொன்னவரிடம், பெயர் மரியாதை தெரியாத பக்கியா இருக்கியேன்னு தத்துவமா பேசிட்டு போனாரு,ஒரு நாள்  அவருக்கிட்ட சிக்காகோ போறேன்னு சொன்னேன், அவரு
அதுக்கு சிக்காகோ இல்ல சிகாகோனு சொன்னாரு, இவருக்கு துரைமாரே தேவலாம் போலன்னு நினைத்துகொண்டு பயணத்தை ரத்து பண்ணிட்டு தண்ணியப் போட்டு அவருக்கு நல்லா தண்ணி காட்டினேன், மனுஷன் அதுக்கு அப்புறமா, நான் என்ன சொன்னாலும் மறுத்தே பேச மாட்டாரு.

நம்ம பெயர்களைத்தான் துரைமார்களாலே உச்சரிக்க முடியாம ரெம்ப கஷ்டப் படுறாங்க, ஆனா யாரவது ஒருத்தர் துரைமார்கள் பேரை சரியா உச்சரிக்க முடியலைன்னு புகாரோ இல்ல அனுபவ குறிப்போ எழுதி இருக்கிற மாதிரி தெரியலை,படி அளக்கிற பகவான் கோவிச்சிக்குவாருன்னு வெளியே சொல்லாம இருக்கமா இல்ல, அயல் நாடு வந்து ஆணி பிடிங்கிட்டு இங்கிலிபிசு தெரியலைன்னு அடுத்தவங்க தப்பா நினைப்பாங்கன்னு தன்மானத்தை காக்க, வெள்ளையம்மா, வெள்ளையப்பன் பெயர்களை எல்லாம் கரைத்து குடித்தது போல நடிக்க வேண்டிய இருக்கு(?).

நானும் ஊரை விட்டு விமானம் ஏறும் முன்னே, அலுவலகத்திலே பல நூறு தடவை
சொல்லி அனுப்பினார்கள். நீ வேலைய ஒழுங்கா செய்யுறியோ இல்லையோ, ஆனா துரைமார்களுக்கு எந்த விதமான கண்ணிய குறைச்சல் வரும் படியா நடக்கக்௬டாது.
நானும் நல்லா கோயில் மாடு மாதிரி தலைய ஆட்டிட்டு வந்தேன், வந்த முதல் நாளே அறிமுகப் படலம் எல்லாம் முடிந்து, செய்ய வேண்டிய வேலையைப் பத்தி சொல்லி கிட்டு இருந்தாரு, ஒண்ணுமே புரியலைனாலும், புரிஞ்ச மாதிரியே நடிச்சேன். ரெம்ப அறிவாளியா இருக்கான்னு நினைச்சிகிட்டு, முடிஞ்ச உடனே எனக்கு மின் அஞ்சல் அனுப்புறேன்னு சொல்லிட்டு போனாரு, அவரு மின் அஞ்சல் அனுப்பியதிலே ஒண்ணுமே இல்லை, கேட்டு தெரிஞ்சிக்கலாமுன்னு அவரு அறைக்கு போயிட்டு ஜுஅன் (Juan), ஒரு சந்தேகம்னு கேட்டேன்.

"அவரு யாரு ஜுஅன்?"

"நீங்கதான்?"

"என் பேரு யுவன்.. என்னய்யா பேரை ௬ட சரியா சொல்ல தெரியலையே"

உங்க ஊரிலே ஜெ வை அமுக்கி வாசிக்கனுமுன்னே எனக்கு சொல்லி தரலைன்னு மனசிலே நினைச்சாலும், மன்னிச்சுருங்கன்னு முப்பது தடவை சொல்லிட்டேன். அவரு பேரை நூறு தடவை சொல்லி ஏத்தி வச்சிகிட்டேன்.கொஞ்ச நாள்ல வேலையிலே உலக திறமைய காட்டி (நம்புங்க) கொடி பிடிச்சிகிட்டு இருந்தேன்.எனது திட்ட அணியிலே இருந்தது எல்லாம் உடைஞ்சி போன ரஷ்யாவிலே இருந்து,என்னைய மாதிரி பஞ்சம் பிழைக்க வந்த பெருசுகள்.இவங்ககிட்ட வேலை பார்ப்பதிலே ரெம்ப வசதியான விஷயம், இவங்க பேசுற ஆங்கிலத்தை விட நான் நூறு மடங்கு நல்லாப் பேசுவேன்.அதனாலே நான் இவங்ககிட்ட எப்படி தப்பா பேசினாலும், சரியாப் புரிஞ்சுக்குவாங்க.

 ஒரு நாள் அணியிலே வேலை செய்த ஒருத்தர் பெயரை டோமொர்ட்ரின்னு சொல்லி ௬ப்பிட்டேன்,கேட்டவங்க எல்லாம் என்னைய எப்படியே பார்த்தாங்க, நானும் ரெம்ப அழகா பேரை உச்சரிக்கிறேன்னு நினைச்சி கொஞ்சம் சத்தமாவே ௬ப்பிட்டேன், நான் ௬ப்பிட்டவர்

"எங்க ஐயா எனக்கு ஆசையா வச்ச பேரை இப்படி கொலை பண்ணுறியே?"

வழக்கம் போல தப்பத்தான் சொல்லிட்டேன்னா, அவர்ட்டயும் ஒரு மன்னிப்பு கேட்டு வச்சேன்.அவரு டிமிட்ரியாம், அப்புறமா அதையும் ஏத்தி வச்சேன், ரஷ்ய துரைமார்கள் பெயரின் கடைசி பேரை எல்லாம் படிக்கவே மாட்டேன், அதுக்கு பதிலா நான் நாலு அடி ௬ட வாங்கிக்குவேன். சீனா சப்ப மூக்கன் பெயர்களும் அப்படித்தான், வாயிலே
நுழையாது.சி சான், சூன் சூன்னு பேரு இருக்கும்.

துரைமார்களுக்கு ஏகப்பட்ட சுருக்கப்பெயர்கள் இருக்கும், ராபர்ட்னு இருக்கிறதை பாப் மாத்தி வச்சுக்குவாங்க, இவங்க பெயரை மட்டுமில்லாம, தாத்தா, பாட்டி, வளர்ப்பு தாய், வளர்ப்பு தந்தை வைத்த சொல்லப்பெயரை எல்லாம் தெரிஞ்சிக்க வேண்டிய இருக்கு, காரணம் துரைமார்கள் எல்லாம் ஓடுற குதிரையா இருக்காங்க,நாமும் வளைந்து நெளிந்து அவங்க போக்குக்கு தண்ணி காட்ட வேண்டிய இருக்கு. இப்ப எல்லாம் ஒருத்தர் பெயரை பார்த்தாலே அவரு செல்லப்பெயர் என்னவா இருக்கும், அவரை நண்பர்கள் எப்படி ௬ப்பிடுவாங்க,முன்னாள் காதலி எப்படி ௬ப்பிட்டு இருப்பாங்க, இந்நாள் காதலி எப்படி ௬ப்பிடுவாங்க என்ற வரலாற்று புள்ளி விவரங்களும் கணனியே இல்லாம மண்டைக்குள்ளே எறிடுது.

எனது ஓட்டு கலைஞருக்கே

பொறுப்பு அறிவித்தல்:
ISO தர சான்றிதழ் பெற்ற அரசியல் இடுகை 

இணைய உலகத்திலே தற்போதைய சூழ்நிலையிலே கலைஞரை பத்தி குறை சொல்லி ரெண்டு திட்டு திட்டாம போய்விட்டால் தமிழினத்துரோகி என்ற அவப்பேருக்கு
ஆளாகக்௬டும் என்று நினைத்து இந்த இடுகையை எழுத வேண்டிய கட்டாயம். ஆப்பிரிக்காவிலே கொசு கடித்தாலும் காரணம் கலைஞர் என்று ஒரு மாயை உருவாகி இருப்பது உண்மை. இணையத்தின் எதிர்ப்பு புரட்சி தமிழக மக்களின் மனநிலையை பிரதிபலிக்கிறதா இல்ல தமிழக மக்களின் மனநிலைய இணையம் பிரதிபலிக்கிறதா என்று தெரியவில்லை.

அடிப்படைய கலைஞரை திட்டுவதற்கு மிக முக்கியமான காரணம் அவரு பதிவுலகிலே இல்லை என்பதும் ஒரு மறுக்க முடியாத உண்மை, பதிவுலகிலே இருக்கும் ஒருவரை இப்படி எல்லாம் திட்ட முடியுமான்னு தெரியலை. பச்சைத்துரோகி, கிழபாடு என்பதெல்லாம் சாதாரணமா அவருக்கு கிடைக்கிற மரியாதைகள், கலைஞரை ஓட்டுப் போடக்௬டாது என்றால் யாருக்கு ஓட்டு போடவேண்டும் என்பது சொல்லி தெரிய வேண்டிய அவசியம் இல்லை.தமிழ் நாட்டிலே இருக்கிறதே ரெண்டு பெரிய கட்சி, இதை விட்டா வேற யார் ஆட்சிக்கு வருவார்கள்.

பதிவுலக ஆதரவு வரலாறு சற்று திரும்பி பார்த்தோமானால், இலங்கையிலே போர் உச்ச கட்டத்திலே இருக்கும் போது, திருமாவளவனுக்கு ஒரு மிகப்பெரிய ஆதரவு படை கிளம்பியது, காங்கிரஸ் தமிழகத்திலே ஒழிய வேண்டும் என்று வீர சபதம் எடுத்து வெறி கொண்ட சிறுத்தையை வலம் வந்தவர். அவரது தலைமையிலே மாற்று அணி அமைய வேண்டும் என்று மனுப்போட்டு நின்ற நேரம் அவன் இந்திய ரயிலை விட மிக வேகமாக தடம் புரண்டு மறுபடியும் ஒட்டிகொண்டார். இப்படிப்பட்ட தன்மானம் மிக்க தலைவர்கள்  எல்லாம் இப்ப இன்னும் அதே நிலையிலே தான் இருக்காங்க, ஆனா இன்னும் இவர்களை நம்புறோம்(?).

கலைஞருக்கு மாற்று சக்தியாக இருக்கும் புரட்சி தலைவின் வராலாறுகளை புரட்டி பார்த்தோமானால், பொடாவை உருவாக்கிய மத்திய அரசை விட அதிக முறை பயன் படுத்தியவர் என்று விருது கொடுக்கும் அளவுக்கு உபயோகித்தவர்.தமிழர்க்காகவே  வாழும் அண்ணன் தன்மானத்தமிழன் வைகோ இப்போது வெளியே இருந்து இருந்தா புத்தகம் எழுத நேரமில்லை என்று அம்மா உள்ளே தள்ளிவிட்டதாக நினைத்துகொண்டு வேற எங்கும் போக வழி இல்லாமல் இன்னும் இருந்த இடத்திலே இருக்கிறார், அரசியலில் நிரந்தர எதிரியும் இல்லை, நிரந்தர நண்பரும் இல்லை என்று கலைஞர் சொன்னதை ஞாபகப்படுத்த விரும்புகிறேன்.

புரட்சி தலைவி ஆட்சியிலே இருந்து இருந்தா, ஒரு வேளை இலங்கைக்கு படை எடுத்துப் போய், அவர்களை தோற்கடித்து அங்கே ஆட்சியப் பிடித்து இலங்கையை இந்தியாவுடன் இணைத்து இன்னொரு மாநிலம் ஆக்கி இருப்பார் என்று சொல்லமுடியுமா?, யார் ஆட்சியிலே இருந்தாலும், இந்த கொடுமைகள் தொடரும் என்பது மட்டும் உறுதி, இப்போது ஆட்சியிலே கலைஞர் இருக்கிறார், அதனாலே அவரை திட்டுகிறோம், இதே நிலையிலே தலைவி இருந்து இருந்தாலும் இதையே தான் செய்து இருப்போம்.மேலும் தமிழரின் ஒற்றுமைக்கு பதிவுலகமே ஒரு சான்று, இங்கு ஒற்றுமை என்பது அடுத்தவர் என் சட்டையப் பிடிச்சி இழுத்துவிட்டார் என்று இன்னொருவர் குறை சொல்லும் வரை என்பது சொல்லி தெரிய வேண்டியதில்லை.

கலைஞரை திட்டுவதாலே நமக்கு மனநிம்மதி கிடைக்கும் என்பதை தவிர வேறு ஏதும் பலன் இருப்பதாக தெரியவில்லை, இதை எல்லாம் சொன்னேன்னேனு எனக்கும் வேணா ரெண்டு திட்டு கிடைக்கலாம், இப்படி மக்களின் மன அமைதிக்கு மருந்தாக இருக்கும் அன்பு தலைவர் கலைஞருக்கு எனது ஓட்டு என்று சொல்லிகொள்வதிலே பெருமைப் படுகிறேன்.

இப்படிக்கு,
பஞ்சம் பிழைக்க அயல் நாட்டில் தஞ்சம் புகுந்த தமிழன்.

கிரிக்கெட்டும் சமுதாய சீர்கேடும்

பொறுப்பு அறிவித்தல் ஒன்று : தலைப்பிலே தான் காரம் அதிகமா இருக்கு, இடுகையிலே காரம் குறைவாத்தான் போட்டு இருக்கேன், படிச்சி முடிச்ச உடனே உப்பு சப்பு இல்லைன்னு தோணலாம்.

பொறுப்பு அறிவித்தல் ரெண்டு : நீங்க கொலைவெறி கிரிக்கெட் ரசிகரா இந்த இடுகைய தவிப்பது நலம்.

பொறுப்பு அறிவித்தல் மூன்று: இந்தியாவின் இறையாண்மை மற்றும்  பொறைஆண்மை அதுக்கு சட்னி சாம்பார் எல்லாம் கிரிக்கெட் விளையாட்டிலே தான் இருக்கிறது என்று
நினைப்பவர்களாக இருந்தாலும், இந்த இடுகையை தவிப்பது நலம்.

பொறுப்பை பொறுப்பா அறிவிப்போர் சங்கத்திலே உறுப்பினரா இருப்பதினாலே, இவ்வளவு  பொறுப்பா பொறுப்பை அறிவித்திருக்கிறேன்.சமுக சீர்திருத்த கருத்துக்களை தெரிவித்து முற்ப்போக்கு, பிற்ப்போக்கு எழுத்தாளர் வரிசைப் பட்டியலிலே முதல் வரிசைக்கு வர முயற்சி எடுக்கலை என்பதை தாழ்மையோடு தெரிவித்துக்கொண்டு இடுகைக்கு கடந்து செல்லலாம்.

அதகப்பட்டதாவது பல வருசங்களுக்கு முன்னாலே ஊரிலே ரப்பர் பந்தையும், களி மட்டையை எடுத்துக்கொண்டு ஊருக்கு ஒதுக்கு புறமா பீடி குடிக்க ஒதுங்கும் போது தான்  கிரிக்கெட் எனக்கு பரிச்சயமானது.களி மட்டையிலே இருந்து கிரிக்கெட் மட்டை வாங்க போய் மட்டையாகிட்டு வந்த நாள்முதலிலே இருந்து இன்றைய வரைக்கும் கிரிக்கெட் ரத்தத்திலே கலந்து விட்டது.இந்த அளவுக்கு கிரிக்கெட் பைத்தியம் ஆகிபோவேன்னு நினைக்கவே இல்லை.

ஆரம்பத்திலே நான் ஆடுற ஆட்டத்திலே கவனம் இருந்தாலும், தொலைகாட்சிகளின் அறிமுகத்துக்கு பின்னால் அடுத்தவங்க ஆடுற ஆட்டத்திலே கவனம் செலுத்த ஆரம்பித்தேன், கொஞ்ச நாளிலே கிரிக்கெட் ஆட்டம் தொலைகாட்சியிலே பார்க்கவில்லை என்றால் சீக்கு வந்த கோழி மாதிரி மனசு சுருண்டு படுத்துக்குவேன்.சோறு தண்ணி இல்லாம பத்து நாள் வேணா பட்டினி கிடப்பேன், ஆனா கிரிக்கெட் பார்க்கமா ஒரு நிமிஷம் ௬ட இருக்க முடியாது.

கிரிக்கெட் ஆட்டம் பார்க்க ஆரம்பித்து விட்டால், உலகத்திலே உள்ள எல்லா மூட நம்பிக்கைகளையும் கடை பிடிப்பேன், அதாவது இந்தியாவுக்கு எதிரா ஆடும் அணிக்கு விக்கெட் விலலைனா ஒத்தை கண்ணிலே பார்க்கிறது, தொலைக்காட்சி பெட்டிக்கு  பின்னாடி முதுகை வச்சி பார்க்கிறது. முத ஓவர் கன்னி ஓவர்(கிரிக்கெட் கண்டுபிடிச்சவன்  ஆணாதிக்கவாதியோ?)  ஆகிட்டா எதிரணிக்கு விக்கெட்டே விழாது, டவுசரை போட்டுக்கிட்டு ஒத்தை காலிலே நின்னு பீடி குடிக்கிறது, இப்படி பல வேலைகளை ரெட்டையா செய்யாமா ஒத்தையா செய்வேன். இப்படி 999 விதமான மூட நம்பிக்கை பட்டியல்களை வைத்து இருந்தேன்.ஆட்டம் நடக்கும் போது ஊரிலே தீ மிதிப்பு நடந்தா, அங்கேயும் போய் பூக்குழி இறங்கி இருப்பேன். நல்லவேளை இதுநாள் வரைக்கும் அப்படி நடக்கலை.

உலகத்திலே உள்ள அனைத்து கிரிக்கெட் அணி வீரர்களின் பெயரை மட்டுமல்லாம, அவங்களோட முத சம்சாரம், ரெண்டாவது சம்சாரம்,நடப்பிலே யாரை வச்சி இருக்கா போன்ற கிசு கிசு தகவல்களையும் சேகரித்து வைத்து இருந்தேன். இந்த அர்பணிப்பை படிப்பிலே காட்டி இருந்தால் இன்று நானும் ஒரு விஞ்ஞானியாகி இந்தியாவிலே சம்பளம் குறைவாக கிடைகிறது என்று நாசாவிலே சேர்ந்து தாய் நாட்டுக்கும், மண்ணுக்கும் பெருமை சேர்த்து இருப்பேன்.

கிரிக்கெட் ஆட்டங்களைப் பார்ப்பதோடு மட்டுமில்லாமால், ஆட்டம் முடிஞ்ச உடனே, அதைபத்தி சிலாகித்து போற வாரவங்களிடம் பேசிக்கொண்டு இருப்பேன், ஆக வாழ்கையிலே நான் என்னையப் பத்தி பேசினதை விட கிரிக்கெட் பத்திதான் நிறைய பேசி இருக்கேன். அந்த ஆட்டத்திலே அவர் அப்படி அடித்து இருக்கவேண்டும். இவருக்கு முன்னால் அவரை களத்திலே இறக்கி விட்டு இருக்க வேண்டும் என்று விமர்சனம் சொல்லுவேன். இந்தியாவிலே இருந்து கிரிக்கெட் விளையாட்டுக்கு கோச் வேலைக்கு ஆள் எடுத்தால் குறைந்த பட்சம் ஒரு 50 கோடி பேரு தயாரா இருப்பாங்க.

ஆட்டம் நடக்கும் போது மின்சாரம் தடைபட்டுவிட்டால், திட்டு மழையாய்ப் பொழியும், இருந்தாலும் அடுத்த வினாடியே பல தொல்லை பேசிகளை அழைத்து நடப்பு ஓட்டம் விவரம் சேகரிப்பேன்.ஆட்டத்திலே இந்தியா ஜெயித்தா வாய் பூராம் பல்லா இருக்கும், தோத்திட்டா பாகிஸ்தான் ௬ட சண்டை போட்டு தோத்த மாதிரி பல் போன கிழவன் போல சோகம் ஆகிடுவேன். கிரிக்கெட் ஆட்டத்திலே இந்தியா தோல்வி அடைந்து விட்டது என்றால், அதற்கு அப்புறமா எந்த நிலையிலே இருந்து முந்திய ஆட்டம் பார்த்தேனோ, அந்த நிலைக்கு மறுபடி போகவே மாட்டேன், வெற்றி அடைந்தால்  அதே நிலையிலே இருந்து பார்ப்பேன் அடுத்து இந்தியா தோல்வி அடையும் வரை.

இப்படி கொலைவெறியா கிரிக்கெட் பார்த்து, நான் ஒரு பொறுப்பான இந்திய பிரஜை என்று நிருபித்து கொண்டு இருந்த காலத்திலே தான், நடக்கிற போட்டியின் முடிவை முன் ௬ட்டியே ஒரு கமிட்டி முடிவு செய்து, அந்த கமிட்டி செயல்பாட்டின் படி ஆட்டத்தின் வெற்றி தோல்விகள் நிச்சக்கப்படுகிறது என்று செய்தி தாள்களிலே அடிப்பட்டது, பக்கத்திலே சமந்தப்பட்ட வீரர்கள் வடக்கூர்காரிகளிடம் பல்லை காட்டிக்கொண்டு இருக்கும் புகைப்படமும் பார்த்தேன், ஆக இவங்க நோகாம நொங்கு திங்கதுக்கு, நான் நொண்டி நொண்டி தொலைகாட்சி பார்த்தது எல்லாம் வீணாப் போச்சேன்னு நினைச்சேன்.

விளையாட்டை விட்டு வெளியே வந்து யோசித்துப் பார்த்தால், இவங்க விளையாட்டுக்குள் நுழையுறதே வடக்கூர் நடிகைகளுக்கு துண்டு போடத்தானா என்ற எண்ணம் வந்தது.மேலும் அதுவும் ஒரு விளையாட்டு, அதை விளையாட்டாத்தான் பார்க்கணும் என்ற என்னோட அறிவுக்கண் திறந்தது. இந்தியாவிலே கிரிக்கெட் மட்டுமா இருக்கிறது, இன்னும் அநேக விளையாட்டுக்கள் இருக்கிறது, அவைகளை  கிரிக்கெட் போதை மறைத்துவிட்டது, செய்தி தாள்களிலும் மற்ற விளையாட்டுக்கள் மாற்றான் தாய் பிள்ளைகள் போல சித்தரிக்கபடுகிறது.இந்தியாவின் தேசிய விளையாட்டு ஹாக்கி என்பதே பலருக்கு ஞாபகம் இருப்பதில்லை.

இரத்தமும் சதையுமா இருந்த நானும் கிரிக்கெட்டும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விலக ஆரம்பித்தோம், கிரிக்கெட் பத்தி பேசலைனா வாழ்கையே சூனியமா போய்டுமே என்று நினைத்த காலம் மெல்ல மாற ஆரம்பித்தது.கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விட்டு வந்து, முழுவதும் விலகிவிட்டேன்,நான் பார்ப்பதை நிறுத்திவிட்டாலும், கிரிக்கெட் இன்னும்  அழிந்து விடவில்லை, பார்ப்பவர்களும் இன்னும் நின்று விடவில்லை.

குடுகுடுப்பை ஏன் சொரூபா பிந்தினியானார்

குடுகுடுப்பையார் பெயரை மாத்தினதாலே கு.ஜ.மு.க கட்சி தொண்டர்கள் அனைவரும் கு,ஜ.மு.க தலைமையை யாரோ கைப்பற்றி விட்டதாக கனவு காண வேண்டாம்..

இந்த உண்மையை சொல்ல வேண்டிய கட்டாயம் காரணம்,தொண்டர்களின் எண்ணத்தை பிரதிபலிப்பது போல  கு.ஜ.மு.க மாணவர்(?) அணி செயலர் அண்ணன் வானம்பாடிகளின் கவலையாகிய ஜக்கம்மா யார்? என்ற கேள்வியும் அமைகிறது,கட்சியின் ஆரம்ப கால அடிப்படை உறுப்பினர் என்ற முறையிலே எனக்கு தெரிந்த உண்மை இதுதான், அண்ணே ஜக்கம்மா என்பது கற்பனை பாத்திரம், குடுகுடுப்பை உடுக்கு அடிக்கும் போது தலை ஆட்ட ஆள் கிடைக்காத காரணத்தினால், இவரே உருவாக்கின கதாபாத்திரம் ஜக்கம்மா.ஆனா விதி பாருங்க எப்படி எல்லாம் விளையாடுது.

ஜக்கமாவாலே இன்றைக்கு குடுகுடுப்பையை பேய் பிடிச்சிருச்சு, எந்த பேய்ன்னு கேட்க்குறீங்க, ஊரு நாட்டையெல்லாம் பொன் மொழிகள் உதிர்த்து உலுக்கிய யாருக்கும் அடங்கா பேய்.

நேத்து வரைக்கும் நடமாடிக்கிட்டு இருந்தவங்க, எப்படியா பேய் ஆகிட்டங்கன்னு நீங்க கேட்பீங்க, கட்டி வந்திருக்கு, சர்க்கரை கட்டி இல்லை, மூளையிலே கட்டி, அப்படி கட்டி வார அளவுக்கு என்ன வேலை செய்தாங்கன்னு கேளுங்க, மூளையை அளவுக்கு அதிகமா உபயோகிச்சிட்டாங்க.


அதாவது உங்க பேரு தமிழ்ல இருந்தா, அதுக்கு இங்கிலிபிசிலே, ஜெர்மன்ல, பிரெஞ்சுல என்ன அர்த்தமுன்னு கண்டு பிடிகிறது,ஆம்புளை எப்படி பொம்பளை மாதிரி நடிச்சி குழாய்யடி சண்டை, தெரு சண்டை எல்லாம் போடுறது. இதெல்லாம் அவங்க மூளையோட தனித்தன்மைகள்.  

ஆனா பாவங்க டெல்லி போகுமுன்னே, காட் பாடியிலே ஆள் டெட் பாடி ஆகிவிட்டதாம், ஆளு மண்டையைப் போட்டாலும், அவங்க மூளை மட்டும் மண்டையைப் போடக்௬டாதுன்னு மேல போன அஞ்சு நிமிசத்திலே ஆள் பேயாகியாச்சி.

பதிவுலகிலே சாமி வந்த ஆள் யாருன்னு கேட்டா சின்ன புள்ளை கூட சொல்லிவிடும் ,விசா இல்லாம, கடவுச்சீட்டு இல்லாம, நேர அவங்க வீட்டு கதவை தட்டி இருக்காங்க,ஆனா அவங்க இப்ப  எல்லாம் அலுவலகத்திலே அளவு கடந்த வேலையிருக்கு, கடமைன்னு வந்துட்டா சாமி எல்லாம் கிட்டவே வராது, ஓய்வு கிடைக்கும் போது சொல்லி அனுப்புறேன்னு சொல்லிட்டாங்க. ஒரே ஊர் காரங்க, மொழி பேசுறவங்கன்னு பல பாச கயிறுகளைப் போட்டாலும் அம்மணி அசரலை, அடிச்சி விரட்டி கதவை அடைச்சிட்டாங்க.

வனத்திலே தான் மேய முடியாது, வலையிலே மேயுறேன்னு நினைச்சிகிட்டு கடைகடையாப் போய் பார்த்தப்ப குடுகுடுப்பை உடுக்கைப் படம் பார்த்த உடனே "ஒரு ஆள் சிக்கிட்டாரு, அவரும் எவ்வளவு அடிச்சாலும் தாங்குவாரு போல தெரியுதுன்னு நினைச்சி, நேர அமெரிக்கா விலே மாடு மேய்ச்சி கிட்டு இருந்தவரை பிடிச்சி என்ன எதுன்னு கேட்காம நேர உள்ளே புகுந்து, அதை கொண்டாட இடுகையும் போட்டாச்சி.
    
இனிமே இலக்கிய இடுகைகள் வரலாம், பொன் மொழிகள் வரலாம், எதிர் இடுக்கைகள் வரலாம், சும்மா உடுக்கை அடிச்சி கும்மி அடிச்சிகிட்டு இருந்தவரை சொரூபா பிந்தினி ஆவி என்ன பாடு படுத்தப் போகுதோ.

உன்னையைத்தான் கட்சி விட்டே விலக்கி விட்டார்களே உனக்கு ஏன் இந்த அக்கறைன்னு கேட்கலாம், என் தம்பி பாசாகாரப் பய புளியங்குடிக்கும் இந்த ஆவியினாலே எதும் பிரச்சனை வரக்௬டாது என்ற விழிப்புணர்வு இடுகைதான்.

சொரூபா பிந்தினியை  விரட்டிட்டு மறுபடியும் குடுகுடுப்பையாரை அரியணையிலே எப்படி ஏத்துவதுன்னு தெரியலை, இல்லாத மூளையை கசக்கி யோசிக்கிறேன்.. யோசித்து கொண்டே இருப்பேன்.

இந்தியாவின் தாய்மொழி இந்தி?

தமிழ் நாட்டை விட்டு வெளியே போனால் ஹிந்தி இல்லாம தண்ணி ௬ட கிடைக்காதுன்னு நினைச்சா, வடக்கூர்காரங்க எல்லாம் நம்ம ஊரிலே பத்து வருசமா இருக்கிறவங்க எல்லாம் "எனக்கு தமிழ் நகி மாலும்" ன்னு மட்டுமே சொல்லியே பொழைப்பை ஓட்டிகிட்டு இருக்காங்க.இங்கே குடும்ப அட்டை, வாக்காளர் அட்டை இருந்தும் அவங்க ஊருக்கு போய் ஓட்டு போட்டுட்டு வந்துடுறாங்க.ஆனா இங்கே தமிழ் நாடு எக்ஸ்ப்ரெஸ்ல போக இந்தி தெரியலையேன்னு வருத்தப்பட வேண்டிய நிலை,இது ஊரு நாட்டு கதை இப்ப நம்ம கதைக்கு வருவோமா

போன மொக்கையிலே அமெரிக்க பொருளாதாரம் சரிய ஆரம்பித்ததும், என்னையும், நான் தமிழ் சொல்லி கொடுத்த வடக்கூர்காரிக்கும் வேலைக்கு சங்குஊதிட்டாங்க, அவள் ஆண் நண்பியோட மும்பைக்கே போய்ட்டா, நானும்பொழைப்பை ஓட்ட மைசூர் போயிட்டேன், அங்கே பெரும்பாலும் கன்னட மொழிதான், அதனாலே அதை கத்துகிட்டேன்.நான் தமிழ் எப்படி எழுதுறனோ, அதேமாதிரி பேசுவேன், ஒரு வருஷம் பொருளாதாரம் மேல வரும் வரைக்கும் பன்னிகுட்டி மாதிரி மைசூர்ல இருந்தேன்.

மறுபடி வியாபாரம் சூடு பிடிக்க ஆரம்பித்த உடன மூட்டை, முடிச்ச கட்டிக்கிட்டு பெங்களூர்ல ஒரு கம்பனிக்கு வந்தேன்,அறிமுகப்படலம் மனித வள மேம்பட்டு துறையாலே கொடுத்தாங்க, எல்லாம் முடிஞ்ச உடனே கடைசியிலே முக்கிய விஷயம் கண்டிப்பா அலுவலகத்துக்குள்ளே இருக்கும் போது இங்கிலிபிசு தவிர வேற எந்த மொழியும் பேசக்௬டாது சம்ஜே ன்னு சொன்னாங்க.

அவங்க சொல்லிட்டு போன அப்புறமா எனக்கு ஒரே யோசனை சம்ஜே அப்படின்னு இங்கிலிபிசுல வார்த்தை இருக்கான்னு சந்தேகம், கூகிள் ஆண்டவர்ட்ட கேட்டேன், அவரு சமோசா இருக்கு, ஆனா சம்ஜே இல்லன்னு சொல்லிட்டாரு

மனித வளம் எதுக்கு என்னைய சமோசா சாப்பிட சொல்லுறாங்கன்னு யோசித்தேன், ஒண்ணும் புரியலை, சென்னைக்காரன்னுக்கு போன் போட்டேன்.

"மச்சான் சம்ஜே இங்கிலிபிசுல இருக்கா"

"கிறுக்குபெயலே சம்ஜேன்னா இந்திடா, அப்படின்னா புரியுதான்னு அர்த்தம்"

"அப்புறம் எதற்கு மனித வளம் இங்கிலிபிசு பேசனுமுன்னு ஹிந்தியிலே சொல்லுறாங்க"

"மாப்ள பொட்டி தட்டி விதிகளை ஆக்குறதும் அவங்கதான், உடைக்கிறதும் அவங்க தான், அதனாலே அவங்க எது சொன்னாலும் கையை கட்டி காதை நீட்டி கேட்டுக்கணும்."


சரி மச்சான், நான் அப்புறம் பேசுறேன்னு சொல்லிட்டு முடிச்சேன், அடுத்தநாள் நான் சந்திக்க வேண்டியவரிடம் என்னை அறிமுகப் படுத்தினர் , நான் எங்கே இருக்க வேண்டும் என இருப்பிடத்தை சொன்னார், சொல்லிட்டு போனவரு அதற்கு அப்புறம் ரெண்டு வாரத்துக்கு என் பக்கத்திலே வரலை, என்னைத் தவிர எல்லாருடம் கொஞ்சி குலவிகிட்டு இருந்தாரு.

ஒரு கடின உழைப்பாளி, செய்யும் தொழிலை தெய்வத்துக்கு மேலக மதிக்கிற நான்,
வேலை இல்லாமல் எப்படி இருக்கன்னு நான் நினைக்கலை, வேலையே கொடுக்காம வச்சி இருந்து பொட்டியை கட்டிட்டு வீட்டுக்கு போக சொல்லிடுவாங்களோன்னு பயந்து அவர்ட்ட போனேன்

"ஹலோ மிஸ்டர் யார் எப்படி இருக்கீங்க"

"அவரு உடனே யாரு யாரு?"

நான் உடனே " பெரிய பொட்டி தட்டி கம்பெனியிலே அமெரிக்க துர மார்கள் மாதிரி கடைசி பெயரை வச்சி ௬ப்பினடுமுனு நினைச்சி உங்களை யார் சொல்லி ௬ப்பிட்டேன், மன்னிச்சிடுங்க சாலே"


"என்னது சாலேயா? "

"நீங்க சல்லியா ?"

"என் பேரு யாரும் இல்லை,சாலேயும் இல்லை,சல்லியும் இல்லை"

"அப்புறம் ஏன் உங்க ௬ட பேசின எல்லோரும் யார்ன்னு கடைசியிலே முடிக்கிறாங்க, முதல்ல சாலே ன்னு ஆரம்பிக்கிறாங்க"

"நீ தமிழ் நாடா ?"

"எப்படி தெரியும்?"

"சாலே,யாரு ன்னு பேரு இருக்குன்னு யோசிக்கும் போதே இந்த முகர கட்டை தமிழ் நாட்டிலே இருந்து வந்து இருக்குன்னு தெரியுது "

தமிழ் வாழ்கன்னு நினைச்சிகிட்டேன்.

இந்தியாவோட தாய்மொழி இந்தி தெரியாம எப்படி இருக்கீங்க ன்னு ஒரு அணுகுண்டு கேள்வியை கேட்டுபுட்டார்.

தமிழ் தாயே நீ இருக்கும் போது ஓர் மாற்றாளை தாய் என சொல்லுகிறானே, இந்திய தாய்மொழி இந்தி என்றால் மொழி வாரி மாநிலங்கள் பிரிக்கப்படவேண்டிய அவசியம் என்ன? ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் இரு மொழி கொள்கை, மும் மொழி கொள்கை இருக்க வேண்டிய அவசியம் என்ன? இப்படி பல கேள்விகள் வந்தாலும் வழக்கம் போல கேட்கலை.அதை இங்கிலிபிசில கேட்கத்தெரியாது என்பது வேற விஷயம்

நான் "ஒ அப்படியா என்கிட்டே சொல்லவே இல்லை" ன்னுசொன்னேன்.என்னை இளக்காரமா பார்த்துட்டு

"உனக்கு சீக்கிரம் வேலை கொடுக்கிறேன், நீங்க உங்க இடத்துக்கு போகலாமுன்னு சொன்னாங்க.திரும்பி வந்துட்டேன்"

நான் எப்போதுமே தொலைபேசியிலே பேசினால் நாலு ஊருக்கு கேட்கிற மாதிரி பேசுவேன், அப்படித்தான் என்னோட இருக்கையிலே இருந்து அரை மணி நேரம் பேசினேன் நண்பனிடம், பேசி முடித்து விட்டு போன் வைத்த திரும்பி பார்த்தா மொத்த ௬ட்டமும் என்னையே பார்க்குது.அவங்க பார்த்த பார்வையிலே நான் எதோ தப்பு பண்ணின மாதிரி எனக்கே ஒரு உணர்வு. நான் பேசினதை மனிதவளமும் கேட்டு கிட்டு இருந்து இருக்கு அவங்க நேர என்னிடம் வந்து

"நீங்க பிராந்திய மொழி எல்லாம் பேசக் ௬டாது, இங்கே தமிழ் தெரியாதவங்க நிறைய பேர்
இருக்காங்க, அவங்களுக்கு எல்லாம் தொந்தரவா இருக்கும்"

"தில் சாத்தாகே,டீ குடியேகே, ஆயகே, போயகேன்னு இங்கே நிறைய பேரு பேசுறதும் எனக்கு புரியலை, இருந்தாலும் நானும் சகிச்சுகிறேன்"

"அவங்க எல்லாம் இந்தியிலே பாத் காரங்க, அது எல்லோருக்குமே புரியும்"

"அப்படின்னு நீங்களே முடிவு பண்ணிட்டா எப்படி?, நான் இந்தி கார பாத் கிடையாது "

"இப்ப என்ன செய்யன்னும்முன்னு சொல்லுறீங்க ?"

"மணிரத்தினம் டைரக்சன்ல கமல் நடிச்ச நாயகன் பாத்து இருக்கீங்களா?"

"ஆமா இந்தி டப்பிங் பார்த்து இருக்கேன், அதுக்கு என்ன இப்ப ?"

"அவங்களை நிறுத்த சொல்லுங்க, நான் நிறுத்துறேன்."

நான் ஏதோ அலுவலக விதிய பிடிச்சிட்டேன்னு நினைச்சாங்களோ, இவன் தலைய அப்புறம் கழட்டலாமுன்னு நினைச்சாங்களோ, அமைதியாகிட்டாங்க, என்கிட்டே

"நீங்க தமிழ் நாட்டிலே எந்த ஊரு."

"நெல்லை பக்கம்"

"ஒ. நாங்களும் தஞ்சாவூர் பக்கம்தான், நாங்க ரெம்ப நாளைக்கு முன்னே மும்பைக்கு போய்ட்டோம், எனக்கும் கொஞ்சம் கொஞ்சம் தமிழ் தெரியும்,எனக்கு கொஞ்சம் தமிழ் கத்துகொடுக்க முடியுமான்னு கேட்டாங்க"

மனித வளமே பாடம் படிக்க தயாரா இருக்கும் போது, வேண்டாமுன்னு சொல்ல முடியலை, நல்ல வேளை அவங்க என்னை எழுத படிக்க சொல்லி கொடுக்க சொல்லலை. பாடம் எப்படி போச்சின்னு அடுத்த மொக்கையிலே பார்க்கலாம்.

தள தளத்த தமிழும், கவர்ச்சி இந்தியும்

உலகத்திலே ரெண்டாவதாக அதிக அளவிலே பேசப்படும் மொழி(அப்படித்தான் சொல்லுதாங்க), இந்தியாவிலே அதிக மக்கள் பேசப்படும் மொழி, இந்திய தேசிய மொழி(?) இத்தனை பெருமையுடை மொழி இந்தி மொழி, இப்பேர்ப் பட்ட மொழியை படிக்க முடியாமல் படிக்க முடியாமல் இழந்ததை எண்ணிக்கையை கணக்கிட்டு சொல்லும் அளவுக்கு திறமையுள்ள கணினி இன்றளவும் கண்டு பிடிக்கப் படவில்லை. இப்பேற்பட்ட அறிய மொழியை படிக்காமல் அழிந்து போன ஒரு ஆத்மாவின் கதை, இதை படித்து விட்டு உங்கள் கண்களிலே தாரை தாரையா கண்ணீர் வந்தா அது உலகத் தரம் வாய்ந்த இந்திக்கே சமர்ப்பணம்.

நான் கல்லூரி படித்து கொண்டு இருந்தேன், அப்பத்தான் இந்தி மொழி யைப் பத்தி நிறைய கேள்வி பட்டேன், அதற்கு முன்னாடி எல்லாம் எங்க ஊரிலே மும்பை வரைக்கும் போய் தாக்கரே குடும்பத்தோட தடி அடியை தாங்க முடியாமல் திரும்ப ஓடி வந்தவர்களின் முடி வெட்டும் கடைகளிலே மீசை இல்லாமல் வைத்திருக்கும் புகைப் படங்களிலே மட்டுமே பார்த்து இருக்கிறேன்.

கல்லூரி நண்பன் சென்னைக்காரன் துண்டு போட்டு உசார் பண்ணிய எங்கள் வகுப்பு தோழியோட இந்திப் படம் பார்க்க திருச்சி போவான்,சும்மாதானே இருக்கேன்னு என்னை துணைக்கு ௬ப்பிடமாட்டான், நானே போய் இலவசமா இணைஞ்சுக்குவேன், அவனும் வேற வழி இல்லாம என்னை ஒரு நாள் ௬ப்பிட்டு போனான்.

படம் போட்ட ஒரு மணி நேரத்திலே வீட்டுக்கு போகலாம்னு சொல்லிட்டு வெளியே வந்து, அவன் ஆளை வீட்டுக்கு அனுப்பி வைத்து விட்டு என்னிடம்

"கிறுக்கு பெயலே கொஞ்சமாவது அறிவு இருக்கா, நானே நம்ம ஆளுங்க ௬ட்டம் குறைவா வருமுன்னு, ஹிந்தி படம் பார்க்க வந்து கடலை போடனுமுனா, நீ ஏன்டா லோட லோட ன்னு நச்சரிச்சு கிட்டு இருக்க"

"மச்சான், அவங்க படத்திலே வாயை திறந்த மூட மாட்டங்குறாங்க, அப்படி என்னதான் அம்புட்டு நீளமா பேசுவாங்கன்னு தெரியாம மண்டை குழம்பி விட்டது"

அதற்கு அப்புறமா அவன் எங்கே போனாலும், என்னை ௬ப்பிடுறதே இல்லை.அதோட போச்சு ஹிந்தி படிப்பு, ஒரு வழியா ரெம்ப கஷ்டப்பட்டு முன்னாடி பின்னாடி இருந்தவர்களை பார்த்து தேர்வு எழுதி வகுப்பிலே கடைசியிலே இருந்தாலும் இருந்தாலும் முதல் வகுப்பிலே தேர்ச்சி அடைந்தேன்.

படிப்பு முடிந்து ரெண்டு வருஷம் சென்னை சாலைகளை அளந்து விட்டுசொல்லாம கொள்ளாம பெங்களூர்க்கு ஓடி வந்தேன் , ரெம்ப ஊரை சுத்தாமவேலையும் கிடைத்தது . ரெம்ப நாள் மறந்து போய் இருந்த ஹிந்தி மறுபடியும் பரிச்சயம் ஆனது, காரணம் புதுசா கம்பெனிக்கு வடக்கூர் பெண்ணாலே, அவங்க சேர்ந்த புதிசிலே அவளுக்கு தனியா பொட்டி தட்ட கணனி இல்லாததாலே நாங்க ரெண்டு பெரும் ஒரு பொட்டிய பகிர்ந்து கிட்டோம்.

இங்கே ஒரு உண்மையை சொல்லவேண்டிய கட்டாயம், சத்தியமா அவளுக்குநான் துண்டு போடலை, காரணம் அவ அளவு கடந்த அழகா இருந்ததாள்.சுமாரா இருந்தாலே என்னைப் பார்த்து சிலுத்துகிட்டு போவாங்க, அதனாலே சீ..சீ இந்த துண்டு புளிக்குமுனு விட்டுட்டேன்.

அலுவலக வேலை விசயங்களை பத்தி உரையாடும் போது என்ன சொல்ல வாறேன்னு நான் பேசின அரைகுறை இங்கிலிபிசு அவளுக்கு புரியலை, அவ பேசின முழு இங்கிலிபிசு எனக்கு புரியலை.வெறுத்து போன அவள் ஒரு நாள் "நீ ஏன் இந்தி படிக்க ௬டாதுன்னு, எங்க அப்பா மராட்டி, ஆனா இந்தி வாத்தியாரு, நானும் ஒரு குட்டி வாத்தியார் தான்னு சொன்னா"

அம்புட்டு அழகா இருக்கவகிட்ட முடியாதுன்னு சொல்ல மனசு வரலை, இந்தியோட சேர்த்து காதல் பாடமும் வராதன்னு நப்பு ஆசையிலேயும், ஒரு பாடத்திலே ரெண்டு பரிச்சையிலே தேர்வு அடைவோம் என்ற நம்பிக்கையிலும், சம்மதம் சொன்னேன்.

ஒருவாரம்,ரெண்டு வாரம், மூனு வாரம் போச்சி நான் "நமஸ்தே" யை தாண்டலை, "அவ என்ன மச்சான் எப்படி இருக்கன்னு" நமிதா அக்கா மாதிரி டமில் பேச ஆரமிச்சிட்டா.

ஒரு மாறுதலா இருக்கட்டுமேன்னு தமிழ் பாட்டு போட்டு காட்டினேன், மின்னலே வசீகரா பாட்டை கேட்டுட்டு, பாடல் ரெம்ப நல்லா இருக்குன்னு சொன்னா , அதையே சாக்கா வச்சி பிரண்ட்ஸ் படம் பார்க்க ௬ட்டிட்டு போனேன், வடிவேலு காமெடியை பார்த்து விழுந்து விழுந்து சிரிச்சவா, தமிழ் நாட்டிலே எவ்வளவோ திறமைகள் இருக்கு, எனக்கெல்லாம் தெரியாம போச்சி, நான் இது நாள் வரைக்கும் சூரியன் உதிக்கிறதும், மறையறதும் மும்பையிலே தான்ன்னு நினைச்சிகிட்டு இருந்தேன்.

பூனை கண்ணை மூடி கிட்டு பால் குடிச்சா, உலகமே இருட்டுன்னு நினைக்குமாம் என்ற பழமொழி ஞாபகம் வந்தாலும், அரை மணி நேரமா இதை எப்படி இங்கிலீஷ்ல சொல்ல ன்னு யோசித்து முடியாம விட்டுட்டேன்.

அதன் பின் நிறைய தமிழ் வார்த்தைகள் சொல்லி கொடுத்தேன்.ஒரு நாள் என்னோட பெயருக்கு என்ன அர்த்தமுன்னு கேட்டா

"ரெம்ப அழகானவன்னு" சொன்னேன்.அப்படியே பேய் அறைந்த மாதிரி ஆகிட்டா, அடுத்த ரெண்டு நாள் அலுவலகம் வரலை, என் அழகை பார்த்து மயங்கி விழுந்து விட்டாளோன்னு நினைச்சேன், ரெண்டு நாள் கழிச்சி வந்தவகிட்ட "என்னாச்சி" ன்னு கேட்டேன்.

மாரடைப்பு வருகிற மாதிரி ஒரு தகவலை தந்தா, என்னாலே எப்படி அதிர்ச்சியை தாங்க முடியும்.அவளோட அழகை ௬ட அவ கிட்ட பேசவே இல்லை அதற்கு அப்புறம்.இப்படி நாங்க பாடம் படிச்சி கிட்டு இருக்கும் போதே அமெரிக்க பொருளாதாரம் சரிய எங்க பாடத்திலே மண்ணை அள்ளி போட்டுட்டாங்க, அடுத்த வாரத்திலே ஒரு நாள் எங்க டமேஜெர் ௬ப்பிட்டாரு என்ன நடந்ததுன்னு அடுத்த மொக்கையிலே பார்க்கலாம்.

பொறுப்பு அறிவித்தல் : (உபயம் வால்பையன்) இந்த கதையை சம்பந்தம் உள்ளவர்கள் படித்தால், இது கற்பனை என கொள்க

வெள்ளைக்காரியும் குரோடன்சும்

என்ன மாப்ள வீட்டிலே பார்க்கிற எல்லா பெண்ணையும் வேண்டாமுன்னு சொல்லிக்கிட்டு திரியுரியாமுல்லா, ஏன் அடிக்கடி இங்க இரவு நடன விடுதிக்கு போறியா?

மாமா அது இல்லாம அமெரிக்காவிலே என் பொழைப்பு ஓடாது.சல்சவையும், சரக்கையும் கலக்கி ஆடலைனா தூக்கம் வர மாட்டேங்குது

விடிய விட வெள்ளையம்மா ௬ட சல்சா ஆடிட்டு, காலையிலே வீட்டிலே அனுப்பிய பெண்ணோட போட்டோ பார்த்தா எப்படி பிடிக்கும்

அது என்னவோ உண்மைதான் மாம்ஸ், இங்கே வெள்ளையம்மா ௬ட குடியோட குடித்தனம் பண்ணிட்டு, காலையிலே நம்ம ஊரு பெண்களை பார்த்தால் நிற குருடிலே எல்லாமே கருப்பு மயமா இருக்கு, இதை எல்லாம் பார்க்கும் பொது பேசாம ஒரு வெள்ளையாம்மவுக்கு துண்டு போடலாமுன்னு இருக்கேன்.

அளவுக்கு அதிகமா ஆடதேடா

ஆட்டத்தோட அருமை உனக்கு எப்படி தெரியும், நீ அடங்கி போன கட்டை

அந்த காலத்திலேயே நான் போகாத கிளப்பா ? நான் போடாத துண்டா, நான் போன வேகத்துக்கு கிளப்க்கு வாட்ச் மேன் வேலை பார்கிறனோன்னு நிறைய பேருக்கு சந்தேகம் வந்து விட்டது, நான் அங்கே செலவழிச்ச காசுக்கு அண்ணா சாலையிலே ஒரு கட்டடம் விலைக்கு வாங்கி இருப்பேன்.

ஏதாவது தேறுச்சா?

வெள்ளையம்மா எல்லாம் என்னைப் பார்த்து இந்த மாதிரி ஆகிடுவாங்க, என்னை பார்த்து பரிதாப்பட்டு ஒரு கருப்பம்மா தான் ஓசியிலே ரெண்டு பீர் வாங்கி கொடுத்தது, அதுக்கு நான் இருநூறு பீர் வாங்கி கொடுத்ததுக்கு அப்புறமா?

நான் பரவாஇல்லை ரெண்டு வெள்ளைக்காரிக்கு பீர் வாங்கி கொடுத்து உசார் பண்ணிட்டேன்.

உசார் பண்ணிட்டியா?

அப்புறம் என்ன நடந்தது?

ஒன்னும் நடக்கலை, நன்றின்னு சொல்லிட்டு அவ பாய் பிரண்ட் ௬ட ஆடப்போயிட்டா.இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல பாரு, பின்னி படல் எடுப்பேன்

அதானே பார்த்தேன், நீ எங்கே என்னை விட ஒரு படி மேல போயிட்டோன்னு நினைத்தேன்.

மாம்ஸ் உன்னையும் என்னையும் தயவு செய்து ஒப்பிட்டு பேசாதே, உனக்கு பீர் வாங்கி கொடுத்த தெத்து பல் காரி இன்னும் வந்து கிட்டு இருக்கா

மாப்ள அது ஒரு காலம், அந்த காலத்திலேயே இப்ப இருக்கிறதை விட கொஞ்சம் அழகு குறைவா இருந்தேன், அதனாலே என்னை வெள்ளையம்மா எல்லாம் கண்டுக்கலை, இப்ப அளவுக்கு அதிகமா அழகா இருக்கிறதாலே என்னை பார்த்து எல்லோரும் ஒதுங்கி விடுறாங்க.

மாம்ஸ் அது அப்படி இல்லை, வயசான ஆளு ஒருத்தர் வார வழியிலே வழுக்கி அவங்க மேல விழுந்து அவங்க இரவை நாசப் படுத்த ௬டாதுன்னு ஒதுங்கி இருப்பாங்க.என்னைய பாரு சல்லிப் பயலா இருந்த நான், சல்சாவிலே ஆடுற ஆட்டத்திலே எல்லோரையும் கிறங்கடிக்கிறேன்.

ஏன் அவுத்து போட்டுட்டு ஆடுதியோ?

நீ எல்லாம் சினிமாவிலே பாட்டு போட்டா எழுந்து தம் அடிக்கப் போறவன், உனக்கு என்ன தெரியும் ஆட்டத்தோட அருமை.நானும் முதல்ல அப்படித்தான் போய் பட்டிகாட்டுகாரன் மிட்டாய் கடையை பார்த்த மாதிரி இருப்பேன், அப்புறமா ஆட்டத்தை கத்துகிட்டேன், அதுதான் என்னை ஆட்டி வைக்குது, ஆனா வெள்ளையம்மா எல்லாம் நம்ம ஊரு புள்ளைகா மாதிரி நிற வித்தியாசமோ, அழகோ பார்ப்பதில்லை

மாப்பிள்ளை வெள்ளையம்மா எல்லாம் குரோட்டன்ஸ் மாதிரி அவங்க எல்லாம் வீட்டுக்கு முன்னாடி வைக்கிறதுக்கு தான் நல்லா இருக்கும், அதே மாதிரி அதுகளோட பராமரிப்பு செலவு ரெம்ப அதிகம், அவங்களுக்கு முகச்சாயம், நகச்சாயம் போடுவதற்கு உன் மாத சம்பளம் பத்தாது.ஆனா நீ எதிர் பார்க்கிற வெள்ளையம்மா மாதிரி குரோட்டன்ஸ் செடி நம்ம ஊரிலே இருக்குமான்னு தேடினால் கிடைக்காது, ஏன்னா நம்ம ஊரு குரோடன்ஸ் சோடி எல்லாம் கண்ணிலே படாது, அவங்களுக்கு எல்லாம் பாலிவுட் நடிகரையோ, ஹாலிவுட் நடிகரையோ நினைத்து கனவு காணவே நேரம் சரியா இருக்கும்.

மாம்ஸ் இங்கே இருக்க வெள்ளையப்பன்,கருப்பு அண்ணாச்சி எல்லாம் வெள்ளையம்மா ௬டத்தானே சுத்துதான்.

மாப்ள இவங்க கலாச்சாரம் அப்படி, சின்ன வயசிலே இருந்து அதிலே வளர்ந்து வந்தாலே இவங்களுக்கு ஒரு செடியை பார்த்ததும், அது குரோடன்ஸ் செடியா இல்லை கள்ளி செடியானு நல்லா தெரியும், நாம அப்படியா சொந்த வீட்டை தவிர வேற எல்லா வீட்டு புள்ளைகளும் எப்படி வேணுமுனாலும் இருக்கலாம்னு நினைக்கிறவங்க,புற அழகாய் பார்த்து மயங்குகிறதை விட, அக அழகாய் ரசிக்க பழகிக்கோ.

மாம்ஸ் தண்ணி போட்டு இருக்கியா, ஒரு அருவை மழையை கொட்டுற, நீ கொஞ்ச நாள் இப்படித்தான் காஞ்ச மாடு மாதிரி துண்டை கையிலே வச்சி அலைந்தாய், ஒண்ணும் தேரலை, நான் எங்கே வெள்ளையம்மாவை உசார் பண்ணி உம்மா கொடுத்து விடுவேன்னோன்னு பொறாமை உனக்கு, ஒழுங்கா வாயை அடக்கி வாசித்தா அளவுக்கு அதிகமா மீன் கிடைக்கிற அன்றைக்கு உனக்கு ஒரு துண்டு இனாமா தருவேன்.

டேய் சத்தமா பேசாதே டா, உன் ௬ட ௬ட்டு சேர்ந்து விட்டேன்னு எனக்கு ஒரு வாரமும், மெய்த மாட்டை கெடுக்கிற மெனக்கெட்ட மாடுன்னு உனக்கு ஒரு வாரமும் அடி விழப் போகுது,அது எல்லாம் ஒரு பருவ கோளாறு தான், விடக் சேவல் மாதிரி அலைந்த நான், பல்லு போன பாம்பு ஆகி விட்டேன்.எனக்கும் இப்படித்தான் ஒரு காலத்திலேயே அறிவுரை கொடுத்தாங்க, கேட்டு திருத்தவே இல்லை பட்டுத்தான் திருந்தினேன், அதனாலே நீயும் பட்டு திருந்துவன்னு நம்பிக்கை இருக்கு,அழகுக்கும் நிறத்துக்கும் சம்பந்தம் இல்லைன்னு புரியுற காலம் வரும்

சூப்பர் மாம்ஸ்.. சூப்பர் மாம்ஸ்

நல்லா இருந்ததா, உன் மனசு மாறிப் போச்சா, நான் ௬ட அதிகமாவே பேசிட்டனோன்னு நினச்சேன்.

அட நீ வேற போன வாரம் ஓசியிலே பீர் வாங்கி கொடுத்த வெள்ளையம்மா இன்னைக்கு கிளப் க்கு வாறியான்னு sms அனுப்பி இருக்கா, அவ பாய் பிரண்ட் வரைலையாம், சும்மா சொல்லக் ௬டாது, பன்னி மூஞ்சியா இருந்தாலும் நரி களை இருக்கு உனக்கு

மாப்ள நான் இன்னும் பேசி முடிக்கலை.

உன் பேச்சை கேட்க எல்லாம் நேரம் இல்லை, எதுவா இருந்தாலும் ரெண்டு நாள் கழிச்சி பேசலாம்