எனது காதலர் தினங்கள்

தீபாவளி, பொங்கல், மாட்டு பொங்கலுக்கு கொண்டாட்டிகிட்டு இருந்த நான் பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு படிக்கிற வரைக்கும் துண்டை கையிலே வச்சிக்கிட்டு திரிந்தாலும்  காதலர் தினம்னு ஒண்ணு இருக்கிறதே தெரியாது,

பெரும்பாலும் வெளிநாட்டுகாரங்க பண்டிகை எல்லாம் பட்டணத்திலேதான் கொண்டாடுவாங்க, அதே மாதிரி கல்லூரி வந்ததும் முதல்   முறையா வலேண்டின் தினமுன்னு கேள்வி பட்டு, நண்பன்கிட்ட  கேட்டேன்

"மச்சான், வலேண்டின் துண்டு போடுறதிலே பெரிய கில்லாடியா? அவரு பிறந்த அன்னைக்கு காதலர் தினமுன்னு சொல்லுறாங்க"

"மாப்புள, அந்த போட்ட துண்டை யாரும் வாங்கலையோ என்னவோ, துண்டு போட்ட எல்லோரையும் சேத்து வச்சி இருக்காரு.அவரோட மகத்தான மாமா வேலையை பாராட்டி, அன்றைக்கு காதலர் தினமுன்னு வச்சிட்டாங்க, அதனாலே இந்த பதினாலாம் தேதி காதலியோட முகத்திலே முழிக்கலைனா ஆயிசுக்கும் துண்டு போட முடியாம போயிடுமுன்னு வசதிக்கு தகுந்த மாதிரி வாயிலே, கையிலோ கொடுப்பாங்க."

"சரி இருக்கவங்க கொடுக்கிறாங்க, இல்லாத நம்ம மாதிரி ஆளுங்க என்ன செய்ய"

"என்னது நம்மளா?"

"இல்ல மச்சான், என்னையத்தான் சொன்னேன்"

"ரோஜா பூவை வாங்கிட்டு அலைய வேண்டியது தான்"

அடுத்த நாளே கையிலே காசு இல்லாட்டியும் பூக்கடைக்கு போய் சுட்டுட்டு வந்த ரோசா பூ வை கையிலே எடுத்து கிட்டு கல்லூரிக்கு போனேன், என் கையிலே ரோசா பூ வை பார்த்ததும், ௬ட படிக்கிற புள்ளைக மட்டுமில்ல, வயலிலே வேலை பார்த்து கொண்டு இருந்த கிழவிகள் எல்லாம் பூகம்பம் வந்தது மாதிரி தெறிச்சி ஓடிட்டாங்க.

அல்லோ பாலா அண்ணன் நீங்க இங்கே முக்கியமா ஒண்ணு கவனிக்கணும், அவங்க எல்லாம் தெறிச்சி ஓடிட்டதாலே நான் அழகு குறைச்சலா இருந்து இருப்பேனோன்னு நினைக்க ௬டாது,காரணம் என்னன்னா  
நான் வடக்கூர் பாலிவுட்காரிக்கு நாலாந்தரமாவும், ஹாலிவுட்காரிக்கு  நாற்பதாவது தரமாவும் வாக்கப் படவேண்டிய என்னை காதல்ன்னு ஒரு உள்ளூர் வட்டத்துக்குள்ளே அடைச்சி வைக்க இந்த பெண்களுக்கு பிடிக்கலைன்னு நான் ரோஜா பூ எடுத்திட்டு வந்ததும் எல்லோரும் தெறிச்சி ஓடிட்டாங்க .

கண்டம் விட்டு கண்டம் பாயப்போற இந்த கருவாலியை கவுக்க௬டாது என்கிற நல்ல எண்ணத்திலே அவங்க எல்லாம் வழி விட்டுட்டாங்க.அதோட அங்கேயே என்னோட காதல் தினக் கொண்டாட்டத்தை முடிச்சிகிட்டேன்.

அடுத்து வாய்ப்பு வேலைக்கு பெங்களூர் வந்த போது கிடைச்சது, நம்ம ஊரு புள்ளைக கிட்ட பருப்பு வேகலைன்னதும், ௬ட வேலை பார்த்த வடக்கூர்காரி சிரிக்க சிரிக்க பேசுவா, அவ பேசுறது எனக்கு புரியலைனாலும், நான் நல்லாவே சிரிப்பேன், என்னையும் நம்பிகிட்டு இருந்தவ ஒரு நாள் அவங்க அம்மாவுக்கு உடம்பு சரியில்லைன்னு பேசி கிட்டு இருந்து இருக்கா, அது புரியாம நான் பேய் மாதிரி சிரிக்க உண்மைய கண்டு பிடிச்சிட்டா, பேசுறது புரியலைனா இன்னொரு தடவை சொல்லுன்னு கேளுன்னு சொல்லிட்டா.அதற்கு அப்புறம் அவ சிரிக்கலன்னா நான் சிரிக்கவே மாட்டேன்,

நானும் பெப்ரவரி எப்ப வருமுன்னு காத்து கிடந்து, வந்த உடனே அவ கிட்ட கேட்டேன், காதலர் தினத்திலே எங்கே போற ன்னு கேட்டேன்.

"போற அளவுக்கு ஆள் கிடைக்கலைன்னு சொன்னா?"

நான் தொகுதிலே இன்னும் வேட்பு மனு தாக்கல்  இல்லை, அப்ப சுயேச்சையா களம் இறங்கி ஜெயிச்சிடலாமுன்னு நானும் ரோசா பூவை வாங்கிட்டு பதினாலாம் தேதி போனேன்.

சாயங்காலம் வரைக்கும் இலவு காத்த கிளி மாதிரி இருந்து, அலுவலகம் முடிய கொஞ்ச நேரம் முன்னாடி அவகிட்ட போனேன், அவ அவளைத்தேடி யாரோ வந்து இருப்பதாக போனாள், நான் அவ பின்னால போனேன், அங்கே பார்த்தா என்னை விட அழகான ஒரு வடக்கூர் காரன் அவளுக்கு பூ கொடுத்து கிட்டு இருந்தான், அப்பவே நான் கொண்டு போன பூவை காதிலே வச்சிகிட்டேன்.

வாடிப்போன ரோசாவையும், வதங்கி போன மனசோடையும் வீட்டுக்கு போக பேருந்திலே ஏறினேன். போகும் போது அருகிலே இருந்த பள்ளி மாணவி, நீங்க கையிலே வைத்து இருக்கும் ரோசா பூவை எனக்கு தரமுடியுமான்னு கேட்டாள்.

"இல்லை இது வேற காரணத்திற்க்காக வாங்கினது"

"காதலிக்கு மட்டும் தான் ரோசா பூன்னா, அப்ப நேரு மாமா கொடுத்ததை எல்லாம் என்னன்னு சொல்லுவீங்க,இது அன்பை பரிமாற ஒரு தினம், அது காதலியா இருக்க வேண்டிய கட்டமில்லை"

அவ பேசினது கேட்டு பெரிய மனுசன்னு நினைச்சிகிட்டு இருந்த நான் ஒரு குழந்தையை போல ஆனேன். இன்னைய வரைக்கும் அந்த குழந்தைக்கு வயசே ஏறலை அப்படியே இருக்கு. 

காதல் பச்சோந்தி - இறுதி பகுதி

முதல் பாகம்

மாலினியை எதிர் பார்க்காதவனாய் " ஏய் நீ எப்ப வந்த?" பதில் சொல்லுமுன் களைப்பினால் அவளை கடந்து உள்ளே சென்றான்

கிரணை கண்ட மகிழ்சியில் சோக அலை கரையை கடந்து சந்தோஷ அலை தாண்டவமாடியது.காலையில் இருந்து நடந்தவற்றை விரிவாக ரகுராம் சொல்ல, அவனுக்கு மாலினி மீது கோபம் கத்தரி வெயில் போல ஏறியது.

"மாலினி என்ன இதெல்லாம் உளறல், நான் எதோ உன்னை காதலிப்பதாக போன மாதம் மின் அஞ்சல் அனுப்பியதாகவும்,அதற்க்கு நீ நேற்று சம்மதம் தெரிவிச்சு பதில் அனுப்பியதாகவும் உன்
பதில் தெரியாம விபரித்த முடிவு எடுத்து விட்டதாகவும் நீயே ஒரு கற்பனை பண்ணி, உன்னோட அதிக பிரசங்கி தனத்தால என் மானமே போச்சு .நம்மோட நட்பை பிரிக்கணும்னு யாரோ நான்
அனுப்புவது போல அனுப்பி இருக்கலாம், நான் உன்னை காதலித்தால் உன்னிடம் நேரிலே சொல்லி இருப்பேன். "

அவன் கேள்விகளை விட கேட்ட விதம் மாலினியை பதில் பேச விடாமல் மவுனப்படுதியது, அவளுகுள்ளகவே ஒரு குற்ற உணர்வு தீர விசாரிக்காமல் அவசரப்பட்டு விட்டதாக. நடந்த தவறுக்கு முழு பொறுப்பு ஏற்றும், இந்த சூழ்நிலையில் நடந்தவற்றை பேசி மீண்டும் அவமானப்பட விருப்பு இல்லாமல் வீட்டை விட்டு வெளியேறினாள்.

அன்றாட வாழ்வில் நடக்கும் விசயங்களை செய்தி தாள்களின் வழியாக படிக்கிறோம், தொலைக்காட்சி வழியாக பார்க்கிறோம், காதலுக்காக தற்கொலைகள் எவ்வளவு நடகின்றன, நிலைமை இப்படி இருக்கும் போது மாலினி செய்ததை முற்றிலும் தவறு என்று சொல்லமுடியாது.

இந்த நிலையிலே கிரணுடன் பேசாமல் இருப்பதே நல்லது என் கருதி எல்லோரும் படுக்கைக்கு தயார் ஆகினார்கள். கிரண் அவனுடைய அறைக்கு சென்றான். சென்றவன் தூக்கம் வாராமல் நினைவுகளை அசை போட ஆரமித்தான்.

மாலினியுடன் நட்புரிமை பாராட்டினாலும் கடந்த ஒரு வருடமாக அவளை ஒரு தலையாக காதலித்து வந்தான், நட்பு அதற்க்கு மிக பெரிய தடையாக இருந்தது. மாலியின் நினைவுகள் அவன் தூக்கத்தை கொள்ளை கொண்டு போனது. நட்பிற்கு மூடு விழா நடத்தி காதலுக்கு அஸ்திவாரமிட மின் அஞ்சல் தட்டினான்.

எப்படியும் பதில் கிடைக்கும் என்ற எதிபார்ப்பு இருந்தது. அனுப்பிய முதல் வாரத்தில் பதிலும் அழைப்பும் வராததால், தவறு செய்து விட்டதக்க நினைத்தான்.அடுத்த வாரத்தில் அவன் எதிர்ப்பார்ப்பு அவள் மீது எரிச்சலையும் ஆத்திரத்தையும் ஏற்படுத்தியது.நெடுநாள் பழகிய விஷயம் அரவோடு நின்று விட்டதால் மனம் வெற்றிடம் ஆனது, இந்த நேரத்தில் தன் அலுவலகத்தில் தன்னுடன் வேலை பார்க்கும் உமா தன்னை ஒரு வருடமாக காதலிப்பதாக தன் காதலை சொன்னாள். அவன் மனதின் வெற்றிடத்தை அடைக்க அவளை ஏற்றுகொண்டான்.

புது காதல் ஆரமித்த ஐந்தாம் நாளில் மாலினியிடம் இருந்து பதில் மின் அஞ்சல் வந்தது.கடிதம் வரும் வரை காதல் வாகனம் தடை இல்லாமல் இருந்தது.கடிதம் வந்ததும் இருவரையும் ஒப்பிட்டு பார்த்து முடிவில் மாலினியே உயர்ந்தவள் என்று முடிவுக்கு வந்தவனாய், உமாவை இன்று சந்தித்து தனது வீட்டில் வேறு இடத்தில் பெண் பார்த்து ட்டதாகவும்,இனிமேல் நாம் பேசவோ பழகுவதோ நல்லதல்ல அவளை காலையில் இருந்து சமாதான படுத்தி விட்டு வருவதற்குள் இவ்வளவும் நடந்து விட்டது.

நாளையில் இருந்து மாலினி தான் உலகம் என்று நினைத்து வந்தவன் அவளின் செய்கைகளினால் வெறுப்பின் எல்லைக்கே சென்றான் .அவள் மீது இருந்த காதல் அளவை விட வெறுப்பின் அளவு அதிகமானது . அப்போது அவன் நினைத்தது அவரப்பட்டு விட்டு உமாவிடம் பொய் சொல்லி விட்டோமே.மீண்டும் நாளை காலையில் அவளை சந்தித்து உண்மையை சொல்லவேண்டும்.

தற்போது இருவரையும் ஒப்பிடும் பொது உமாவே உயர்வாக தோன்றியது. விருப்பமானதில் சிறந்ததை தேர்ந்து எடுக்கும் விதி ஆடைகளுக்கு மட்டுமல்ல பெண்களுக்கும் பொருந்தும் போல, யோசித்த படியே தூங்கிபோனான்.

மனிதன் மனது குரங்கு என்று இதை வைத்து சொன்னார்களோ என்னவோ. மேற்கண்ட காரணங்களினால் அவளிடம் கோபத்தில் வாய்க்கு வந்த பொய்யை சொல்லி இருப்பான் என்பது புரிந்தது.
கதவு தட்டும் சத்தம் கேட்டு கண்ணை திறக்க முடியாமல் இருந்தாலும், இடை விடாது தட்டும் ஓசையினால் கண் முழித்து கதவை திறந்தான்.

வெளியில் ரகுராம் அவர் பின்னால் காவல் துறை அதிகாரிகள்.

"அப்பா நான் தான் வீட்டுக்கு திரும்பிட்டேனு அவங்களுக்கு தகவல் கொடுக்கலையா?" கொட்டாவி விட்டு கொண்டே கேட்டான்.

காவல் துறை அதிகாரிகள் ஒருவர் "நாங்க உங்களை கைது செய்ய வந்து இருக்கிறோம்"

"கைது பண்ணுற அளவுக்கு நான்.." முடிக்கு முன்.

ஒரு பெண்ணோட தற்கொலைக்கு நீங்க காரணம், நீங்க அவள் காதலை ஏற்க மறுத்ததனால் அவள் தன்னை தானே மாய்த்துகொண்டாள்.

அப்பா என்ன சொல்லுறாங்க?

இங்கே என்ன நடக்குது ?

எனக்கே புரியலைடா?

ஐயா அந்த பொண்ணு பேரு என்னங்க?

ஏட்டையா செத்து போன பொண்ணு பேரு என்ன? உமாவோ மகேஸ்வரியோ, தம்பி நீ கிளம்பு, நீங்க காலையிலே காவல் நிலையத்தில் வங்க. கிரண்அழைத்து செல்லப்பட்டான்.

இவனை போன்ற பச்சோந்தி காதலர்களை நீதி தேவதை நிச்சயம் தண்டிப்பாள் என்ற நம்பிக்கையில் நாமும் விடை பெறுவோம்.

காதல் பச்சோந்தி

நீ உன் சம்மதத்தை அவன்கிட்ட சொல்லிடியா?

ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி மின் அஞ்சல் அனுப்பிவிட்டேன் என்னோட சம்மதமும் தெரிவிச்சு, ஊருக்கு அவனை பார்க்க டெல்லி யில இருந்து வாரதாகவும் சொன்னேன்.

"இப்பதானே எனக்கு எல்லாம் புரியுது,கடந்த ஒரு மாசமா கிரண் ஒழுங்கா சாப்பிடுறது இல்ல, எப்போதும் அவன் ரூம்ல லைட் எரிஞ்சு கிட்டே இருக்கும்,நீ தான் காரணமா?"

அவருக்கு பதிலாக ஒரு வெட்கம் கலந்த புன்னகை.

"அங்கிள் கிரண் எங்கே? நான் டெல்லி யில இருந்து தொடர்பு கொண்டேன் இங்க வந்தும் ௬ட, அவன் கைபேசி எண் தொடர்பில் இல்லன்னு சொல்லுது ."

"காலையிலே அவசரமா கிளம்பி போனான், இப்ப வந்திடுவான், நீ அவன் ரூம் மேல இருக்கு, அங்க பொய் ஓய்வு எடு,நானும் உங்க அப்பாவும் வெளியில போய்ட்டு வாரோம்."

அவருக்கு தலை ஆட்டிவிட்டு மாலினி கிரண் அறைக்கு போகிறாள், அவனது கணினி முன் உட்கார்ந்து யாஹூ இணைய தளத்திருக்கு செல்கிறாள்.

கிரனோட பெயரும், கடவுசொல்லும் அதிலே சேமித்து இருந்ததினாலே, அது அவனது இன்பாக்ஸ் தானாக சென்றது. தற்செயலாக அவன் இன்பாக்ஸ் நோட்டம் விட்ட மாலினி, அவள் கிரணுக்கு எழுதிய அனுப்பிய மின் அஞ்சல் இன்னும் வாசிக்க படவில்லை என்பதை காட்டியது.

கண்ணோட்ட பார்வையில் தட்டுப்பட்ட காகிதத்தை எடுத்து படித்தால் "இன்று கடைசி" .அவள் கைபேசியில் இருந்து கிரணை தொடர்பு கொண்டாள் "நீங்கள் தொடர்பு கொண்ட எண் தற்போது உபயோகத்தில் இல்லை".

காடுதீயை போல பதட்டம் அவளை பற்றி கொண்டது, மாடியை விட்டு வேகமாக கிழே இறங்கி

"அங்கிள்!!! ... அங்கிள்!!!.." சற்று தயக்கத்துடன்

"நான் என்னோட சம்மதம் தெரிவிச்சு அனுபிய மின் அஞ்சல் இன்னும் கிரண் பார்க்கவில்லை, இந்த கடிதம் அவன் டேபிள் ல இருந்தது, எனக்கு எதோ தப்பு நடக்கபோறது மாதிரி தெரியுது. கிரண் எங்கே போயிருக்கிறான், போகும் போது ஏதாவது சொல்லிவிட்டு போனானா? "

"மாலினி தேவை இல்லாமல் நீ பதட்டபடுற, அமைதியா இரு, கிரண் இப்ப வந்திடுவான்."

"அப்பா நடக்கிறதை பார்த்தல் எனக்கு கொஞ்சம் பயமா இருக்கு, நீங்களும் மாமாவும் கிரண் கைபேசியில் அழையுங்கள் "

இருவருக்கும் மாலினிக்கு கிடைத்த பதில் தான் .ரகுராம் லேசான பதற்டத்துடன் யோசிக்க ஆரமித்தார்

அவரின் அமைதியை பாத்து மாலினி, யோசிக்க நேரம் இல்லை,உடனே காவல் துறைக்கு போகலாம்.

காவல் துறையா!!!

"எனக்கு உள்மனசு சொல்லுது எதோ தப்பு நடக்க போகுதுன்னு, அதனாலே பின் விளைவுகளை பத்தி யோசிக்காம காவல் துறைக்கு தகவல் கொடுங்க."

முதலில் மறுத்தாலும் ஒருவழியாக மாலினியின் யோசனையை ஏற்று காவல் துறைக்கு தகவல் அனுப்பப்பட்டு,அவர்களும் வந்து விசாரணை முடிக்கி விடப்பட்டது.

காவல் துறை கைபேசி கம்பெனியை தொடர்பு கொண்ட பொது கடைசியாக அவன் தாம்பரம் ரயில்வே ஸ்டேஷன்னில் இருந்தது தெரிய வந்தது.

தாம்பரம் பகுதிகளில் எந்த சம்பவமும் நடக்க வில்லை மேலும் இன்று ஒரு புகாரும் வரவில்லை.

சென்னையில் உள்ள அனைத்து காவல் நிலையங்களிலும் கிரணின் புகைப்படம் அனுப்பப்பட்டு விசாரணை முடுக்கி விடப்பட்டது.அவனை யாரும் கடத்தி இருக்கலாமோ என்று கோணத்திலும் அவன் வேலை பார்க்கும் அலுவலக நண்பர்கள், தெரிந்த நண்பர்கள் அனைவரிடமும் விசாரணை நடந்தது. யாரும் அவனை இன்று காலையில் இருந்து பார்க்க வில்லை என்பதையே சொன்னார்கள் .

கிரணுக்கு நடந்தது என்னவென்று தெரியாமல் வீட்டில் அனைவரும் கலக்கத்தில் எதோ விபரிதம் நடத்து விட்டதாகவே எண்ணினார்கள்.அக்கம் பக்கம் உள்ளவர்கள் துக்கம் விசாரித்துவிட்டு சென்ற வண்ணம் இருந்தனர்.இரவு 10 மணி ஆகியும் ஒரு தகவலும் இல்லை. வந்தவர்கள் அவரவர் வீடுகளுக்கு சென்று விட்டனர்.முதல் கட்ட விசாரணையை முடித்து கொண்டு காவல் துறையினரும் கிளம்பினர்

கடிகாரம் 11 மணி அடிக்கும் போது ரகுராம் வீட்டு கதவு தட்டப்படும் சத்தம் கேட்டது.யாரோ கதவை தட்டுகிற சத்தம் கேட்டு ரகுராம், கிரணை பற்றிய கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லி அலுத்துப்போனவர் மாலினியை கதவை திறக்க சொன்னார்.

தற்கொலை செய்து இறந்திருக்க கூடும் என அனைவரின் யூகம் பொய் ஆகும் படி கிரண் வாசலின் நின்று கொண்டிருந்தான்.
கதவை திறந்ததும் அவள் கண்ட காட்சியை நம்பவும் முடியவில்லை நம்பாமலும் இருக்க முடியவில்லை. யாரை தேடி அலைந்து திரிந்தார்களோ அவன் செத்து பிழைத்தவன் போல முன்னால் நின்று கொண்டிருந்தான்.

தொடரும் ..