திருவிழா நாடகங்கள் - நடிகைக்கு அடி

முன்னாள் மொக்கை இங்கே, நடப்பு கிழே
*******************************************************************************
விறகு கட்டையை எடுத்துகிட்டு என்னைத்தான் அடிக்க வாராருன்னு பயந்து போயிட்டேன், வந்தவரு நேர அதை அவரோட தங்கமணிக்கு அடுப்பு விறகுக்கு கொடுத்தாரு, என்னிடம் வந்தவரு எலே இந்தா சின்ன நோட்டு ஒரு காட்சி எழுதி காட்டுன்னு சொன்னார். நானும் எழுதி கொடுத்தேன், ஒரு சில குறைகளை சுட்டி காட்டி என்னிடமே எல்லாத்தையும் எழுத கொடுத்தாரு.

வீட்டு பாடம் எழுதாம பள்ளிக்கு போய் இம்போசிசன்(Imposition) எழுதின முன் அனுபவத்திலே,அந்த வருஷம் நாடக நடிகர்களுக்கு அவர்களின் காட்சிகளை எல்லாம் நானே எழுதி கொடுத்தேன், எல்லாம் எழுதி முடித்தவுடன் ஒரு ரெண்டு ரூபாய் கொடுத்து டீ வாங்கி குடிச்சுக்கோ ன்னு சொல்லிட்டாரு, அப்பவே எனக்கு தெரிஞ்சு போச்சி இந்த தடவையும் மேடை மேல ஏறி நடிகைகளை பார்க்க முடியாதுன்னு.

நாடக நடக்கும் நேரத்திலே மேடையிலே வலது பக்கத்தில் ஒலி,ஒளி அமைப்பிலே இருந்து இருவர் நிற்பார்கள், அவர்களின் வேலை, காட்சிக்கு ஏற்ப திரை சீலைகளை மாற்றுவர், வீடு என்றால் வீடு படம் போட்ட திரை சீலை பின்னால் இருக்கும், இது எப்படி அவர்களுக்கு தெரியும், நாடக நோட்டிலே ஒவ்வொரு காட்சி ஆரம்பிக்கும் முன்னே இருக்கும் முன்னே அந்த காட்சி எங்கு நடைபெறுகிறது, அதிலே பங்கு பெரும் நட்சத்திரங்கள் உட்பட தகவல் இருக்கும்.நாடக அமைப்பிலே இருந்து ஒருவர் காட்சி வாரியாக அது நடைபெறும் இடம், அதிலே பங்கு பெரும் நட்சத்திரங்கள், அந்த காட்சியிலே பயன்படும் பொருட்கள் அடக்கிய பட்டியல் வைத்து இருப்பார், அவர் அந்த காட்சிக்கு தேவையான பின்புலத்தை திரை சீலை மாற்றுபவருக்கு சொல்லுவார்.இவரு மேடையோட ஒரு பக்கத்திலே இருப்பாரு.

மேடைக்கு இடது பக்கத்திலே ஒருவர் நின்று கொண்டு நாடகத்திலே வரும் வசனங்களை கதா பாத்திரங்களோடு பேசுவார், பேசவேண்டிய வசனம் மறந்து போய் தலையை சொரிந்து கொண்டு மேடையிலே நிற்காமல் இருக்க ரெம்ப உதவியா இருக்கும்.

இதிலே நான் எந்த இடத்தை, ஏன் தேர்ந்து எடுத்தேன்னு காரணம் சொல்லி உங்களை கலவரபடுத்த விரும்ப வில்லை,எப்படியே கஷ்டப்பட்டு உழைச்சி வலது பக்கத்தை இடத்தை பிடித்து விட்டேன்.

ஒவ்வொரு காட்சி முடிந்ததும் நாடகம் பார்க்கிற மக்கள் சோர்ந்து போகாமல் இருக்க, ஒலி,ஒளி அமைப்பாளர் காட்சிக்கு சம்பந்தமான பாடலை பாடுவார், இந்த நேரத்திலே அடுத்த காட்சிக்கு தேவையான பொருட்களை தாயார் செய்வதும், நடிகர் நடிகைகைகளை தயார் செய்வதும் வழக்கம், எல்லாம் தயார் ஆனாவுடனே விசில் அடிக்கப்படும், உடனே அந்த காட்சியிலே நடிக்க வேண்டியவர்கள் மேடைக்கு வருவார்கள்.அதோட அந்த வேலை முடிந்து விடும், அப்புறம் வேடிக்கை பார்ப்பேன்.நாடக நடிகைகளை பக்கத்திலே இருந்து பார்த்ததிலே எங்க ஊரு காரங்க அவர்களுடன் சேர்ந்து ஆடிப் பாடியதை எல்லாம் பார்த்து நானும் நாடகத்திலே நடிக்கணும் முடிவு பண்ணினேன்.

அடுத்த வருஷம் கல்லூரியிலே சேர்ந்து இருந்தேன், திருவிழாவுக்கு விடுமுறை இல்லாததாலே,நடிகையோட ஆடிப் பாடனும் என்பதற்காக அவசர விடுமுறை எடுத்து வந்தேன்.கலைவெறி என்னை விட வில்லை,பழைய படியே நாடக நடிகர்களுக்கு வசனம் எழுதி கொடுத்தேன், அந்த வருஷம் யாரையும் தாக்கி நகைச்சுவை செய்ய வழி இல்லை. அவங்க நகைச்சுவைக்கு ஊறுகாயா இருந்தவர் காலமாகி விட்டதாலே அவரை தாக்கி எழுத முடியலை.

நாடகத்தோடு இருந்த ரெண்டு வருட தொடர்பிலே எனக்கு ஒரு ஆசை வந்தது. நான் யாரிடம் சொல்லாமல் ஒரு ஐந்து காட்சிக்கு நகைச்சுவை ன்னு நான் நினைச்சி எழுதி நாடக அமைப்ப்பாளரிடம் கொடுத்தேன்.

எழுதியதை படித்து விட்டு என்னை பார்த்தவர், "ஏல நீயா எழுதினியா, யாரவது எழுதியதை சுட்டுட்டு வந்துட்டியா"

"நான் தான் எழுதினேன்",அவர் நம்பின மாதிரி தெரியலை,ஆனா எப்படியே எழுத்து பிடிச்சி போய் நாடகத்திலே சேத்துகிட்டாரு.எழுதினதுக்கு பரிசா என்னையும் நடிக்க சொன்னாரு அவரு சொன்ன உடனே தூக்கம் எல்லாம் காணமப் போச்சி, எப்படி நடிக்கனுமுனு நானே ஒத்திகை பார்ப்பேன்.நாடகம் நடக்கும் தேதி வரைக்கும் நடிகர்கள் மட்டுமே ஒத்திகை எடுப்பார்கள், நாடக நடிகைகள் நாடகம் நடக்கும் அன்றைக்கு காலையிலே தான் ஊருக்கு வருவார்கள்.அதுநாள் வரைக்கும் ஒத்திகை அறை பக்கம் போகாத நான், அன்றைக்கு காலையிலே போய் காத்து கிடந்தேன்.

நாடக நடிகர்கள், நடிகைகள் நெருங்கி நடிக்கனுமுன்னு அவங்களுக்கு பிரியாணி, சோப்பு, சீப்பு, பாசிமணி, ஊசி மணி எல்லாம் வாங்கி கொடுப்பாங்க, என்னோட பொருளாதாரம் ரெம்ப மோசமா இருந்ததினாலே நான் வீட்டிலே இருந்து காசை திருடி இதெல்லாம் நானும் வாங்கி கொடுத்தேன்.

நான் அப்பத்தான் கல்லூரியிலே நடன குழுவிலே சேர்ந்து நடனம் கத்து கொண்டு வந்தேன்.

பாடலுக்கு ஒத்திக்கை செய்யும் போது என்னைப் பார்த்த நாடக நடிகை

"ஏன் அந்த கருப்பு அண்ணாச்சி பாட்டை போட்டு உடற்பயிற்சி செய்யுறாரு, அங்கே உடம்பிலே எழும்பும் தோலும் நல்ல வெளியே தெரியுது, இந்த உடற்பயிற்சி தேவையா?"

நவின நடன அமைப்பு அவங்க கண்ணுக்கு இப்படி தெரியுதே ஒரே வருத்தமா போச்சி.என்னோட ௬ட நடிக்கிற நடிகையோட காலிலே விழுந்து என் ௬ட நான் அமைக்கும் நடனத்துக்கு ஏத்த மாதிரி ஆட சம்மதிக்க ஆரமித்தேன், முதல்ல மறுத்த அந்த நடிகை ஒரு பவுடர் டப்பா வாங்கி கொடுத்த உடனே சம்மதித்தார்கள்.

பாட்டுக்கு ஒத்திகை பார்க்கும் போது நான் கையை காலை ஆட்டும் போது அவங்க மூக்கிலே கை பட்டு மயங்கி விழுந்துட்டாங்க. எல்லோரும் ஓடி வந்து தண்ணி எல்லாம் தெளிச்சு பார்த்தாங்க, ஒன்னும் பிரயோசனம் இல்ல.எல்லோருக்கும் பயம் வந்து விட்டது நாடக நடிகை மண்டைய போட்டாங்களோன்னு

(அவங்களுக்கு என்ன ஆச்சின்னு அடுத்த மொக்கையிலே பார்க்கலாமா)

திருவிழா நாடகங்கள்

இயல், இசை, நாடகம் என்ற முன்று கலைகளை ஒரு கலவையா கலக்கி மேடை நாடகங்களிலே கொடுத்த காலம் இப்ப மலை ஏறிப்போச்சி,கலை ரசிகர்கள்,ரசிகைகள் எல்லாம் நெடுந்தொடரிலே கவனம் சொலுத்த மேடை நாடகங்கள் இப்ப எல்லாம் பார்ப்பதே குதிரை கொம்பா இருக்கு. என்னைப்போன்ற மொக்கை எழுத்தாளர்களையும், நல்ல எழுத்தாளர்களையும் இந்த உலகிற்கு அறிமுகப்படித்திய நாடகம் ஒரு காலத்திலேயே நாடித்துடிப்பா இருந்து.எனக்கு விவரம் தெரிந்த நாளிலே இருந்து எங்க ஊரு திருவிழாவிலே நாடகம் நடக்கும்.நாடக அனுபவத்தை வைத்து பிற்காலத்திலே ஒரு டைரக்டர் ஆகி, ஒரு நடிகை கையை பிடிச்சாவது, நடிப்பு சொல்லி கொடுக்கலாம் என்கிற கனவுல அலைந்த காலம் எல்லாம் இருக்கு,நான் டைரக்டர் ஆகாம தமிழ் திரைவுலகையும், சினிமா ரசிகர்களையும் காபாற்றியதுக்கவாது எனக்கு ஒரு விழா எடுத்தா தேவலாம்.

தணியாத கலை ஆர்வம் கொண்டதினாலே நான் மேடை நாடகங்களை பார்க்க போவேன்னு சொன்னா யாருமே நம்ப மாட்டீங்க என்பதாலே, நாடக நடிகைகளை பார்க்கவே முதலில் நாடகம் பார்க்க ஆரம்பித்தேன்.அவங்க குதிரை வண்டியிலே வரும் போது அதற்க்கு பின்னால் குதிரைக்கு சமமான ஓட்டத்திலே ஓடி அவங்களை பார்த்த ஒரு பொற்காலம் அது, இப்ப அது கடைப்பக்கம் வாரவங்களுக்கு பொல்லாத காலம் ஆகிவிட்டது.நாடக நடிகைகள் ௬ட உள்ளூர் நடிகர்கள் பாட்டுக்கு ஆடிப்பாடும் போது எனக்கு இப்படி ஒரு பொன் நாள் எப்ப மலரும் என்று ஏங்கிய நாள்கள் உண்டு.

என்னையும் ஆட்டத்திலே சேர்க்க கேட்கும் போது

"ஏலே.. முளைச்சி மூனு இல்லை விடலை, அதுக்குள்ளே நாடகமா, ஓடிப்போ பிஞ்சு" (முளைச்சி மூனு இல்லை விடலை:மணி அண்ணன் இதுக்கு ஏதும் விளக்கம் இருக்கா உம்மகிட்ட)

அவங்களுக்கு தெரியுமா நான் பிஞ்சிலே பழுத்தவன்." என்று

உள்ளூர் நாடகத்திலே நடிகர் எல்லாம் சொந்தக்காரங்க தான் இருப்பாங்க, கதாநாயகன் ஆகனுமுனா அதிகமா காசு கொடுக்கணும், இப்படி ஒவ்வொரு வேசத்துக்கு காசு கொடுத்து நடிப்பாங்க, குத்தாட்ட பாட்டு ஆட தனி கணக்கு, இப்படித்தான் நடிகர்களை தேர்ந்து எடுப்பார்கள்.இதெல்லாம் போக வசூல் நோட்டு அச்சி அடிச்சி கொடுப்பாங்க நன்கொடை வாங்க, ஊரிலே இருக்கிற பெரிய தலைகளிடம் நன்கொடை வசுல் பண்ணுவாங்க. அதிகமா கொடுத்தா நாடக நோட்டீஸ் ல பேரு வரும், காசு கொடுக்கலைனா காமெடி காட்சி ஒன்னு தாயார் செய்து அவங்களை கலாய்ப்பாங்க, அதனாலே நாடகத்திலே நடைச்சுவை உள்ளூர் காரங்களை ஓட்டுவதுக்கு தான்.

கொஞ்சம் அழகான நடிகை ஜோடியா கிடைத்து விட்டா, அவங்க ௬ட நடிப்பவருக்கு வாயெல்லாம் ஜொள்ளா இருக்கும். இப்படித்தான் ஒரு தடவை தன்னோட ரங்கமணிக்கு கொஞ்சம் வயசான நடிகையை ஜோடியா நடிக்க வைத்ததும், அவரோட தங்கமணிக்கு வந்த கோபத்திலே

"நீங்க எல்லாம் குமரிகளோடு நடனம் ஆடனும், என் புருஷன் என்ன இளக்காரமா கிழவியை ஜோடியாக்கி இருக்கீங்க"

நாடக பொறுப்பாளர் உடனே "உன் புருஷன் குமரி ௬ட நடனம் ஆட ஆயிரம் ரூபா வேண்டும், அவங்க எல்லாம் காசு அதிகமா கொடுத்தவங்க".

அந்த பெண்மணி கோபத்திலே தன தாலியை அடகு வச்சி ஆயிரம் ரூபா ௬டுதலா கொடுத்து கணவரோட மானத்தை காப்பத்திட்டாங்க.நான் கல்யாணம் முடிக்க இதுவும் ஒரு காரணமா இருந்தது, இப்படி பிற்காலத்திலே என் மானமும் காக்கப்படும் என நினைத்து கல்யாணம் முடிச்சி பாதிக்க பட்ட ஜீவ ராசிகளில் நானும் ஒருத்தன்.

நாடக ஒலி, ஒளி அமைப்பாளர் தான் நாடக நடிகைகளை அழைத்து வருவது , நாடகத்திற்கு செய்யும் வசுலிலே பாதியை இவர்க்கு கொடுப்பார்கள், கொஞ்சம் மேடை அமைப்பவர்க்கு செல்லும்,வசூல் பணத்திலே மிச்சம் ஏதும் வந்துவிட்டால் அடுத்த வருஷம் நாடகம் நடிக்கும் வரைக்கும் சண்டை நடக்கும், அந்த காசை என்ன பண்ணலாம் என்று.

குச்சி மிட்டாய் வாங்கி திங்க காசு இல்லாத காலத்திலேயே குருவி ரொட்டிக்கு எங்கே போக,நாடக நடிகைகளை பக்கத்திலே இருந்து பார்க்க முடியலையே என்கிற ஏக்கத்திலே கரிச்சான் குஞ்சு மாதிரி இருந்தா நான் துரும்ப இளைச்சி கருவா குஞ்சு மாதிரி ஆகி விட்டேன்.இருந்தாலும் முயற்சியை தளரவிடலை,காசு கொடுக்காம நடிகையோட நடிக்கனுமுனா நாடகத்தை நடத்துபர்கள் தயவு வேணும், அதை எப்படி பிடிக்கிறதுன்னு கண்டு பிடிப்பிலே இறங்கினேன்.உலகத்திலே ஆராட்சி செய்ய எவ்வளவோ நல்ல விசயங்கள் இருக்கா, என் புத்தி எப்படி போகுது பாருங்க.

நாடகத்துன்னு ஒரு பெரிய நோட்டு இருக்கும், அதிலே நாடகத்தோட முழுகதையும், திரை கதை, வசனத்துடன் இருக்கும், அதிலே இருந்து ஒவ்வொரு நடிகருக்கும் அவர்களுடைய கதாபாத்திரம் பேசும் வசனங்களை மட்டும் ஒரு சின்ன நோட்டிலே காட்சி வாரியாக எழுதுவார்கள்.அந்த காட்சியிலே கதாபாத்திரத்தின் வசனங்கள் அப்படியே இருக்கும், அவரை அடுத்து பேசும் கதா பாத்திரத்தின் வசனத்தின் முதல் வரியும், கடைசி வரியும் இருக்கும்.

உதாரணத்துக்கு காதநாயகனுக்கு கதா பாத்திரத்துக்கு வசனம் எழுதினால் இப்படி இருக்கும்.

காதாநாயகன் : கண்ணே, நான் வந்தது உனக்கு பிடிக்க வில்லையா, நான் வரும் முன் சுட, சுட வாங்கி வந்த நெல்லை அல்வா போல இருந்த உன் முகம், என்னைப் பார்த்ததும் உன் மலர் கைகைகளுக்குள் அகப்பட்டு கசக்கி, பிழிந்து நீ வடை என நினைத்து செய்த முறுக்கைப் போல சுருங்கி விட்டதே...(நாயகியை கையை தொட முயற்சி செய்கிறார், அவள் அவனுக்கு விலகி)

காதாநாயகி : (கோபத்துடன்..) போடா வெண்ணை, எவ்வளவு நேரம்.................................. இனிமேல என்னைப்ப் பார்க்க வரவேண்டாம்.

காதாநாயகன் : நான் எனக்குள் உன்னைத்தானே பார்க்கிறேன், நீயும், நானும் தாம்பத்தியத்தை தவிர அனைத்திலும் ஒன்றர கலந்து விட்டோம் என்பது உனக்கு தெரியாதா ? அடி கள்ளியே..

காதாநாயகி : ஹும்.. அரளி விதையை அரைச்சி ................................................................ இனிமேல உங்களிடம் நான் பேசுவதிலே நான் வருகிறேன்(கதாநாயகி கிளப்ப முற்ப்படுகிறாள், அவள் கால் இடறி கிழே தடு மாறி விழ, நாயகன் அவளை தாங்கி பிடிக்கிறான்)

சினிமாவா இருந்தா நாயகியை பிடிச்ச உடனே வெளிநாட்டிலே பாட்டு வரும், ஆனா நாடகத்திலே அந்த காட்சி முடிஞ்சாத்தான் பாட்டு, ஆக இப்படி வசனம் இருக்கும் ஒவ்வொரு பாத்திரத்திருக்கும்.என் தலைஎழுத்து தான் நல்லா இல்லை, ஆனா கையெழுத்து என்னைத்தவிர மத்தவங்க படிக்கிற மாதிரி இருக்கும், இதைப் பயன் படுத்தி நான் வசனம் எழுதி கொடுக்க முடிவு எடுத்து, நாடக அமைப்பாளரிடம் சென்றேன். அவர் என்னை மேலும், கீழும் பார்த்தார், நான் வந்த விஷயத்தை சொன்னேன், சுத்தி, முத்தி பார்த்தாரு மூலையிலே இருந்த விறகு கட்டையை எடுத்துகிட்டு என்னை பார்த்து வந்தார்.

(வந்தவரு என்ன செய்தார், அடுத்த மொக்கையிலே பார்க்கலாமா )

திருட்டுப் பூனைகள்

காட்சி: 1 (மாலா வீடு)

வெயில் தன் உச்சத்தை துவங்கும் முன் நாம் மாலாவின் சமையல் அறையில் புகுந்தோம்.அவள் அங்கு கனத்த இதயத்துடன் பாலை கலக்கி கொண்டு இருந்தாள். அந்த பால் சுழலுவதை போல தன் மனமும் சுழலுவதை உணர்ந்தாள். காரணம் தன் கணவன் அமுதன் ௬றிய வார்த்தைகள் நினைத்து நினைத்து மனம் வெந்தாள். அதிலும் அவன் கூறிய கடைசி வார்த்தை

'நீ உயிரோடு இருந்தாலும் எனக்கு பிணம் தன்'.

அதுவே அவளிடம் பேசியதாக கடைசி வார்த்தையாக இருக்கவேண்டுமென என எண்ணி, அவள் செய்துகொண்ட இருந்த செயலுக்கு இடையுராக தொலைபேசி மணி ஒலித்தது,அதற்க்கு பதில் சொல்லும் நிலையில் அவள் இல்லாததால்,அது தன் பணியை செய்து விட்டு அமைதியானது. அவள் பாலை குடிக்க முற்பட்டாள், மீண்டும் தொலைபேசி மணி ஒலித்தது இம்முறை இவளுடைய கைபேசி , ஏதோ நினைவு வந்தது போல அதை கையில் எடுத்தாள்.

மறுமுனையில் ஒரு பெண்ணின் குரல், அவள் கூறிய பதட்டமான வார்த்தைகளை கேட்டு, அவள் கூறிய விலாசத்தை குறித்து வைத்து கொண்டு, தான் செய்து கொண்டிருந்த வேலையை மறந்தாள், ஏன் தன்னையும் மறந்தாள், தொலைபேசியில் கேட்ட கடைசி வரிகள் மட்டும் காதில் ஒலித்தது. தன்னை தயார் படுத்திக்கொண்டு வெளியில் கிளம்பினாள்.


காட்சி:2 ( கைபேசி உரையாடல்)

அமுதன் கைபேசி ஒலித்தது, எதிர்முனையில் பேசியது மாலாவிடம் பேசிய அதே குரல்.

அமுதன் 'நான் சொன்ன விஷயம் என்ன ஆச்சு'.

பதில் 'எல்லாம் நல்ல படியாக நடக்கிறது, நீ எப்ப கிளம்புற'

அதற்கு பதிலாக அமுதன்

'அலுவலகத்தில விடுப்பு சொல்லிவிட்டேன், இன்னும் 5 நிமிசத்துல கிளம்புவேன், நீ கிளம்பிவிட்டாயா?'

அதற்கு அவள் 'இதோ கிளம்பியாச்சு

காட்சி : 3 (மருத்துவ மனை )

மாலா அவசர அவசரமாக ஆட்டோவில் இருந்து இறங்கி மருத்துவமனையின் வரவேற்பு அறைக்கு ஓடினாள். அங்கு கண்டகட்சி அவளின் கோபம் சூரியனையே சுட்டு எரிப்பது போல ஆனது. காரணம் கண்ணன், அங்குள்ள நர்ஸ் அவனிடம் எதோ பேசிக்கொண்டு இருந்தாள்.அவனை நோக்கி வேகமாக சென்று அவனை திட்டி தீர்க்க வேண்டும் என்பதற்காக திட்ட வாய் எடுத்த அவள், நர்ஸ் கூறியதை கேட்டு நிறுத்தினாள்

"சார் இங்க மாலான்னு யாரும் இங்க இல்லை, நான் நல்ல பாத்துட்டுதான் சொல்லுறேன், நீங்க எத்தனை தடவை கேட்டாலும் இதே பதில் தான். "

"கண்ணன் "

என அழைத்த மாலாவை திரும்ப பார்த்தவுடன்

"மாலா நீ இங்க உயிருக்கு போராடிகிட்டு இருக்கிறதா எனக்கு தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது."

அதற்கு அவள் " இதே அழைப்பு எனக்கும் வந்தது "

"உண்மையாகவா? "

மாலாவின் கைபேசி மணி அடித்தது, எடுத்து பேசியவுடேனே, அவள் பதில் ஏதும் சொல்லாமல் மருத்துவ மனையின் வாசலுக்கு வந்தாள், அவள் பின்னால் கண்ணனும் வந்தான்.

"மாலா என்ன ஆச்சு? "

பதிலே சொல்லாமல் அங்கு நின்று கொண்டு இருந்த ஆட்டோ வில் ஏறி சென்றாள்.

மனதை தைரிய படுத்திகொண்டு அவளை வேறு ஒரு ஆட்டோவில் பின் தொடர்ந்தான்

காட்சி 4: (மாலாவின் வீடு)

வாசலிலே நின்ற கூட்டம் இவளுக்கு தானாய் வழி விட்டது.

உள்ளே சென்ற மாலா அமுதன் அகால மரணத்தை கண்டு தன்னை அறியாமல் அழுகை பீறிட்டது. அதகுள் அங்கு வந்து சேர்ந்த கண்ணன் நடப்பதை அறிந்தாலும் நடந்ததை யூகிக்க முடியாமல் அமுதன் அருகில் கிடந்த பொண்ணை பார்த்து அவனும் அழ ஆரமித்தான், அது வேறுயாருமல்ல அவனது மனைவி. அழுகையை அடக்கி கொண்டு சமையல் அறைக்கு சென்ற மாலா தான் விஷம் கலக்கி வைத்திருந்த பால் பாத்திரம் காலியாக இருப்பதை பார்த்தாள்.

ஆறு மாதங்களுக்கு பிறகு...

காட்சி:5 (கண்ணன் வீடு)

"என்னங்க அலுவலகத்துல இருந்து சீக்கிரமா வந்துடீங்க, உடம்பு ஏதும் சரி இல்லையா?"

என்று மாலா வாசலில் வரும் கண்ணனை பார்த்து கேட்டுக்கொண்டே அவனை நோக்கி செல்கிறாள்.

கண்ணன் பதில் ஏதும் கூறாமல் அவளிடம் ஒரு கடிதத்தை நீட்டுகிறான். அதை படித்த மாலா உள்ளம் உடைத்து கிழே விழுந்தாள்.

அந்த கடிதத்தின் சாரம்சங்களாவது

இனிய புதுமண தம்பதிகளுக்கு வணக்கம்,

காதலித்தீர்கள் காதல் கை கூடாமல் கலைந்து ஆளுக்கொரு வாழ்கையை அமைத்துக்கொன்டீர்கள். கால ஓட்டத்தில் விபத்தாய் மீண்டும் நடந்த சந்திப்பு உங்கள் காதலின் இரண்டாம் அத்தியாத்திற்கு அடித்தளமானது.

திசை மாறிய பறவைகள் உல்லாச பறவைகள்யானிர்கள். உங்கள் ஓட்டத்தை தடுக்க முயற்சி செய்தவர்கள், நீ உனக்காக வெட்டிய குழியில் விழுந்து மாண்டு விட்டார்கள். உங்கள் களங்கத்தை நீக்க அவர்கள் இன்னுயிரை தியாகம் செய்து விட்டார்கள்.

உண்மையை ஒழிந்தது பொய்யை வெளிச்சமிட்டு காட்டிய உங்கள் முகமுடியை விரைவில் தோலுரித்து காட்டுவேன்.அப்போது உண்மையின் சக்தியை உணர்ந்து கொள்வீர்கள்.

அன்புடன்,

விபரம் அடுத்த மடலில்

பொறுப்பு அறிவித்தல் : இது ஒரு மீள் பதிவு

தணிக்கை குழுவும்.தயாரிப்பாளரும்

தணிக்கை குழு : படம் நல்லா வந்திருக்கு, ஆனா ஒரு மூன்னு இடத்தை தவிர
தயாரிப்பாளர் : கோடி கோடிய கொட்டி படம் எடுக்கிற எங்களுக்கு தெரியாமா உங்களுக்கு தெரிஞ்ச அந்த மூன்னு இடம் எதுங்க?


தணிக்கை குழு : ஒரு இடத்துல கதாநாயகி கொசுவை அடிக்க மாதிரி இருக்கே, அது விலங்குகள் வன்முறை சட்டப்படி குற்றம்

தயாரிப்பாளர் : கொசுவை அடிக்காம கோவில் கட்டியா கும்பிடனும்

தணிக்கை குழு : அந்த கொசுவுக்கு மருத்துவ சான்றிதழ் வாங்கினீங்களா?

தயாரிப்பாளர் : ஐயா அந்த கொசு கடிச்சு, மலேரியா, சிக்கன் குனியா வந்து மண்டைய போடுற மனுசங்களுக்கு தான் இறப்பு சான்றிதழ் வாங்கணும்

தணிக்கை குழு : ச்சுச்சு.. குறுக்க பேசசக்கூடாது. எல்லாம் விதி, நாங்க விதி படிதான் நடப்போம்

தயாரிப்பாளர் : எல்லாம் எங்க தலை விதி, சரி அடுத்த குற்றம் என்னனு சொல்லுங்க

தணிக்கை குழு : கதா நாயகன் ஒரு காட்சியிலே தொடை தெரிய வேட்டிய மடிச்சு கெட்டிகொண்டு வாராரு அது ஆபாசமா இருக்கு

தயாரிப்பாளர் : நீங்க சொல்லுறதுதான் ரெம்ப ஆபாசமா இருக்கு, சண்டை காட்சியிலே வேட்டியை மடிச்சு கட்டாம எப்படி முடியும்?
கதாநாயகி நீச்சல் உடையிலே கன்னா பின்னா ன்னு வாறதை எல்லாம் கலாசார குத்து விளக்கா?

தணிக்கை குழு : ரெம்ப பேசுனீங்க.. படமே வெளியிலே வராத படி பண்ணிடுவேன்

தயாரிப்பாளர் : நீங்க செஞ்சாலும் ஆச்சரிய படுறதுக்கு இல்ல, நான் இனிமேல் வாய் திறக்கலை, நீங்க மேல சொல்லுங்க சாமீ

தணிக்கை குழு :அடுத்ததா கதாநாயகனும் கதா நாயகியும் முத்தம் கொடுக்கிற காட்சி ரெம்ப அவமானமா இருக்கு.அவன் கொடுக்கிற வேகத்தை பார்த்தால் கதாநாயகி குடல் அள்ளி வெளியே போட்டுருவான் போல இருக்கு

தயாரிப்பாளர் : வாயில நல்லா வந்துட்டு வடக்காம போகுது.. அவன் காதலிக்கு அவன் முத்தம் கொடுக்கான், நீங்க ஏன் வயத்து எரிச்சல் படுறீங்க?

தணிக்கை குழு : எல்லா விதி படிதான் நடக்கு,எப்படி எப்படி எல்லாம் முத்தம் கொடுக்கலாமுன்னு விதி முறைகள் இருக்கு.

தயாரிப்பாளர் : என்னவோ நியூட்டன் முன்றாம் விதி மாதிரி பேசுறீங்க

தணிக்கை குழு : காட்சிகளை மாத்த முடியுமா முடியாதா? முடியலனா நாங்க வெட்ட வேண்டியது வரும்

தயாரிப்பாளர் : என்னவோ கடை திறப்பு விழாவுக்கு ரிப்பன் வெட்டுற மாதிரி சொல்லுறீங்க, வடக்க போய் பாருங்க, ஆடை இல்லாம படம் எடுத்து இந்திய கலாசாரத்தை குப்பையிலே போடுறாங்க, உங்க விதி அங்க தூங்குதா? அதை எல்லாம் ஓகோ.. ஆகா.. புகழ்ந்து தள்ளுவீங்க. நம்ம ஊருக்கு வந்தா கண்ணகி அவங்க ஊருக்கு போன கோவலனா?

தணிக்கை குழு : ஹலோ ..

தயாரிப்பாளர் : இருவே பேசிகிட்டு இருக்கமுல்ல, தினமும் ஒரு லட்சம் மாடு,ஆடு, கோழி எல்லாம் வெட்டுராங்க காணாக் குறைக்கு மனுஷனையும் வெட்டுறாங்க. அவங்க எல்லாம் எந்த மருத்துவரிடம் சான்று வாங்குதாங்க,
பேசவந்துடீங்க.. மருத்துவ சான்று மண்ணாங்கட்டி சான்றுன்னு.
கொசுவை அடுச்சுட்டானு குய்யோ முய்யோனு கத்துற நீங்க, மாட்டை அடிக்கிற மாதிரி சண்டை காட்சியிலே மனுசங்களை புரட்டி எடுக்குறான் அதுஎல்லாம் உங்க கண்ணுக்கு தெரியலையா?

தணிக்கை குழு : உங்க வாயோட சேத்து முழு படத்தையும் வெட்டுறதா முடிவு பண்ணிட்டோம்


தயாரிப்பாளர் : ஐயா மானத்தை காக்க நிக்கும் மகராசன்களா , நான் இன்னும் முடிக்கலை, வேட்டியை கணுக்கால் வரை தான் மடிச்சு கட்டனுமுணா அவன் சேலை தான் உடுத்தனும்.கதாநாயகி கூட மழையில நினைஞ்சு அடி பாடுறான், அவ தொப்புள்ள மைதானத்துல விளையாடுற மாதிரி பம்பரம்,கோலி குண்டு விளைஆடுராங்க. தொப்புள்ள விளையாடலாம் வாயில விளையாடக் கூடதா?
தணிக்கை குழு : உங்க படத்தை எல்லாத்தையும் வெட்டப்போறோம், நீங்க வீட்டுக்கு போகலாம்.

தயாரிப்பாளர் : அப்படியே படம் வெளியில வந்தா, படம் எடுத்து நொந்து போன தயாரிப்பாளர்ல இருந்து விளக்கு பிடிகிறவர் வரைக்கும் வழக்கு போடுறாங்க.இதுக்கு அனுமதி கொடுத்த உங்க மேல யாரும் வழக்கு போடுகிறார்களா?

தணிக்கை குழு : நாங்க வெட்டனுமுனு முடிவு பண்ணியாச்சு . நீங்க போகலாம்.

தயாரிப்பாளர் : நீங்க வெட்டுறதுக்கு முன்னாடி, நான் வெட்ட வேண்டியதை வெட்டியாச்சு. கைபேசியில வார அழைப்புக்கு முதல்ல பதில் சொல்லுங்க, நான் சொல்ல வந்து புரியும் .

தணிக்கை குழு : (பேசி முடிந்ததும்...) இதெல்லாம் நீங்க ஏன் முதல்லே சொல்ல வில்லை, நாம இவ்வளவு நேரம் பேச வேண்டிய அவசியமே இருக்காது, உங்க படத்துக்கு "U" சான்றிதழ் கொடுத்து விடுகிறேன்.
(சான்றிதல் வாங்கி விடை பெரும் முன் )

தயாரிப்பாளர் : கைபேசியில பேசுனது உங்க வீட்டு சின்ன வீட்டு தங்கமணி இல்லை, நான் ஏற்பாடு பண்ணின பின்னணி நடிகை. எந்த மாட்டுக்கு எங்க புடிச்சா வலிக்கும்னு எனக்கும் தெரியும்.இனிமேல நான் இங்க வர முடியாது இப்பவே அரை ஆண்டி ஆகிட்டேன், படம் வந்த உடனே ஓட்டை ஆண்டி ஆகிடுவேன்.