Tuesday, January 6, 2009

காதல் கடிதம்

அன்புள்ள தமிழ்வாணனுக்கு,

கல்லுரியின் இறுதி நாளில் நிற்கும் நாம் இந்த முன்று வருடங்கள் உதட்டில் இருந்து ஆயிரம் வார்த்தைகள் பேசிஇருக்கலாம், ஆனால் நாம் உள்ளம் பேசிய வார்த்தைகளை விரிவாக எழுத முன்று யுகங்கள் போதாது என்பதை நான் அறிவேன்.

எதற்கும் பிந்துகிற நான் இந்த மடல் விசயத்தில் முந்த வேண்டும் என்பதகாகவும், என் உள்ளத்தில் மொட்டாய் மூடியிர்ந்த உணர்ச்சி வெள்ளம் மலராய் மலர்ந்து விட்டது என்பதை வெளிபடுத்தவும் இந்த நல்ல வாய்ப்பை பயன் படுத்த விரும்பினேன்.

நாம் உலகிற்கு நட்புரிமை பாராட்டினாலும் நாம் உள்ளத்தின் உரிமையை நாமே அறிவோம். சில சமயம் அந்த அகத்தின் உணர்வை தெரிந்து கொண்ட நம் நண்பர்கள் உன்னையும் என்னையும் இணைத்து பேசும் போதும் அதை நான் ரசித்ததை விட இந்த உலகத்திலே மேலான காரியம் ஒன்றும் இல்லை.

இந்த கல் நெஞ்சில் கள்வனாய் நுழைந்து காதல் என்னும் மந்திரம் ஓதி,கல் போல் இருந்த என் மனம் பால் ஆனது . கடுகு போல நுழைந்த நீ கடல் போல் விஸ்வருபம் ஆனாய்.

நீ எனக்குள் இருக்கும் ஆனந்தத்தில் என்மனமும் பஞ்சு போல மிதந்து வானம் சென்று அங்கு உள்ள நட்சத்திரங்களை அழைத்து வந்து மனதிற்குள் பறக்க விட்டது.

காதல் ஒரு கானல் நீர் என்று பலமுறை பெரியவர்கள் ௬றும் போது இது அவர்களின் இயலாமை என் நினைத்த நான், இப்போது நான் அறிந்த உண்மையை உங்களுக்கும் உணர்த்த வேண்டும்..

கானல் நீர் அழகானது அதை பார்த்து ரசிக்கலாம், ஆனால் அதை பருகி நாம் தாகம் தீர்க்க முடியாது என்பதை மறுக்க முடியாது.அதை போல் இந்த கல்லுரி காதல் நம் வாழ்கை தாகத்தை தீர்க்க முடியாது

கல்லூரி காதலை நடமுறைக்கு ஒப்பிட்டால் அது எட்டு சுரக்காய் போன்றது அது கறிக்கு உதவாததை போல இந்த காதலும் வாழ்கைக்கு உதவாது என்பதையும் புரிந்து கொண்டேன்.

கல்லூரியில் பயிலும் போது காதல் செய்வதை பெருமையாக நினைக்கும் இளைஞர்களுக்கு நாமும் விதி விலக்குஅல்ல. அதுவே நாம் தலை விதியும் அல்ல என்பது உண்மை.காதல் ஒரு அத்தியாயம் வாழ்கையில் என்பது எனக்கு தெரிந்து விட்டது

வாழ்கையின் உண்மையை வெளிச்சம் இட்டு காட்டியது எனக்கு கிடைக்க போகும் எதிர்கால மண வாழ்க்கை. அதுவே இது நாள்வரையில் உண்மை என நம்பி கனவுலகில் சஞ்சரித்து இருப்பதை அடி கோடிட்டு காட்டியது.ஆம் எனக்கு திருமணம் நிச்சயிக்க பட்டு விட்டது அமெரிக்க மணமகன் என் கணவன் ஆக போகிறார், திருமணம் முடிந்து அவருடம் அமெரிக்க செல்ல இருக்கிறேன்.

இந்த மடலின் ஆரம்பத்திலே தங்களுக்கு மகிழ்ச்சி தரும் விசயங்களை கூறிய நான் இந்த உண்மையும் சொல்லவேண்டிய கட்டாயம், இது உங்களுக்கு கசப்பை தரும் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

நாம் காதல் கனவு அத்தியாத்தின் முடிவில் எனக்கு ஒரு நல் வாழ்வு ஆரம்பமாகிறது.இதே ஆரம்பம் வரைவில் நீங்களும் அடைய வேண்டும் என மனமார வாழ்த்துகிறேன்.


அன்புடன்,

தாமரை செல்வி.


முக்கிய குறிப்பு: பின் புறத்தில்....தயவு செய்து வாசிக்கவும்.

பின் புறத்தில்: இந்த மடல் முலம் என் மனதை திரையிட்டு கட்டியதால், என் வரிகளால் என் எதிர் கால வாழ்க்கைக்கு எந்த வித பாதிப்பும் வரகூடாது என்பதற்க்காக, இதை படித்து உணர்ச்சி வசப்பட்டு கண்ணீர் சிந்தி அதிலே ஒரு செட்டு இந்த மடலின் விழுந்தாலும் இதில் உள்ள அத்தனை எழுத்துகள் அழிந்து விடும்.

ம்ம்... நீங்கள் மிகவும் அழுதகாரர் என்பது எனக்கு தெரியும்,உங்களிடம் மருந்திற்கு கூட கண்ணீர் இல்லை என்பதும் எனக்கு தெரியும். நீங்களும் நானும் பகிர்ந்து கொள்ள இது பரஸ்பர கடிதம் அல்ல, வெண் பாஸ்பரஸ் தடவ பட்ட கடிதம், இதை முடிக்கு முன்...


(கடிதம் முழுவதும் எரிந்து சாம்பலானது, அது எரியும் பொது தமிழ் வாணன் கையும் சுட்டது. சாம்பலானது கடிதம் மட்டுமல்ல அவன் இதய கோட்டையும் தான். சுட்டது அவன் கைமட்டு மில்லாமல் அவன் மனதும் தான்.)


Sunday, January 4, 2009

இதயம் நின்றது

கண்கள் சந்தித்தபோது
கருவிழிகள் நின்றது
வார்த்தைகள் சந்தித்தபோது
மௌனம் நின்றது
மனங்கள் சந்தித்தபோது
மதங்கள் நின்றது
இதயங்கள் சந்தித்தபோது
இன்னல் நின்றது
திருமணம் சந்தித்தபோது
இதயமும் நின்றது


----------------------------------------
தென்றலென தீண்டிய
விழி சுழலின்
ஆழிக் காற்றிலே
சிறகில்லாமல்
பறந்த போது தான் தெரிந்தது
நீ
ஓர் புயலென


Wednesday, December 31, 2008

உருப்புடாதது_அணிமாவின் தியாகம்



சும்மா மொக்கை பதிவுகளை போட்டு பொழைப்பை ஓட்டிகிட்டு இருந்த எனக்கு உருப்புடாதது_அணிமா போறபோக்குல எனக்கு பட்டாம் பூச்சியை பிடிச்சு காலை ஓடிச்சு என் கையிலே கொடுத்து புட்டாரு, பின்னூட்ட பிதா மகன் கொடுததனாலே அதை புல்லா வாங்கிகிட்டேன், கொடுத்ததோடு விடாம இதை பிரிச்சி கொடுங்க ன்னு சொத்தை பிரிச்சி கொடுக்க மாதிரி சொல்லி புட்டாரு.அவரை பத்தி இன்னும் ஒன்னும் சொல்லணும், எனது முதல் பதிவுக்கு முத போணி பண்ணினவரும் அவருதான்.


யாருக்கு திருப்பி கொடுக்கலாம்ன்னு யோசிக்க பாத்தப்ப ஆளே இல்லாத கடையிலே எப்போதும் டீ வாங்க வார என் சக தோழர்கள் குடுகுடுப்பைக்கும், பழமைபேசிக்கும் தான் குடுக்கிறது முறை, இருந்தாலும் யோசிக்கிறேன்.யோசிக்கும் போது கடை பக்கம் வார ஏனைய நண்பர்களை சும்மா விடலாமா, அது தமிழர் பண்பாடு அல்ல.அதனாலே அவங்களுக்காக



நீ


குண்டுசியையே தூக்கி விட்டாயே


என


பாராட்ட ஓடி வந்த


என்னை


கொணிஊசியால்


குத்தி விட்டாயே


-----------------------------------------------


உனக்காக


அதிகாலையில் இருந்து


அந்தி மாலை வரை காத்திருந்தேன்


மனம் மயக்கும் மாலையில்


வந்த நீயும் காதலிகிறாய்


உன்னுடன் வந்த மந்தியை


என நானும் தெரிந்து கொண்டேன்


------------------------------------------------


என்


நிரந்தர காதலி எங்கோ


பசலை நோயால் வாட


அவசர காதலியான


உன்னுடன் எப்படி


பசை போல்


ஒட்டமுடியும்


-----------------------------------------------------


உன்


கொலுசு மணி ஓசைக்கு


மகிழ்ந்தது என் மனம் மட்டுமல்ல


சேட்டுவின் மனமும் தான்


--------------------------------------------------------------


எல்லோரும் போதும் போதும் என்று சொல்லுவது எனக்கும் கேட்கிறது, அதனாலே வாசகர்கள்(?) நலன் கருதி விட்டுறேன், நீங்களும் விட்டுடுங்க,போறதுக்கு முன்னாடி யாருக்கு விருது கொடுகிறதுன்னு சொல்லனுமா, இது வரைக்கும் யார் யார்க்கு எல்லாம் கிடைக்கலையோ அவங்களுக்கு எல்லாம் கொடுக்கிறேன், இவ்வளவு பெரிய மனசு பண்ணி விருது கொடுத்த எனக்கு பாராட்டு விழா, பரிசு ஏதும் வேண்டாம் என கேட்டுகிறேன் . விருது கிடைச்ச நீங்க என்ன செய்யணுமுன்னு இங்கே பாருங்க

http://urupudaathathu.blogspot.com/2008/12/butterfly-effect.html


Sunday, December 28, 2008

இதை என்னன்னு சொல்ல

உன்

வாசல் படி வரை

வந்த என்னை வதம்

பண்ணிய

நீ

உன்

இதய வாசல் வரை

வர வேண்டும்

என நினைத்தால்

என்

உயிரே போகுது

-----------------------------------------------------------
உன்

கால் கொலுசை

திருடிய எனக்கும்

உன்னை

திருடியவனுக்கும் சிறை

ஆனால்

நான்

இருக்கப்போவதோ

அரை நாள்

அவன்

இருக்கப்போவதோ

ஆயுள் முழுவதும்


Friday, December 26, 2008

சங்கம் திவால்

சங்க தலைவர் : என்ன பொருளாளரே நம்ம சங்கத்தோட நிதி நிலைமை எப்படி இருக்கு

சங்க பொருளாளர் : சங்கு ஊதுற நிலையிலே இருக்கு , மஞ்ச கடிதாசி கொடுக்க வேண்டியது தான் பாக்கி, சங்கத்திலே கடன் வாங்கி வெளி நாட்டுக்கு போன உறுப்பினார் எல்லாம் கடனை திருப்பி கொடுக்காம கம்பிய நீட்டிடாங்க

சங்க தலைவர் :வெளி நாட்டுல ரூபாய்களை வெட்டி அள்ளிட்டு வந்து கொடுப்போம்னு சொன்னாங்க, இப்ப சங்கத்தையே வெட்டி விட்டுட்டாங்க, சங்க ௬ட்டத்துக்கு வார உறுப்பினர்களுக்கு என்ன பதில் சொல்ல?

சங்க பொருளாளர் : ஒத்த ரூபாய்க்கு சில்லறை மாத்தி வச்சு இருக்கேன், அதை வாங்கி நெத்தியிலே வச்சு கிட்டு போக சொல்லலாம்.

(சங்கத்திலே கடன் வேண்டி விண்ணப்பித்த இரு உறுப்பினர்கள் வருகிறார்கள்)

உறுப்பினர் 1: ஐயா சங்கத்துல 100 ரூபா கடன் வாங்க விண்ணப்பிச்சி 4 வருஷம் ஆச்சு, இதுநாள் வரைக்கும் கால் காசு கையிலே வரலை

உறுப்பினர் 2: என் பெண்டாட்டி முத பிரசவத்துக்கு போறப்ப கடன் கேட்டேன், இப்ப ஆறாவது பிரசவத்திற்கு போயிருக்கா, இன்னும் காச கண்ணுல காட்ட மாட்டுகீங்க , இன்னைக்கு மட்டும் காசு கொடுக்கலை நடகிறதே வேற, காசுக்கு அலங்சியே அரை அடி கால் தேஞ்சு போச்சு.

சங்க பொருளாளர் : அண்ணாச்சி அது பத்திதான் நானும் தலைவரும் யோசிச்சு கிட்டு இருந்தோம்.

உறுப்பினர் 1: நாசமா போச்சு, எத்தனை வருசமா யோசிப்பீங்க, இத நூறு ரூபாயையை நம்பி கல்யாணமும் முடிச்சு ரெண்டு புள்ளைக்கு தகப்பன் ஆகிட்டேன்.

உறுப்பினர் 2: நீ கல்யாணதிற்கு கேட்டது உன் சாவுக்கு தான் கெடைக்கும் போல தெரியுது

சங்க தலைவர் : உங்க கஷ்டம் புரியுது,ஆனா பாருங்க அமெரிக்கா திவால் ஆகிப்போச்சு, ஊரெல்லாம் அதே பேச்சுதான்,வேலை வெட்டி இல்லாத எங்களுக்கும் வேலை இல்லாம போச்சு

உறுப்பினர் 2: ஏலே காசு இல்லனா சொல்லி புடுங்க, அதுக்காக அமெரிக்கா திவால் ஆச்சு, ஆப்பிரிக்கா திவால் ஆச்சுன்னு கதை உடப்புடாது

உறுப்பினர் 1: நீங்க கடன் தரும் வரைக்கும் இந்த நாற்காலி, மேசை எல்லாம் எங்க வீட்டுல இருக்கட்டும்,என் சின்ன வீட்டுக்கு போனா உக்கார முடியல

சங்க பொருளாளர் : அப்படி எல்லாம் செய்யபுடாது அப்பு, ஏற்கனவே நாங்க திருடுனது மிச்சம் இருக்கிற சொத்தே இதுதான்

உறுப்பினர் 2: ஏலே வேட்டியை உருவாம உட்டுட்டு போறோம்னு சந்தோசபடுங்க, வா மாப்ள போகலாம், ஆளுக்கு ஒன்னும் எடுத்துட்டு போவோம்.

சங்க தலைவர் : நல்ல வேலை தப்பிச்சேன், நான் கோவணம் ௬ட போட்டு வரலை .

சங்க பொருளாளர் :தெரியுமே உங்க கோவணத்தை தான் அமெரிக்காகாரன் எப்பவோ உறுவிட்டு போய்ட்டான்னு, சங்கத்துக்குன்னு இருந்த ரெண்டையம் நவட்டிட்டு போய்டாங்க, இருக்க ஒரு ரூபாயை ஆளுக்கு பாதி பாதி எடுத்துக்குவோமா?

சங்க தலைவர்: சங்கத்தை வச்சு கந்து வட்டி பண்ணி கல் காளை மாதிரி இருந்த நம்மளை, திருவோடு எடுக்க வச்சுடான்களே,இந்த கொடுமையை நான் எங்க போய் சொல்ல

சங்க பொருளாளர் :அப்படியே தான்.. இன்னும் கொஞ்சம்.. நீங்க அழுதா இந்த வசனம் கொஞ்சம் தூக்கலா நல்ல இருக்கும், எப்படியாவது கஷ்ட்டப்பட்டு அழுங்க,வேணா தங்க மணியை வரச்சொல்லவா?

சங்க தலைவர் : நானே வயத்தெரிச்சலில் இருக்கேன், என் வாயை கிளறி வாங்கி கட்டாதே, உடைஞ்சு போன சங்கத்தை ஒட்ட வைப்பேன், இது தொலைந்து போன என் கோவணத்தின் மீது சத்தியம்

சங்க பொருளாளர் : தெலுங்கு பட ஹீரோ மாதிரியே கைய காலை ஆட்டிகிட்டு குத்து வசனம் பேசுறீங்க,(யாரவது வந்தா தயவு செய்து விசில் அடிங்கோ) இங்கே தொடரும்ன்னு போடுறீங்களா

சங்க தலைவர் : கடைப்பக்கம் வாரதே ரெண்டு பேரு, அவங்களையும் வர விடாம பண்ணிருவ போல,இந்த அறிவிப்பை சங்க பலகையிலே ஒட்டு

சங்க பொருளாளர் : சரிங்க சாமி

(மறு நாள் காலையிலே அலைகடலென ௬ட்டம், இந்த பதிவுக்கு வார ௬ட்டம் மாதிரி இல்லை, நிஜக் ௬ட்டம்)

சங்க பொருளாளர்: (கைபேசியில்..) தலைவரே சங்கத்து முன்னாடி சினிமா நடிகையை பார்க்க வந்த மாதிரி ஒரே ௬ட்டம்.சங்கத்துக்கு மஞ்ச கடிதாசி கொடுத்தாச்சா?

சங்க தலைவர் : சங்கத்துக்கு கடன் கொடுக்க வேண்டியவன்கிட்ட எல்லாம் வசூல் பண்ணி ரசித்து வாங்கிடு

உறுப்பினர்கள்: நான் தான் முதல்ல வந்தேன்.. நான் தான் முதல்ல வந்தேன்

சங்க பொருளாளர் : இடி விழுந்த இருளாண்டி மாதிரி சொல்லுறாங்க,சங்கத்திலே கொலையே விழுந்தாலும் சலனம் இல்லாம இருக்கும் நிறையை தலைகள் எல்லாம் வந்திருக்கு, நோட்டை நீட்டிவசுல் பண்ண வேண்டியது தான், எல்லோரும் குஸ்புவை பார்க்க வந்தது மாதிரி அவசரப்படாம, கோவிலுக்கு வந்தது மாதிரி வரிசையிலே வந்து துட்டை கொடுங்க

(காசு வசுல் முடிந்த உடனே)

சங்க பொருளாளர் : பணத்தை எண்ணி எண்ணி ரெம்ப அசதி ஆகிப்போச்சி

உறுப்பினர்கள்: எப்ப வருவாக.. எப்ப வருவாக

சங்க பொருளாளர் : தலைவரு இப்ப வருவாரு அடுத்த கடை பக்கம் உளவு பார்க்க போய் இருக்காரு.

உறுப்பினர்கள்: அவரை கேட்கலை, அவுக எப்ப வருவாக..எப்ப வருவாக.

சங்க பொருளாளர் : யாரு அவுக

உறுப்பினர்கள்: அதான் கவர்ச்சி நடிகை சில்க் ஸ்மிதா

சங்க பொருளாளர் : என்னது சில்க் ஸ்மிதாவா எங்க.. எங்க (மனசுக்குள்ளே) அடப்பாவி மக்கா, அவிங்க செத்து பல வருஷம் ஆகிபோச்சுன்னு தெரியாத பச்ச புள்ளைகளா நீங்க, இந்த விஷயத்தை தான் முதல்வர் ஒட்ட சொன்னாரா, படிக்க தெரியாத தாலே இப்படி மாட்டி கிட்டேனே,தெரியாத்தனமா வந்துட்டேன் தலை தெறிக்க ஓடும் முன்னே வழி சொல்லிட்டு போங்களேன்


Wednesday, December 24, 2008

வில்லு விமர்சனம்

இளைய தளபதி விஜய் மீண்டும் ஜெயித்து விட்டார்.தனது வழகமான படங்களை விட வித்தியாசமாகவும் விறுவிறுப்பாகவும் அமைந்து உள்ளது வில்லு. காதல், கோபம், பாசம் மற்றும் சண்டை காட்சிகளில் விறுவிறுப்பு அருமை. "இளையபிள்ளை எடுப்பார் கைபிள்ளை இல்லை எடுப்பவருக்கு உதவும் பிள்ளை" என்பதை நிருபிக்கும் படம். சரி சரி முன்னுரைகளை விட்டு கதைக்கு செல்வோம்

கதை படி தஞ்சை அருகில் ஒரு விவசாய குடும்பத்தில் முன்றாவதாக பிறந்த தமிழ் மாறான் தான் விஜய்.சிறு வயது முதல் படிப்பு வராததால் தான் அண்ணன் மற்றும் அக்காள் படிக்க விவசாயம் செய்து உதவுகிறார்.

தனது மாமன் மகளாக வரும் புதுமுகம்(யாருன்னு தெரியலை) நாட்டு வைத்தியம் செய்யும் கதா பாத்திரம் கச்சுதமாக செய்து இருக்கிறார்.

உள்ளூர் விவசாயிகளின் பிரச்சனைக்காக விஜய்க்கும் உள்ளூர் சட்ட மன்ற உறுப்பினருக்கும் தகராறு வருகிறது. அவருக்கு விஜய்க்கும் மோதல், ஆனால் அவர் மகளுக்கும் விஜய் அண்ணனுக்கும் காதல்.

பட்ட படிப்பு படித்த அண்ணனுக்கு மாவட்ட ஆட்சியாளர் அலுவலகத்தில் வேலை. விஜய் அக்காள் கல்லூரியில் முதுகலை பட்டம் படிக்கிறாள்.

உள்ளூர் சட்டமன்ற உறுப்பினரின் சுயருபம் தெரிந்த விஜய்,தனது அண்ணன் திருமணத்திற்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கிறார், அவரையும் மீறி திருமணம் நடக்கிறது.திருமணம் முடிந்த கையோடு மாமனார் வீடு செல்லும் விஜய் அண்ணன் அங்கேயே தங்குகிறார்.

மகன் தான் வீட்டுக்கு வரவில்லை தாங்களாவது பெரியமகனை பார்க்க போகலாம் என அவரை பார்க்க செல்லும் விஜய் தாய் தகப்பனார் அவமான படுத்த படுகிறார்கள். அதை தட்டி கேட்கும் விஜய்க்கும் அவரது அண்ணனுக்கு இடையே உறவு முறிகிறது.

இந்நிலையில் கல்லூரியில் முதுகலை பட்டம் படிக்கும் நிச்சயிக்க பட்ட அக்காள் திருமணம் நின்று விடுகிறது.

பல வருடங்களுக்கு பிறகு மழை பெய்து நெல் அறுவடை செய்யும் நேரத்தில் கன மழை பெய்து வெள்ளம் வந்து எல்லா வற்றையும் அழித்து போடுகிறது. வெள்ள நிவாரண நிதி அரசாங்கத்தில் இருந்து கொடுக்க படுகிறது.

அந்த நிதியை விஜய் திருடி விட்டதாகவும் மேலும் தன் அதை பார்த்த தன் மாமன் மகளை கொலை செய்ததாகவும் விஜய் கைது செய்து 10 ஆண்டுகள் காவல் தண்டனை விதிப்பதோடு முதல் பாதி முடிகிறது.

( இங்க இடைவேளை படத்துக்கு, பதிவுக்கு கிடையாது,படம் போதும்னு நினைக்கிறவங்க வீட்டுக்கு போகலாம்)

இரண்டாவது பாதியில் விஜய் சிறையில் ஒரு கிறிஸ்தவ பாதிரியார் மூலம் விட்டு போன தான் பள்ளி படிப்பை தொடர்கிறார். அவரின் நன்னடத்தையை கருத்தில் கொண்டு அவர் 5 வருட சிறை தண்டனை முடிந்து வெளியே வருகிறான்.

இந்நிலையில் தன் வெளி நாட்டு பட்ட படிப்பை முடித்து விட்டு ஊருக்கு வரும் உள்ளூர் சட்ட மன்ற உறுபினரின் இளைய
மகள்(நயன் தாரா) ஊருக்கு வருகிறாள். அவளை பகடை காயாய் பயன்படுத்தி நிவாரண பணம் மற்றும் தன் மாமன் மகள் கொலை ஆகியவைற்றை கண்டு பிடிப்பது மற்றும் நின்று போன அக்காள் திருமணத்தை நடத்துவதுதான் மிதி கதை.

நயன் தாராவை தன் வலைக்குள் விழ வைக்க மேலும் தன்னை சிக்க வைத்த தந்தர காரர்களை விஜய் பயன் படுத்தும் தந்திரம் தமிழ் சினிமாவுக்கே புதுசு (தயவு செய்து நம்புங்க..).

உண்மைகள் தெரிய வரும் விஜய்க்கு அதிர்ச்சி அடைகிறான் ஏனெனில் அவரது அண்ணனும் அதிலே சம்பந்த பட்டிருப்பது தெரிய வருகிறது, அவருடன் மாவட்ட ஆட்சியாளரும்,உள்ளூர் சட்ட மன்ற உறுப்பினரும் கூட்டு சதி செய்து தன்னை மாட்டி விட்டதை கண்டு பிடிக்கிறார்.

அவர்களால் ஏற்படும் தடைகளை உடைத்து எறிந்து நீதிக்கு முன் அவர்களை நிறுத்தி தர்மத்தை நிலை நாட்டுகிறார்


விஜய் ரெம்ப நாளைக்கு பிறகு தன் நடிப்பை(?) வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார். படிப்பின் பெருமையை வழியுறுத்தி அவர் பேசும் வசனங்களுக்கு,பாசத்திற்காக அண்ணனிடம் உருகும் போதும் விசில் பறக்கிறது, இப்படி காதல், மோதல், ஆவலுடன் எதிர் பார்த்தல்(suspense) மற்றும் பாசம் எல்லாம் சரி விகிதத்தில் கலந்து கொடுக்கப்பட்ட ஒரு நல்ல கலவை (நான் சொன்னதான் உண்டு).

கில்லியை 10 மடங்கு வேகம் விறுவிறுப்பு.

நடிகைகள் பாட்டுக்கு மட்டுமல்லாமல் நடிப்புக்கும் சிறிது வாய்ப்பு கொடுக்க பட்டு உள்ளது. வடிவேலு காமெடி பிரமாதம் (இதை விடவா !!)

இவ்வளவு நேரமா யாராவது இந்த கதையை யாரவது வாசித்தால் அவர்களுக்கு ஓன்று மட்டும் சொல்லிக்கொள்ள ஆசை இது நிச்சயமாக திரைப் படமாக வந்தாலும் வரலாம்(தமிழ் ரசிகர்களின் தலை எழுத்து அப்படி இருந்தால் நாம் என்ன செய்ய முடியும்)

முடிக்க முன்னாடி ஒரு குத்து வசனம்

படிக்காதவன் காட்டு மிராண்டியும் இல்லை.. படிச்சவான் எல்லாம் அறிவாளியும் இல்லை ( இதை படித்தவர்களை சொல்லலை)

கதை திருடர்கள் கவனத்திற்கு :

இந்த கதையின் காப்புரிமை(கர்மம் டா சாமி..) யாருக்கும் வழங்கப் படவில்லை என்பதை தெரிவித்து கொள்கிறேன் மீறி திருடுபவர்கள் மீது தேசிய பாது காப்பு சட்டம் பாயும்


Tuesday, December 23, 2008

500 பின்னூட்டம் வேணும்

சோமு பதிவு உலகம் வந்து ஒரு வருஷம் ஆச்சி, இவன் என்ன தான் எழுதினாலும் இவன் கடை பக்கம் யாரும் வாரது இல்லை, ஒரு பிரபலமான தமிழ் திரட்டி யில் இவன் இணைந்து இருந்தான். இருந்தாலும் இவன் கடை பக்கம் காத்து ௬ட வரலை, எழுதி எழுதி சலிச்சுபோனான்,இவனோட எந்த பதிவுகளும், அந்த திரட்டியிலே உள்ள "மிளகாய்" இடுகைக்கும், நேயர் விருப்பத்திற்கும் போனதே இல்லை.


சோமுவோட பதிவுகளுக்கு அவனே அனானியா பின்னூட்டம் போட்டும் பார்த்து கருத்து திரட்டி யில் இவன் பதிவு நம்ம ஊரு வானிலை செய்து மாதிரி வராமலே போய்டும்.


அவனோட எழுத்துகள் மேல அவனுக்கே கோபம் வந்திடும், மனதை சமாதான படுத்த அவனாக சில சாக்கு போக்குகளை சொல்லி கொள்வான், கமல் கதை,வசனம் எழுதிற எல்லா படங்களும் நூறு நாள் ஓடுவதில்லை, அதற்க்காக அவர் கதை எழுதாமல் இல்லை, படம் நடிக்காமல் இல்லை, இன்னைக்கு இளைய தளபதி எல்லாராலும்(?) அழைக்க படம் விஜய் ௬ட ஒரு காலத்திலே, இவன் மூஞ்சை எல்லாம் காசு கொடுத்து பார்கனுமான்னு விமர்சிக்க பட்டவர், அதற்காக அவர் நடிப்பதை(?) விட்டு விட்டாரா.


என்னோட எழுத்துக்களுக்கு நானே ரசிகன், அதனாலே நான் தொடர்ந்து எழுதுவேன், இப்படி பல காரணங்களை சொல்லி சமாதானம் அடைவான். என்னதான் ஆறுதல் அடைந்தாலும் கடை காத்து வாங்குதே ன்னு வருத்தமும், வேதனையும் அவனுக்கு உண்டு, எல்லாருடைய கடைக்கும் போய் பின்னூட்டம் போட்டும் பார்த்தான் ஆனாலும் பலன் இல்லை.

எதை பத்தி எழுதினால் தன் கடை பக்கம் வருவான்னு யோசித்த போது,பதிவு உலகத்திலே சிலர் அரசியல் பத்தி எழுதுகிறார்கள், அவர்களை மாதிரி எழுதினால் தனக்கு அரசியல் முத்திரை குத்திவிடுவார்கள், மதம் மத சாயம் பூசப்பட்டு விடும். நாட்டு நடப்புகளை எழுத தெரியாது, தமிழ் இலக்கியங்கள் தெரியாது,ஈழ பிரச்சினையை பத்தி எழுதினா காங்கிரஸ்காரர்களுக்கு பிடிக்காது, அவங்களோட எதிர்ப்பை சந்திக்க வேண்டிய வரும். அதனாலே அவனுக்கு தெரிந்த கவிதை(?), கதை களிலே காலத்தை ஓட்டினான்.எப்படி எழுதினாலும் இவனா அனானியா போட்ட பின்னூடத்தை தவிர யாரும் வருவது இல்லை

ஒரு தீர்க்கமான முடிவுக்கு வந்தவானாய் தனது கடைசி பதிவை ஆரமித்தான், அந்த பதிவுக்கு தலைப்பு "500 பின்னூட்டம் வேணும்" ன்னு தலைப்பை வச்சி தனது அனுபவத்தை எழுதினான். அவன் என்ன எழுதினான் ன்னு தெரியனுமுன்னா மறுபடியும் மேல இருந்து படிங்க.
எழுதி பதிவை போட்டதும் ரஜினி படம் பாட்சா மாதிரி ஹிட் ஆகிடுச்சி, அந்த பதிவு மிளகாய் இடுக்கைகும், நேயர்கள் தொப்பிக்கும் போய்டுச்சி, தலைப்புக்கு ஏத்த மாதிரி அவனுக்கு 500 பின்னூட்டமும் கிடைத்தது, படம் எடுத்து முடிச்ச உடனே கையில காசு இல்லாத தயாரிப்பாளர் கால் நடையா திருப்பதி போய் மொட்டை அடிக்க வேண்டியவரை, விமானம் ஏறி அமெரிக்கா நியூ ஜெர்சி பாலாஜி கோவில்ல மொட்டை அடிக்கிற அளவுக்கு வந்ததை போல உணர்ந்தான்.

பயங்கர சந்தோசத்திலே அலுவலகம் வந்தான் சோமு, வந்ததும் அவனுடைய மேலாளர் அழைப்பு அனுப்பு இருந்தார், அதை பார்த்து விட்டு புன்னகையுடன் அவருக்கு வணக்கம் செலுத்தினான், அவர் சோமு நீங்க இன்னைக்கு ரெம்ப சந்தோசமா இருக்கீங்க, ஆனா உங்களுக்கு ஒரு சோக செய்தி, கடந்த ஆறு மாசமா நீங்க வேலை ஒழுங்கா செய்ய வில்லைன்னு புகார் வந்திருக்கு, ஒரு பாரம் டேவேலோப் பண்ண முடியலை உங்களாலே, அதனாலே உங்களை வேலை யை விட்டு தூக்குறோம், நீங்க இப்பவே வீட்டுக்கு போகலாம், காவலர்கள் புடை சூழ அவன் வீட்டுக்கு அனுப்பபட்டான், அவன் சந்தோசத்திலே இடி விழுந்தாலும் அடுத்த பதிவுக்கு கரு கிடைத்ததை நினைத்து சந்தோஷ பட்டுக்கொண்டே நடையை கட்டினான்